Συντάκτης: Μαρία Σκαμπαρδώνη

Το Κογιότ είναι ένας από τους πιο κωμικούς και δραματικούς ταυτόχρονα, πρωταγωνιστές στο σύμπαν των κινουμένων σχεδίων. Το αιώνιο δίδυμο Wile E. Coyote και Road Runner μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούν. Το Κογιότ που εδώ και εβδομήντα πέντε ολόκληρα χρόνια προσπαθεί να παγιδεύσει αυτό τον παμπόνηρο στρουθοκάμηλο, καταλήγει πάντοτε χαμένος, ταπεινωμένος και εγκλωβισμένος στο μεγαλύτερο όνειρο της ζωής του. Σύμβολο της ανίκητης δίψας να φτάσεις στο στόχο σου, το Κογιότ γνωρίζει να σου δημιουργεί αισθήματα θαυμασμού, αλλά και διαχρονικής συμπάθειας για την ήττα που συντροφεύει κάθε προσπάθειά του να παγιδεύσει τον αγαπητό του αντίπαλο. Και όσο και αν…

Ο θαυμασμός μου για το Δημήτρη Νανόπουλο έγκειται όχι αποκλειστικά στο γεγονός ότι είναι ένας εξαιρετικός Έλληνας επιστήμονας, ο οποίος κρατάει ψηλά τη σημαία της Ελληνικής παρουσίας στα επιστημονικά δρώμενα. Ο θαυμασμός μου για τους Έλληνες επιστήμονες που καταβάλλουν προσωπική προσπάθεια για τη μεγαλύτερη κατανόηση του κόσμου και την πρόοδο της Επιστήμης, δεν έγκειται μόνο στο γεγονός ότι βάζουν ένα λιθαράκι στην κατάκτηση της γνώσης. Αλλά και στο ότι αγωνίζονται να βάλουν ένα λιθαράκι απέναντι στο Αμερικάνικο κατεστημένο, να κατοχυρωθούν ως Έλληνες που προσπαθούν να αγωνιστούν για την Επιστήμη τους, διότι στη χώρα μας -δυστυχώς, η αξία τις περισσότερες φορές…

Οι άνθρωποι γοητεύονται από τις επικίνδυνες ιδεολογίες. Βρίσκουν σε αυτές μία ευκαιρία να κρυφτούν, να επιτρέψουν στην άγρια πλευρά τους να αναδυθεί, να κουκουλώσουν τη δική τους ευθύνη για την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα. Είναι εύκολο να θεωρείς ότι για την κοινωνική έκπτωση ευθύνονται όλοι οι άλλοι- οι πολιτικοί, οι μετανάστες, οι κρυφοί συνομώτες- αλλά ποτέ εσύ. Πάντοτε οι ακρότητες θα έρθουν ως αντίδραση σε έναν ψυχισμό αποδιοργανωμένο και απελπισμένο ότι η σύγχρονη πραγματικότητα δε θα μπορέσει να αλλάξει με πιο αναίμακτες αντιδράσεις. Στα Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας, ο Έντουαρντ Νόρτον ως Ντέρεκ βρίσκει στον Αδόλφο Χίλτερ την πολιτική πίστη απέναντι…

Μάριο Πούτζο, Μάρλον Μπράντο, Νίνο Ρότα και Φράνσις Φορντ Κόπολα. Τέσσερα ονόματα που σημάδεψαν διαφορετικούς τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας, αλλά τα ονόματά τους διασταυρώθηκαν, αλληλεπίδρασαν και έγιναν συνώνυμα μίας κορυφαίας στιγμής στην Παγκόσμια ιστορία. Στο Νονό. Ο Νονός πέρα από ένα φιλμικό αριστούργημα είναι μία κατάδυση στον άγριο κόσμο της μαφίας. Σε αυτή την ανθρώπινη ομάδα που μέλη της μπορεί να συνδέονται και με βιολογικούς δεσμούς, το έγκλημα είναι ο τρόπος επίλυσης διαφωνιών, το ματωμένο σαγόνι και το σπασμένο πόδι είναι η απάντηση απέναντι στο τραύμα της αδικίας. Μέσα από ραγισμένους ώμους, ανταλλαγές πυροβολισμών, ματωμένα κεφάλια και σπασμένα δόντια, αναδύεται…

Αυτή η αδιόρατη αποκαλυπτικότητα της νύχτας, είναι εκείνη που μας καθιστά εράσμιους εραστές της.

Μπανάνα, αυτό το τόσο πολύτιμο, στρογγυλό, κίτρινο φρούτο που αποτελεί αναπόσπαστο συμπλήρωμα μίας ισορροπημένης διατροφής. Ένα φρούτο που το έχουμε συνδέσει στο μυαλό μας με το γλύκισμα, δένοντάς το με έναν αγαστό δεσμό με τη λατρεμένη σοκολάτα. Αυτά τα δύο πάνε μαζί. Στην κρέπα, στα μπισκότα, στο παγωτό, στις μπάρες δημητριακών, στις σοκολάτες των σούπερ μάρκετ. Η μπανάνα δεν είναι όμως μόνο αυτό το φρούτο με τη γλυκιά γεύση και το υπερβολικό κάλιο. Είναι σύμβολο της ποπ κουλτούρας, ανεξίτηλο φετίχ της ποπ αισθητικής. Η δυναμική της ως καλλιτεχνικό σύμβολο δεν εξαντλείται στην ολίγον αστεία απόφαση ενός ζωγράφου να κολλήσει μία…

Ένα απομονωμένο νησί, ένας νεαρός με όνειρα για τη ζωή, η ποίηση που ως αντίδοτο στον πόνο της λύτρωσης κάνει την εμφάνισή της. Ο “Ταχυδρόμος” ( Il Postino) αποτελεί μία βαθιά ανάλυση μίας κλειστής κοινωνίας, στην οποία η φιλία θα καταφέρει να συνδέσει δύο ανθρώπους με βαθιές αντιθέσεις. Ο αγράμματος Μάριο θα αναλάβει τη μετάφορα και παράδοση της αλληλογραφίας στον μεγάλο Χιλιανό ποιητή Πάμπλο Νερούδα, ο οποίος βρίσκεται σε καθεστώς διωγμού για τις πολιτικές του απόψεις. Η ποίηση, όμως, είναι κτήμα ολόκληρης της οικουμένης. Και μπορεί να ακουμπήσει την καρδιά ενός ανθρώπου που δεν έχει ενδεδειγμένες σπουδές, ιδιαίτερα μεγάλη καλλιέργεια,…

Η Ελλάδα δεν είναι μόνο η πρωτεύουσα και η Θεσσαλονίκη. Υπάρχουν και άλλοι νομοί με τρομερό ενδιαφέρον, φυσικό κάλλος και αξιόλογη ιστορική σημασία. Σήμερα, θα δούμε ένα άγνωστο στους περισσότερους μνημείο το οποίο βρίσκεται στη Λάρισα, στην οδό Γρηγόρη Λαμπράκη. Είναι το μνημείο του πατέρα της Ιατρικής Ιπποκράτη, ο οποίος έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του και πέθανε στη Λάρισα. Ο χώρος δεν επιτρέπει την πρόσβαση στο εσωτερικό του μνημείου, με μοναδική εξαίρεση να έχει υπάρξει συνεννόηση. Ωστόσο, η επίσκεψη στο ταφικό μνημείο του μεγαλύτερου Έλληνα ιατρού της αρχαιότητας, το οποίο βρίσκεται δίπλα στο πάρκο Αλκαζάρ και στα δεντρόφυτα μονοπάτια…

Θα μπορούσαμε με μία χρονομηχανή να ταξιδέψουμε σε ένα από αυτά τα παραδοσιακά, ανδροκρατούμενα καφενεία της δεκαετίας του ’50. Ένα από αυτά τα μικρά καφενεία, τα γραφικά, στα οποία υπάρχει απουσία γυναικείας παρουσίας. Ή η γυναίκα υπάρχει μόνο για να εξυπηρετεί, να φτιάχνει ποικιλίες και να σερβίρει. Αφήνοντας το βλέμμα σου να περιηγηθεί στα ήθη μίας διαφορετικής εποχής, η ματιά σου πέφτει άξαφνα σε έναν άνδρα μέσης ηλικίας, έναν μάγκα που κρατάει ένα μπουζουκάκι και έχει ένα χαρτί με λόγια και σκέψεις του ανακαταμένες. Με το μουστακάκι του, το βαρύ του ύφος, τους αναστεναγμούς του. Με μία φωνή μπάσα που…

Στο καλλιτεχνικό σύμπαν του Κολομβιανού Φερνάντο Μποτέρο (1932-2023), τα σώματα με τα παραπάνω κιλά είναι οι πρωταγωνιστές. Η ομορφιά του σώματος με τα παραπάνω κιλά, πολλές φορές έχει βρει χώρο έκφρασης στην τέχνη. Από την περίοδο της Αναγέννησης, μέχρι την πιο σύγχρονη, η οποία θέλησε να σπάσει τα κοινωνικά ταμπού. Ο Μποτέρο βρίσκει την ομορφιά εκεί που η κοινωνία βρίσκει την ασχήμια, την τεμπελιά, τη λαιμαργία. Το παχύ σώμα στα σύγχρονα κριτήρια ομορφιάς της κοινωνίας, εξοβελίζεται ως κάτι βρώμικο, αντιερωτικό, άσχημο. Ντύνεται με έναν μανδύα ντροπής, το οποίο προσπαθεί να το απομακρύνει από τη συμμετοχή σε κάθε απόλαυση, σε κάθε…