Πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα ευτυχείς διότι ως Ελλάδα στο κομμάτι της συγγραφής αστυνομικής λογοτεχνίας είχαμε έναν μάστορα, τον Γιάννη Μαρή.
Ο πατέρας του αστυνομικού μυθιστορήματος μας χάρισε τον δικό μας αστυνομικό ο οποίος είναι άξιος συνεχιστής του επιθεωρητή Μαιγκρέ του Βέλγου Σιμενόν.
Απρόσιτος αλλά βαθιά ευαίσθητος, φαινομενικά σκληρός αλλά με μία έντονη αίσθηση δικαιοσύνης, ο Αστυνόμος Μπέκας είναι ο γνωστότερος πρωταγωνιστής του αστυνομικού μυθιστορήματος στην Ελλάδα.
Στον κόσμο του Γιάννη Μαρή, το έγκλημα λαμβάνει συχνά δράση σε κοσμικά μέρη, ενώ κυριότερο κίνητρο είναι το ερωτικό πάθος.
Ανάμεσα στον εφοπλιστή, το χαβιάρι, την υψηλή κοινωνική θέση, ένα μυστήριο που ζητάει απάντηση.
Και πρωταγωνιστές άτομα με υψηλή ηθική συγκρότηση και μόρφωση, οι οποίοι μπλέκονται σε καταστάσεις στις οποίες καλούνται να ξεκαθαρίσουν τη θέση τους.
Ο Μαρής δέχθηκε την αμφισβήτηση, αλλά αυτό τελικά δεν τον οδήγησε στην αποκαθήλωση, αλλά σε μία σταδιακή αποδοχή και αναγνώριση της ικανότητάς του να εφευρίσκει μυστήριες υποθέσεις με απρόσμενους ενόχους.
Αλησμόνητος θα μείνει ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης στην τηλεοπτική μεταφορά του Αστυνόμου Μπέκα στην ομώνυμη σειρά στην τηλεόραση.
Ο ίδιος απέδωσε τη σοβαρότητα, την αφοσίωση απέναντι στο νόμο, την κρυμμένη ευαισθησία που έκρυβε κάτω από το αυστηρό βλέμμα με τρόπο ανεπανάληπτο.
Από τις ωραιότερες επιλογές ηθοποιού για έναν ρόλο στην Ελληνική τηλεόραση.
Ο Μπέκας έχει ένα πρόσωπο στο οποίο δεν καταγράφεται εύκολα κάποιο ανθρώπινο συναίσθημα, τα συναισθηματικά του τείχη είναι ισχυρά και επιθυμεί να γεννάει το φόβο, το δέος και το σεβασμό, δεδομένου ότι πρέπει οι ύποπτοι να αισθάνονται ότι στο τέλος θα ξεμπλέξει το κουβάρι της υπόθεσης και θα οδηγηθεί στον καλά κρυμμένο ένοχο.
Αλλά μέσα του κρύβει μία καρδιά γεμάτη κατανόηση για τους συνεργάτες, την οικογένεια, ακόμα και ορισμένους ανθρώπους στους οποίους η ζωή υπό διάφορες συνθήκες ανέδειξε τη σκληρή πλευρά τους.
Ο Γιάννης Μαρής γνωρίζει να χαρίζει αστυνομικές συγκινήσεις και βοήθησε όσο κανείς τη μυθιστορηματική εξέλιξη ενός συγγραφικού είδους το οποίο για χρόνια βίωνε την υποτίμηση στην Ελλάδα. Ο Μπέκας έμεινε και στο συγγραφικό και στο τηλεοπτικό αποτύπωμα για το αίσθημα δικαιοσύνης, την ευστροφία του, το λιγομίλητο ύφος. Το οποίο όμως, έλεγε τα πάντα…