Συντάκτης: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Ο Έντβαρντ Μουνκ (Edvard Munch, 1863-1944) είναι σκοτεινός, αγχώδης, με παιδικά τραύματα, με έναν ψυχισμό ιδιαίτερο και ευμετάβλητο. Στην Κραυγή, έναν από τους σημαντικότερους πίνακες της Έβδομης Τέχνης, βλέπουμε τον ταραγμένο ψυχισμό του ανθρώπου, ο οποίος τραυματισμένος, βγάζει μία ύστατη κραυγή σωτηρίας. Μέσα σε ένα πορτοκαλί φόντο, το οποίο γίνεται εντονότερα κόκκινο, δείχνοντας πως στην χρωματική παλέτα ο φόβος δεν εκφράζεται μόνο μέσα από το σκοτεινότητα, το μαύρο, το γκρι, το σκούρο καφέ. Η ανθρώπινη μορφή αλλοιώνεται, καθώς σκύβει από το βάρος της ύπαρξης που πιέζει το κεντρικό πρόσωπο του διάσημου πίνακα. Ο υπαρξιακός φόβος που στο μυαλό του καλλιτέχνη…

Merenda. Μία από τις πιο ένοχες απολαύσεις της ζωής. Μένει για λίγο στο στόμα, ενδεχομένως για πάντα στους γλουτούς. Βρίσκεται σε μία μόνιμη αντιδικία με τη Nutella, η διαμάχη τους στο τέλος, έχεις τις περισσότερες φορές εκείνη νικήτρια. Συνοδευτικό του ψωμιού, ειδικότερα του τοστ. Είναι το υλικό που χρησιμοποιείται περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στις κρέπες, γεμίζοντας το κουτί μέχρι οίκτου και σκεπάζοντας ακόμα και τη ζύμη της κρέπας. Τι σημαίνει όμως η λέξη Merenda, πού τη συναντάμε και πώς κρίνουμε την πορεία της λέξης μέσα στην ιστορία, φτάνοντας στο σήμερα; Η λέξη έχει επιβιώσει σε χώρες όπως η Ιταλία, η…

Μία ημέρα, όπως όλες οι άλλες, ξημερώνει στα στενά και τις πλατείες της αρχαίας Αθήνας. Ο καυτός ήλιος λούζει τους πολίτες οι οποίοι ζουν και κινούνται μέσα στην Αθηναϊκή δημοκρατία, μέσα στις λατρευτικές συνάξεις και την εμπορική κίνηση εκείνης της εποχής. Τα βλέμματα των περισσότερων πολιτών θα τραβήξει ένας άνθρωπος τρίτης ηλικίας, γύρω στα 70, ο οποίος περιφέρεται στους δρόμους με μία λύρα στο χέρι. Το ανθρώπινο μάτι είναι έμφυτα δημιουργημένο ώστε πάντοτε να παρατηρεί περισσότερο αυτό που εμφανίζεται ολίγον ή πολύ διαφορετικό από την πλειοψηφία. Έτσι, ένα ημικύκλιο ξεκινά να δημιουργείται γύρω από τον υπερήλικα τροβαδούρο, θυμίζοντας τις αντίστοιχες…

Μέσα στη ντάλα της ζέστης, εκεί που ο ήλιος με χτυπούσε κατακούτελα, αλλά δε θόλωσε τελείως το βλέμμα μου. Μπόρεσα από ένα τζάμι, ελαφρώς θολωμένο, σε ένα μαγαζί που δεν είχα ταμπέλα ξεκάθαρη για το τι αφορά, να δω έναν κρυμμένο παράδεισο. Αυτά τα παλιά κομιξάδικα, τα λαϊκά που κρύβονται σε ισόγεια με ένα μικρό σκαλοπατάκι στην αρχή. Μπαίνεις και η αρχική εμφάνιση δεν προϊδεάζει σε τίποτα μεγαλειώδες. Και με ένα απλό ψάξιμο ανακαλύπτεις πως η απλότητα είναι το κλειδί της επιτυχίας. Τα κόμιξ που αγάπησες και ακόμα διαβάζεις, αυτά που κρύφτηκαν σε μία γωνιά της καρδιάς σου, έστω και…

Το άλογο συμβολίζει, διαχρονικά, τη λεβεντιά, την ομορφιά. Οι φλέβες του αποτυπώθηκαν με τόσο περιγραφικότητα και λεπτομέρεια σε πίνακες ζωγραφικής, απαραίτητο γνώρισμα των ιπποτών που πάλευαν με δράκους προκειμένου να σώσουν την πριγκίπισσα από το θάνατο και τα ξόρκια των μαγισσών. Το άλογο είναι απαραίτητη συνοδεία της ιπποσύνης, δείγμα αριστοκρατικού αίματος, ένδειξη ρώμης και δύναμης. Επάνω στον λυσσασμένο πόθο για επικράτηση επί του εχθρού στη μάχη, συμμετέχει και αυτό και πληρώνει με τη ζωή του την πολεμοχαρή διάθεση επικράτηση, απόρροια της ανθρώπινης αδυναμίας. To περήφανο άτι, όπως το ονόμασαν οι ποιητές. Με την ποιητική τους διάθεση περιέγραψαν τόσο όμορφα το…

Τελικά, η πολιτική ορθότητα που έχει απλώσει τα πλοκάμια της παντού, έχει διεισδύσει στην τέχνη, το σινεμά και τη λογοτεχνία, θα άφηνε ανενόχλητο τον κόσμο των κόμικς; Ο φτωχός και μόνος καουμπόυ Λούκυ Λουκ, ο οποίος “πυροβολεί πιο γρήγορα και από τον ίσκιο του”, θα καταφέρει να αποδώσει δικαιοσύνη και τοποθετήσει τους Μαύρους στην ισότιμη θέσης της Ιστορίας την οποία στερούνται; Το 87ο έβδομο τεύχος του Λούκι Λουκ “Μπελάδες στις φυτείες”, ανήκει στα ωραιότερα τεύχη του αγαπητού καουμπόυ, ο οποίος όσα χρόνια και να περάσουν δε στερείται του αναγνωστικού κοινού του. Αφρική και Φαρ Ουέστ συναντιώνται, ο Λούκι Λουκ ζωντανεύει…

Η ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων θρέφει την παιδική ψυχή, κεντώντας επάνω σε εκείνα τα πρώιμα στάδια διάπλασής της, ενσυναίσθηση, καλλιέργεια και γνωριμία με τη λογοτεχνική δημιουργία. Μερικοί από τους πιο αγαπημένους δημιουργούς παιδικής λογοτεχνίας, όπως ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου και η Πηνελόπη Δέλτα, συστήθηκαν σε πολλούς μαθητές της Πέμπτης και Έκτης Δημοτικού με το κλασικό και ανεπανάληπτο Ανθολόγιο. Γιατί πρέπει οι νεότεροι να γνωρίσουν και οι παλαιότεροι να θυμηθούν ξανά. Παραδέξου το, δε θα ξεχάσεις ποτέ το βιβλίο με το πράσινο πλαίσιο και τα λουλουδάκια. Παιδάκι πρώτης και δευτέρας Δημοτικού ήσουν και αγαπούσες να τραγουδάς: ντηλι ντηλι ντηλι Ντηλι το καντήλι που…

Η Καινή Διαθήκη, το ιερό βιβλίο του Χριστιανισμού μαζί με την Παλαιά Διαθήκη, εμπεριέχει μερικά υπέροχα εδάφια που αφορούν την αγάπη στον πλησίον, τις κοινωνικές ανισότητες, την αγάπη ως κοινωνική ανάγκη και ελευθερία, τη θέαση και αντιμετώπιση του Άλλου ως ένα κομμάτι του εαυτού μου. Συγκεντρώνω μερικές από τις πιο αγαπημένες μου φράσεις, τις οποίες θεωρώ εξαίσιες ως προς τον τρόπο που ακουμπούν το ζήτημα της Αγάπης ως θεμελιώδη αιτία τελειοποίησης και ηθικής ανύψωσης της ανθρωπότητας. Απόσπασμα από την παραβολή της Τελικής Κρίσης στην οποία τα έμπρακτα έργα αγάπης του πλησίον είναι το κριτήριο αξιολόγησης και ανταπόδοσης “Επείνασα γαρ, και…

Ο Τεντέν, αυτός ο ατίθασος ρεπόρτερ που αναλαμβάνει ριψοκίνδυνες υποθέσεις, δε μοιάζει με τους ντετέκτιβ που φοράνε κάπα, καπέλο ή στολή. Χαρακτηριστικό εξωτερικό του γνώρισμα είναι το τσουλούφι του, όρθιο και ιδιαίτερο. Μέσα στην απλή του εμφάνιση, αν και εξωτερικά δε μοιάζει με εκείνον τον υπερήρωα που εκτοξεύει ακτίνες λέιζερ, πετάει με τη μπέρτα του ή περπατάει ανάποδα στους τοίχους, παραμένει ο τύπος που μπλέκεται στις πιο απίθανες υποθέσεις. Δεν είναι ο κλασικός υπερήρωας, αλλά αγαπήθηκε όσο λίγοι, εξαιτίας των ηρωικών του κατορθωμάτων. Το εξαιρετικό χάρισμα που έχει να μπλέκεται στις πιο περίεργες υποθέσεις, ως αποτέλεσμα του ριψοκίνδυνου χαρακτήρα του,…

Πώς πέρασα τα παιδικά μου χρόνια; με ένα ποδήλατο, ένα κουτάκι τσίχλες, ένα Μίκυ Μυστήριο. Ένα κόμικ που διαχρονικά ξεχωρίζει για την αστυνομική του ευφυία, την σπουδαία νουάρ αισθητική του, τις αξιόλογες ιστορίες μυστηρίου που μπορούν να εμπνεύσουν ακόμα καιτους πιο φτασμένους συγγραφείς του είδους. Ο Μίκυ Μάους ως απομίμηση του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, αφήνει την ανεμελιά και τις ανάλαφρες ιστορίες που μας έχει συνηθίσει. Αναλαμβάνει υποθέσεις μυστηρίου, έρχεται αντιμέτωπος με τους θανάσιμους εχθρούς του, βαδίζει σε τεντωμένο σκοινί ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο. Εξαφανίσεις, ληστείες, απαγωγές, κάθε εγκληματική πράξη που απασχολεί την καθημερινή αστυνομική ειδησεογραφία, υπάρχει με τη μορφή…