Η Καινή Διαθήκη, το ιερό βιβλίο του Χριστιανισμού μαζί με την Παλαιά Διαθήκη, εμπεριέχει μερικά υπέροχα εδάφια που αφορούν την αγάπη στον πλησίον, τις κοινωνικές ανισότητες, την αγάπη ως κοινωνική ανάγκη και ελευθερία, τη θέαση και αντιμετώπιση του Άλλου ως ένα κομμάτι του εαυτού μου.
Συγκεντρώνω μερικές από τις πιο αγαπημένες μου φράσεις, τις οποίες θεωρώ εξαίσιες ως προς τον τρόπο που ακουμπούν το ζήτημα της Αγάπης ως θεμελιώδη αιτία τελειοποίησης και ηθικής ανύψωσης της ανθρωπότητας.
Απόσπασμα από την παραβολή της Τελικής Κρίσης στην οποία τα έμπρακτα έργα αγάπης του πλησίον είναι το κριτήριο αξιολόγησης και ανταπόδοσης
“Επείνασα γαρ, και εδώκατε μοι φαγείν, εδίψασα, και εποτίσατε με, ξένος ήμην, και συνηγάγετε με, γυμνός και περιεβάλετε με, ησθένησα και επεσκέψασθε με, εν φυλακή ήμην και ήλθατε προς με”
(Ματθ. κε’ 35-40)
Η αγάπη του άλλου ως κοινωνικό καθήκον και ευθύνη
«Ο γαρ αγαπών τον έτερον νόμον πεπλήρωκε… η αγάπη τω πλησίον κακόν ουκ εργάζεται, πλήρωμα ουν νόμου η αγάπη» ( προς Ρωμαίους ιγ’ 8- 10)
Η Αγάπη ως νέα εντολή
εντολήν καινήν δίδωμι υμίν ίνα αγαπάτε αλλήλους, καθώς ηγάπησα υμάς ίνα και υμείς αγαπάτε αλλήλους. εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί έστε, εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις.». Ιωάννης 13: 34-35
Η αγάπη μεγαλύτερη από οτιδήποτε άλλο
Νυνί δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μείζων δε τούτων η αγάπη.»
(Απ. Παύλου, 13 ο κεφ. Προς Κορινθίους επιστολή)
Περί διακρίσεων και κατάργησης κάθε διαφορετικότητας
«Ουκ ένι Ιουδαίος ουδε Έλλην, ουκ ένι δούλος ουδε ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ΄ πάντες γαρ υμείς είς εστε εν Χριστώ Ιησού.» (Προς Γαλάτας Επιστολή 3/γ 28)
Η αγάπη για τους εχθρούς
44 εγώ δε λέγω υμίν, αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοίς μισούσιν υμάς και προσεύχεσθε υπέρ των επηρεαζόντων υμάς και διωκόντων υμάς
(Ματθ. ε’ 44-48)
Αγάπη και πραότητα προς κάθε άνθρωπο
μηδένα βλασφημεῖν, ἀμάχους εἶναι, ἐπιεικεῖς, πᾶσαν ἐνδεικνυμένους πρᾳότητα πρὸς πάντας ἀνθρώπους.
ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ 3:2
Αγάπη προς όλους
«πάντοτε το αγαθόν διώκεται και εις αλλήλους και εις ΠΑΝΤΑΣ»
(Α’ Θεσ. 5, 15)
Τις συγκεκριμένες φράσεις τις θεωρώ εξαίσιες, αποτελούν την καρδιά της Χριστιανικής πίστης η οποία στο κέντρο τοποθετεί την αγάπη, αναδεικνύουν το μεγαλείο αυτής και του πόσο αυτό το υπέροχο συναίσθημα διοχετεύεται και αλλάζει την κοινωνία σε πιο αναβαθμισμένη ηθικά μορφή.