Η Νίνα Σιμόν (1933-2003) με τη χαρακτηριστική βραχνάδα της φωνής της και παίζοντας το πιάνο της, τραγουδάει μετά περισσής αλαζονείας ότι έχει εκείνη και άρα έχει τα πάντα.
Ασυμβίβαστη μουσικά, αρνούμενη να τυποποιηθεί σε ένα συγκεκριμένο μουσικό είδος, ακόμα και αν στη συνείδηση πολλών έχει καταγραφεί ως μεγάλη φωνή της τζαζ.
Βιώνοντας την περιφρόνηση των μαύρων από τους κυρίαρχους λευκούς της εποχής εκείνης, επηρεασμένη από τη γκόσπελ που συνηθίζεται στην Προτεσταντική εκκλησία ως τρόπος εξύμνησης του θείου, δημιούργησε μία μουσική ταυτότητα που κλείνει πολλά μουσικά είδη, διαστέλλεται και συστέλλεται, είναι θρασύς και είναι ντροπαλή.

Η Nina έχει την τυπική εμφάνιση μίας παραδοσιακής γυναίκας που ζει και αγωνίζεται σε μία φτωχή Αφρικανική χώρα; τα χαρακτηριστικά μαλλιά, τα σκουλαρίκια που κρέμονται από τα αυτιά, το παραδοσιακό σαρόγνκ που ως μεγάλο κομμάτι υφάσματος τυλίγεται γύρω από το σώμα.
Η ίδια γίνεται η φωνή της επανάστασης, η προσπάθεια σπασίματος κάθε φυλετικού στερεοτύπου, η αποτίναξη της καταπίεσης.
Τα άσματα, το ένα καλύτερο από το άλλο. I Loves You Porgy, My Baby Just Cares For Me, Ain’t Got No…I’ve Got Life…και πολλά άλλα..
Ο νευρικός της χαρακτήρας έγινε σήμα κατετεθέν, γνώρισμα κάθε απαιτητικού καλλιτέχνη, για τους οποίους πολλά λέγονται για τον περίεργο και ιδιόμορφο χαρακτήρα τους.

Χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτό το ελαφρύ τρέμουλο και το μπρίο που φανερώνει ένα αψεγάδιαστο καλλιτεχνικό πάθος.
Είναι η καλλιτέχνιδα που διεκδικεί με θράσος την κυριαρχία στον κόσμο των λευκών, διεκδικώντας μία καλύτερη θέση από αυτό τον ταλαιπωρημένο κόσμο.
Κάτω από το φως του ήλιου, κάτω από το βλέμμα του απέραντου ουρανού που δε διακρίνει τους ανθρώπους σε χρώματα, εκείνη προσπαθεί να αμβλύνει τις πεποιθήσεις που χωρίζουν και τα πιστεύω που δεν έχουν στήριγμα τη λογική.
Η μουσική είναι επανάσταση, όπου στην οποία δεν καταρρίπτονται τα ίδια γνωρίσματα ανθρώπων ή απορρίπτονται η ύπαρξη πολλών εθνοτήτων; αλλά αυτές οι διαφορές ενώνουν και δε διχάζουν, αναδεικνύουν την ανθρώπινη αξία και αλληλοσυμπληρώνουν δίχως να υποτιμούν.
Η Νίνα είναι φωνή πολλών καρατίων, γέφυρα ένωσης και βραχνάδα που μέσα της μόνο καθαρότητα φωνής μπορείς να ακούσεις..
