Η ανάγνωση λογοτεχνικών κειμένων θρέφει την παιδική ψυχή, κεντώντας επάνω σε εκείνα τα πρώιμα στάδια διάπλασής της, ενσυναίσθηση, καλλιέργεια και γνωριμία με τη λογοτεχνική δημιουργία.
Μερικοί από τους πιο αγαπημένους δημιουργούς παιδικής λογοτεχνίας, όπως ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου και η Πηνελόπη Δέλτα, συστήθηκαν σε πολλούς μαθητές της Πέμπτης και Έκτης Δημοτικού με το κλασικό και ανεπανάληπτο Ανθολόγιο.
Γιατί πρέπει οι νεότεροι να γνωρίσουν και οι παλαιότεροι να θυμηθούν ξανά.
Παραδέξου το, δε θα ξεχάσεις ποτέ το βιβλίο με το πράσινο πλαίσιο και τα λουλουδάκια.
Παιδάκι πρώτης και δευτέρας Δημοτικού ήσουν και αγαπούσες να τραγουδάς:
ντηλι ντηλι ντηλι
Ντηλι το καντήλι που έφεγγε
Και έπλεκε η κόρη το μαντήλι
Το Ανθολόγιο έγινε η αιτία που πολλά παιδιά αγάπησαν το σχολείο. Για πολλούς ενήλικες η πιο γλυκιά σχολική ανάμνηση, ένα εξώφυλλο που στη μνήμη τους δεν ξεθώριασε ποτέ.
Το Ανθολόγιο είναι ένα βιβλίο που προσεγγίζει με απλό τρόπο τη μαγεία της ποίησης, διότι απευθύνεται σε παιδιά που προχωρούν στα πρώτα σχολικά τους βήματα. Ήταν μία αφιέρωση στον αχανή ποιητικό κόσμο, ο οποίος γνωρίζει να απλουστεύεται, να δυσκολεύει, να παρομοιάζει, προσεγγίζοντας κάθε άνθρωπο μοναδικά.
Δεν υπάρχει άνθρωπος που πήγε σχολείο της δεκαετία του “80 και του “90 και να μη θυμάται το Ανθολόγιο, να μην το έχει σε κάποιο συρτάρι του γραφείου ως ανάμνηση που πέρασε αλλά δε λησμονήθηκε.
Όμορφες αναμνήσεις, από τα πιο αγνά μας χρόνια, τότε που οι έννοιες ανεργία, ακρίβεια, πληθωρισμός μας ήταν ολίγον άγνωστες.
Αγαπήσαμε και γελάσαμε με το Ανθολόγιο και έγινε η αιτία το σχολείο να είναι περισσότερο ευχάριστο και δημιουργικό. Η ποίηση έχει τη δύναμη να ακουμπά τα πιο απόκρυμνα μέρη της ανθρώπινης ψυχής, η λογοτεχνία μπορεί να αγγίζει τα άμορφα μέρη της προσωπικότητάς μας και να τα γεμίζει με συναισθήματα και παραστάσεις.
Αγαπημένο Ανθολόγιο, δε λησμονήθηκες ποτέ, μακάρι να επιστρέψεις ξανά στα θρανία να μορφώνεις και να πλουτίζεις τα καινούργια παιδιά και νέους μαθητές.