Αγαπητοί φίλοι και αγαπητές φίλες, λόγω και των ημερών της επικείμενης Ανάστασης, μιας αλληγορίας Ανθρωπισμού, ένοιωσα την ανάγκη να γράψω για την πιστοποιημένη διελκυστίνδα ανάμεσα στις δυνάμεις που υπολογίζουν και βάζουν πρώτα το χρήμα και μετά τον Άνθρωπο, και τις δυνάμεις που κάνουν το αντίθετο, δηλ. βάζουν πρώτα τον Άνθρωπο και μετά το χρήμα. Τα ιστορικά παραδείγματα που πιστοποιούν την ύπαρξη αυτής της διελκυστίνδας είναι πολλά, αλλά θα μείνω στη σύγχρονη εκδοχή της. Η διαπάλη ανάμεσα στο σύγχρονο άκρατο νέο φιλελευθερισμό που υπηρετεί την πρώτη εκδοχή και την ισχυρή κοινωνικοπολιτική παρέμβαση με σχεδιασμό υπέρ της δεύτερης εκδοχής υπάρχει και μαίνεται .Ως καλλιτέχνης έχω υποχρέωση να πάρω θέση σε αυτή τη διαμάχη από το δικό μου μετερίζι και βαδίζοντας ένα ελπιδοφόρο μονοπάτι με σκοπό τη ολιστική πορεία με άλλους συναδέλφους στη λεωφόρο που οδηγεί σε ένα κόσμο που υπολογίζει πρώτα τον Άνθρωπο και μετά το χρήμα. Γιατί η Τέχνη μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στη κατάκτηση των δικαιωμάτων του Ανθρώπου και να ενισχύσει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Γιατί με τα έργα Τέχνης μπορείς να αναδείξεις κοινωνικά ζητήματα να προβάλλεις αδικίες και να ευαισθητοποιήσεις το κοινό γύρω από όλα αυτά.
Γιατί η Τέχνη μπορεί να απελευθερώσει συναισθήματα και να ενισχύσει την ψυχική υγεία.
Γιατί η Τέχνη μπορεί να ευαισθητοποιήσει και να ενημερώσει
Επομένως η Τέχνη δεν αποτελεί μόνον μια αισθητική εμπειρία, όπως πολλοί νομίζουν αλλά και καλλιεργούν οι δυνάμεις της πρώτης εκδοχής ,αλλά είναι ένα ισχυρό μέσο για την προώθηση της Ανθρώπινης αξιοπρέπειας .
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
Άρις Ασσαριωτάκης
Γλύπτης-Μέλος του ΕΕΤΕ, ΚΑΙ ΣΚΕΤΒΕ, πρόεδρος του ΣΚΝ ΡΟΔΟΠΗΣ “ΑΘΗΝΙΩΝ”