Ποτέ άλλοτε οι δύο διαφορετικές κοσμοθεωρίες ανάμεσα στην εξουσία και τον πλούτο και τη λιτότητα και απλότητα δεν αποτυπώθηκαν τόσο ξεκάθαρα όσο στην περίπτωση της συνάντησης του Διογένη και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Η κατάκτηση του κόσμου υποκλίνεται ταπεινή μπροστά στο μεγαλείο της λιτότητας, ενός ηλικιωμένου, ολίγον παράξενου και απομονωμένου φιλοσόφου, ο οποίος το μόνο που διεκδικεί είναι μία θέση στον ήλιο.
Ο Διογένης έχει ανακαλύψει το νόημα της ζωής, προσεγγίζοντας την έννοια της λιτότητας με μία υπερβολή μεν, αλλά με μία οπτική που τελικά απελευθερώνει από τα σύγχρονα δεσμά του υλικού ανθρώπου.
Ο Μέγας Αλέξανδρος, σε μία επανάληψη της ιστορικής συνάντησης του Σόλωνα με τον Κροίσο, αισθάνεται ταπεινός μπροστά στο φρόνιμα του ιδιαίτερου φιλοσόφου, ο οποίος δε δείχνει να γοητεύεται από την εξουσία που εκείνος διαθέτει.
Αυτή η σημαντική ιστορική στιγμή ανάμεσα σε δύο μεγάλες μορφές της Ελληνικής ιστορίας, είναι η απόδειξη ότι δύο διαφορετικές κοσμοθεωρίες μπορούν να αλληλεπιδράσουν αρμονικά, να αντλήσουν μαθήματα η μία από τη θέαση της ζωής της άλλης και να αναδείξουν την απλότητα της ζωής ως το κλειδί για την ευδαιμονία.
Στην Κόρινθο, στην οδό Γεωργίου Παπανδρέου, διακρίνουμε ένα εντυπωσιακό σύμπλεγμα αγαλμάτων που αποτυπώνει ακριβώς αυτή τη σημαντική διάδραση δύο μορφών που επηρέασαν με διαφορετικό τρόπο της πορεία της Ιστορίας και της ανθρώπινης σκέψης.
Από τα μνημεία που δίνουν ομορφιά και αξία στην πόλη της Κορίνθου, ο Διογένης που με τη λιτή του φράση “αποσκότισόν με”, ζητάει από το Μέγα Αλέξανδρο να μην του κρύβει τον ήλιο.
Πόσο όμορφο όταν η τέχνη της γλυπτικής χρησιμοποιείται ως όχημα μεταφοράς της Ιστορίας με το να γίνεται υλική δημιουργία η οποία μπορεί να μεταφέρει αυτούσια μία σημαντική ιστορική στιγμή.
Δύο προσωπικότητες που εκπροσωπούν δύο εκ διαμέτρου αντίθετες φιλοσοφίες ζωής συνομιλούν και αλληλεπιδρούν; γιατί η ζωή αξίζει όταν σέβεται την αντίθεση, επιδιώκει τη γνωριμία με το διαφορετικό και δεν το φοβάται, συμπληρώνει και συμπληρώνεται.