Συντάκτης: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα ευτυχείς διότι ως Ελλάδα στο κομμάτι της συγγραφής αστυνομικής λογοτεχνίας είχαμε έναν μάστορα, τον Γιάννη Μαρή. Ο πατέρας του αστυνομικού μυθιστορήματος μας χάρισε τον δικό μας αστυνομικό ο οποίος είναι άξιος συνεχιστής του επιθεωρητή Μαιγκρέ του Βέλγου Σιμενόν. Απρόσιτος αλλά βαθιά ευαίσθητος, φαινομενικά σκληρός αλλά με μία έντονη αίσθηση δικαιοσύνης, ο Αστυνόμος Μπέκας είναι ο γνωστότερος πρωταγωνιστής του αστυνομικού μυθιστορήματος στην Ελλάδα. Στον κόσμο του Γιάννη Μαρή, το έγκλημα λαμβάνει συχνά δράση σε κοσμικά μέρη, ενώ κυριότερο κίνητρο είναι το ερωτικό πάθος. Ανάμεσα στον εφοπλιστή, το χαβιάρι, την υψηλή κοινωνική θέση, ένα μυστήριο που ζητάει απάντηση.…

Ποτέ άλλοτε οι δύο διαφορετικές κοσμοθεωρίες ανάμεσα στην εξουσία και τον πλούτο και τη λιτότητα και απλότητα δεν αποτυπώθηκαν τόσο ξεκάθαρα όσο στην περίπτωση της συνάντησης του Διογένη και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Η κατάκτηση του κόσμου υποκλίνεται ταπεινή μπροστά στο μεγαλείο της λιτότητας, ενός ηλικιωμένου, ολίγον παράξενου και απομονωμένου φιλοσόφου, ο οποίος το μόνο που διεκδικεί είναι μία θέση στον ήλιο. Ο Διογένης έχει ανακαλύψει το νόημα της ζωής, προσεγγίζοντας την έννοια της λιτότητας με μία υπερβολή μεν, αλλά με μία οπτική που τελικά απελευθερώνει από τα σύγχρονα δεσμά του υλικού ανθρώπου. Ο Μέγας Αλέξανδρος, σε μία επανάληψη της ιστορικής…

Βασιλιά της ζούγκλας τον ονόμασαν. Ο βρυχηθμός του, ακόμα και πληγωμένος, ξυπνά την πλάση και την παρασύρει σε έναν επαναστατικό ρυθμό. Σύμβολο ρώμης, αντοχής απέναντι στις αντιξοότητες και τα ευτράπελα της ζωής. Ακόμα και ο πληγωμένος λέοντας δε δίνει ποτέ την ικανοποίηση στον εχθρό ότι τον νίκησε. Με περήφανο βλέμμα και θάρρος στην καρδιά, σηκώνεται ξανά, σηκώνοντας το τραυματισμένο σαρκί του. Το λιοντάρι περιέχει τεράστια σημασία λογοτεχνικής, καλλιτεχνικής, θεολογικής, επιστημονικής σημασίας. Η δύναμη του λέοντος, η σαρκοβόρα διάθεση με την οποία σκίζει τη σάρκα του θύματός του, ενέπνευσε καλλιτέχνες, ζωγράφους και άπειρο αριθμό δημιουργών. Οι βιβλικές διηγήσεις χρησιμοποιούν το λιοντάρι…

Ο Ντόναλντ, η αγαπημένη πάπια μικρών και μεγάλων, κατέκτησε την καρδιά μας με τη γκρίνια του, τη γκαντεμιά του αλλά και τη ραθυμία του. Ο ορισμός του “όσα πάνε και όσα έρθουν”, δε θα μπορούσε να μη γίνει ένα από τα χαρακτηριστικότερα σύμβολα της Disney, με τις ξεκαρδιστικές ιστορίες του να μην είναι το απαύγασμα της ατυχίας και της εγκατάλειψης από τη θεά Τύχη. Αιώνια καταδικασμένος να υπηρετεί τον πλούσιο και τσιγγούνη θείο Σκρουτζ, να δουλεύει ως είλωτας καθαρίζοντας ένα-ένα τα εκατομμύρια νομίσματά του, κλαίγοντας παράλληλα τη μοίρα του, με το να γίνεται το ντισνεϊκό σύμβολο του φτωχού ανθρωπάκου που…

Αν η Whitney Houston είναι η βασίλισσα των τραγουδιστριών, η Shirley Bassey είναι η βασιλομήτωρ. Κάθε μουσικά εκπαιδευμένο αυτί, αναγνωρίζει το φωνητικό μεγαλείο της Bassey και τη δέχεται ως μία από τις μεγαλύτερες γυναίκες ερμηνεύτριες όλων των εποχών. Τα διαμάντια δεν παλιώνουν ποτέ, τις υποσχέσεις των ανδρών τις τρώει ο σκόρος και τις παλιώνει η λήθη. Τα διαμάντια είναι ο καλύτερος φίλος, το επιβεβαιώνει και ο ίδιος ο James Bond. Και η μεγάλη κυρία της Βρετανικής σκηνής το υποστηρίζει, με το να γίνεται η μόνη τραγουδίστρια που τραγουδίστρια στην Ιστορία που θα τραγουδήσει τρία τραγούδια από ταινίες του θρυλικού πράκτορα.…

Ο Τσαρλς Μπουκόφσκι, αυτός ο “αλήτης” της λογοτεχνίας, γνωρίζει πολύ καλά να αποδομεί την απατηλή γοητεία του Αμερικάνικου ονείρου. Ο θρασύς δημιουργός ξέρει τον πόνο της ψυχής του δημιουργού, διότι ζει και αλωνίζει στα λιμάνια και την αλητεία, όχι στους καναπάδες και τα πολυτελή σπίτια. Στο βουνό των καθωσπρέπει εκείνος εξορισμένος ως παρίας, αλλά με μία θέση ηγέτη στην καρδιά πολλών αναγνωστών για την ωμή και ρεαλιστική αντιμετώπιση της πραγματικότητας. Η λαϊκή απήχηση του ίδιου αποδεικνύεται από το γεγονός ότι τα αποφθέγματά του έχουν απορροφηθεί από την καθημερινή και διαδικτυακή πραγματικότητα. Αν και ο ίδιος συχνά έκανε μία προβολή της…

Η Νίνα Σιμόν (1933-2003) με τη χαρακτηριστική βραχνάδα της φωνής της και παίζοντας το πιάνο της, τραγουδάει μετά περισσής αλαζονείας ότι έχει εκείνη και άρα έχει τα πάντα. Ασυμβίβαστη μουσικά, αρνούμενη να τυποποιηθεί σε ένα συγκεκριμένο μουσικό είδος, ακόμα και αν στη συνείδηση πολλών έχει καταγραφεί ως μεγάλη φωνή της τζαζ. Βιώνοντας την περιφρόνηση των μαύρων από τους κυρίαρχους λευκούς της εποχής εκείνης, επηρεασμένη από τη γκόσπελ που συνηθίζεται στην Προτεσταντική εκκλησία ως τρόπος εξύμνησης του θείου, δημιούργησε μία μουσική ταυτότητα που κλείνει πολλά μουσικά είδη, διαστέλλεται και συστέλλεται, είναι θρασύς και είναι ντροπαλή. Η Nina έχει την τυπική εμφάνιση…

Η Κρουέλα Ντε Βιλ (Cruella de Vil) έχει σκεπάσει το σώμα της με μία καινούργια, πανάκριβη γούνα η οποία την κάνει να φαίνεται πελώρια, παρά την τόσο αδύνατη σιλουέτα της. Πλούσια κληρονόμος, εξαιρετικά δηκτική και αγενής, αλλά και παράλληλα ένα είδωλο της ποπ κουλτούρας. Χαρακτηριστικό της γνώρισμα τα μαλλιά που είναι ισομοιρασμένα σε μαύρο και άσπρο, το τσιγάρο της που με κάποιο μυστήριο τρόπο πλημμυρίζει όλη την ατμόσφαιρα και δημιουργεί ένα απροσπέραστο κύμα καπνού, η αδέξια οδήγηση. Η Κρουέλα χαρακτηρίζεται από ένα πάθος, από μία αδυναμία ζωής. Λατρεύει τις γούνες, όνειρο ζωής να δημιουργήσει μία καινούργια από τα 15 κουτάβια…

Το χαρμόσυνα άγγελμα της νίκης πρέπει να αναγγείλει, η καρδιά του δεν μπορεί να τον προδώσει πριν φωνάξει ότι οι Πέρσες κατατροπώθηκαν. Ένας αθλητής κρίνεται και από τη δύναμη της θέλησης και της καρδιάς του, όχι αποκλειστικά από τις αθλητικές του επιδόσεις. Οι δρομείς όταν προσπαθούν να καλύψουν μεγάλες αποστάσεις σε σύντομο χρόνο με μοναδικό όπλο τα πόδια τους, δεν κουβαλάνε αποκλειστικά το κορμί τους. Κουβαλάνε και το βάρος μίας αναγγελίας, ευχάριστης ή δυσάρεστης, η οποία θα προκαλέσει εθνική μεταρσίωση ή εθνική αφύπνιση και θλίψη. Ο δρομέας όταν πρόκειται να αναγγείλει το χαρμόσυνο γεγονός φτερωτός Ερμής γίνεται και δεν υπολογίζει…

Η Μις Μαρπλ είναι γυναίκα που καλείται να εξιχνιάσει τα πιο πολύπλοκα μυστήρια, τις πιο δύσκολες υποθέσεις που φαντάζουν άλυτες. Το μυαλό της γυναίκας τις περισσότερες φορές παρατηρεί τη λεπτομέρεια, αναλύει και βλέπει πιο κρυφές πτυχές μίας υπόθεσης. Και η Αγκάθα Κρίστι αυτό το γνώριζε, διότι έδωσε σε μία γυναίκα το ρόλο της μοιραίας ντετέκτιβ, της παμπόνηρης γάτας που ξεδιαλύνει κάθε μυστήριο. Το πόσο επιδραστική υπήρξε αυτή η μορφή στη λαϊκή κουλτούρα είναι ανυπέρβλητη. Τηλεοπτικές σειρές, ταινίες, ακόμα και κόμιξ εμπνεύστηκαν από τη θρυλική ηρωίδα που ξεπήδησε από το αστυνομικό μυαλό της Αγκάθα Κρίστι, πρωταγωνιστώντας σε 12 μυθιστορήματα και 21…