Βασιλιά της ζούγκλας τον ονόμασαν.
Ο βρυχηθμός του, ακόμα και πληγωμένος, ξυπνά την πλάση και την παρασύρει σε έναν επαναστατικό ρυθμό.
Σύμβολο ρώμης, αντοχής απέναντι στις αντιξοότητες και τα ευτράπελα της ζωής.
Ακόμα και ο πληγωμένος λέοντας δε δίνει ποτέ την ικανοποίηση στον εχθρό ότι τον νίκησε. Με περήφανο βλέμμα και θάρρος στην καρδιά, σηκώνεται ξανά, σηκώνοντας το τραυματισμένο σαρκί του.
Το λιοντάρι περιέχει τεράστια σημασία λογοτεχνικής, καλλιτεχνικής, θεολογικής, επιστημονικής σημασίας.
Η δύναμη του λέοντος, η σαρκοβόρα διάθεση με την οποία σκίζει τη σάρκα του θύματός του, ενέπνευσε καλλιτέχνες, ζωγράφους και άπειρο αριθμό δημιουργών.
Οι βιβλικές διηγήσεις χρησιμοποιούν το λιοντάρι για να συμβολίσουν τη δύναμη του πιστού να αντέχει τις κακουχίες που καλείται να αντέξει για την πίστη του.
Η αρχοντιά της χαίτης, ο σεβασμός που προκαλεί το αρσενικό λιοντάρι με την πυκνή χαίτη που σκεπάζει το πρόσωπό του, η επιβλητική του προσωπικότητα, καθιστούν το λιοντάρι ένα από τα πιο επιβλητικά ζώα του ζωικού βασιλείου.
Μεγαλώσαμε να βλέπουμε το Μουφάσα ως πρότυπο αυστηρής πατρικής φιγούρας που συνδυάζει αφοσίωση και προστασία, διδαχτήκαμε το λιοντάρι της Νεμέας ως έναν από τους δώδεκα σημαντικότερους άθλους του Ηρακλή, ο Αίσωπος χρησιμοποίησε το λιοντάρι θέλοντας να αναδείξει την ουσιαστική δύναμη στο μύθο του ο λέοντας και το ποντίκι.
A lion sleeps in the heart of every brave man
Το λιοντάρι αποτελεί σημαντικό σύμβολο λαϊκών και θρησκευτικών ιστοριών, γίνεται ακόμα και έμβλημα έναρξης κλασικού Κινηματογράφου. Το λιοντάρι που βρυχάται μας υποδέχεται στη θέαση της ταινίας, με το βρυχηθμό του να γίνεται σήμα κατατεθέν.
Η θρησκευτική ιστορία του Σαμψών με την υπερφυσική δύναμη που σκίζει το λιοντάρι στα δύο στο βιβλίο των Κριτών, αναδεικνύει τη δύναμη που αποκτά ένας άνθρωπος όταν τον συνοδεύει η Θεία προστασία, στην οποία υποτάσσεται ακόμα και το χειρότερο αγρίμι της φύσης.
Ο Δανιήλ στο λάκκο των λεόντων αποτελεί ακόμα μία Βιβλική διήγηση για το μεγαλείο της θείας προστασίας, η οποία μπορεί να προστατεύει ακόμα και από τη χειρότερη απειλή, το πιο άγριο θηρίο.
Ο σεβασμός που γεννά κυρίως το αρσενικό λιοντάρι και η επιρροή του στην τέχνη θέλουν σελίδες ολόκληρες για να αναλυθεί.
Ο Σταμπς αγαπάει να περιγράφει τη ρώμη με την οποία επιτιθέται στα θύματά του και να αποτυπώνει στους πίνακές του την ορμή και τη βιαιότητα με την οποία αγαπάει να σκίζει τη σάρκα τους.
Στο Κολοσσαίο οι λέοντες ήταν εκείνοι που κατασπάραζαν σάρκες ανθρώπων προς τέρψη του άγριου Ρωμαϊκού κοινού που σε αυτό το θέαμα έβρισκε χαλάρωση και θεωρούσε διασκέδαση.
Το λατρεμένο αιλουροειδές γίνεται σημείο αναφοράς σε διάσημα μνημεία ανά τον κόσμο: από το λιοντάρι της πλατείας του Αγίου Μάρκου στη Βενετία μέχρι την πύλη των λεόντων η οποία αποτελεί το σήμα κατατεθέν της Ακρόπολης των Μυκηνών.
Και όσο φόβο γεννάει, τόσο μεγαλύτερο σεβασμό και θαυμασμό γεννάει.
Ναι, οι περισσότεροι ονειρευόμαστε ένα ταξίδι στην Αφρική, ένα σαφάρι όπου από μακριά θα βλέπαμε ομάδες λιονταριών να οργανώνονται, να μαλώνουν και θα παρατηρούσαμε πληροφορίες για τη ζωή του βασιλιά.
Ο βασιλιάς του ζωικού βασιλείου συμβολίζει την αγριότητα της φύσης, την αναγκαιότητα επιβίωσης που συναντάται συχνά με βίαιο τρόπο στο φυσικό κύκλο, την επιβλητικότητα της εμφάνισης.
Για αυτό και πάντοτε θα λειτουργεί ως αρχετυπικό σύμβολο σε λαϊκούς μύθους, σκιτσογραφία και κάθε έκφανση της ανθρώπινης δημιουργίας.