Merenda.
Μία από τις πιο ένοχες απολαύσεις της ζωής. Μένει για λίγο στο στόμα, ενδεχομένως για πάντα στους γλουτούς.
Βρίσκεται σε μία μόνιμη αντιδικία με τη Nutella, η διαμάχη τους στο τέλος, έχεις τις περισσότερες φορές εκείνη νικήτρια.
Συνοδευτικό του ψωμιού, ειδικότερα του τοστ. Είναι το υλικό που χρησιμοποιείται περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο στις κρέπες, γεμίζοντας το κουτί μέχρι οίκτου και σκεπάζοντας ακόμα και τη ζύμη της κρέπας.
Τι σημαίνει όμως η λέξη Merenda, πού τη συναντάμε και πώς κρίνουμε την πορεία της λέξης μέσα στην ιστορία, φτάνοντας στο σήμερα;
Η λέξη έχει επιβιώσει σε χώρες όπως η Ιταλία, η Ισπανία και η Πορτογαλία.
Αν την αναλύσουμε γραμματικά, θα δούμε ότι η ίδια ως λέξη παράγεται από το ρήμα mereo, το οποίο μεταφράζεται ως λαμβάνω το μερίδιό μου, εννοώντας αρχικά το ελαφρύ γεύμα που έτρωγαν οι Ρωμαίοι στρατιώτες ως μερίδιο τροφής που είχε οριστεί για τους εργάτες.
Το γεύμα αυτό καταναλωνόταν στις 4 μέχρι 5 μετά μεσημβρίας.
Μία σημαντική ιστορική αναφορά της λέξης merenda μάς έρχεται από τον σπουδαίο Μάρκο Αυρήλιο, ο οποίος σε μία επιστολή του μας πληροφορεί για την ίδια, ότι κατανάλωσε μία απλή φέτα ψωμιού στην εποχή του τρύγου μένοντας πιστός στη Στωική φιλοσοφία. Την ίδια στιγμή, που άλλοι στρατιώτες πρόσθεσαν επάνω στο ψωμί φασόλια, κρεμμύδια και ρέγγες.
Merenda στα Ιταλικά σημαίνει το κολατσιό, ενώ merienda στην Ισπανική γλώσσα σημαίνει ακριβώς το ίδιο.
Η αγαπημένη μας μερέντα, ασχέτως γλωσσολογικής προέλευσης, θα είναι ένα από τα πιο γλυκά ακούσματα στο αυτί αλλά και γευστική απόλαυση στο στόμα μας.