Πώς πέρασα τα παιδικά μου χρόνια; με ένα ποδήλατο, ένα κουτάκι τσίχλες, ένα Μίκυ Μυστήριο.
Ένα κόμικ που διαχρονικά ξεχωρίζει για την αστυνομική του ευφυία, την σπουδαία νουάρ αισθητική του, τις αξιόλογες ιστορίες μυστηρίου που μπορούν να εμπνεύσουν ακόμα καιτους πιο φτασμένους συγγραφείς του είδους.
Ο Μίκυ Μάους ως απομίμηση του Χάμφρεϊ Μπόγκαρτ, αφήνει την ανεμελιά και τις ανάλαφρες ιστορίες που μας έχει συνηθίσει. Αναλαμβάνει υποθέσεις μυστηρίου, έρχεται αντιμέτωπος με τους θανάσιμους εχθρούς του, βαδίζει σε τεντωμένο σκοινί ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο.
Εξαφανίσεις, ληστείες, απαγωγές, κάθε εγκληματική πράξη που απασχολεί την καθημερινή αστυνομική ειδησεογραφία, υπάρχει με τη μορφή ιστορίας στο Μίκυ Μυστήριο.
Ολόκληρη η σειρά αποτελεί ένα αριστούργημα και δε χωράει αμφιβολία πως πρόκειται για την καλύτερη αστυνομική σειρά που εκδόθηκε ποτέ σε κόμιξ.
Σείρα κόμιξ που ενώ προσπάθησε να αποτυπώσει ακόμα και σκηνές βίας, το έπραξε μέσα στα επιτρεπόμενα πλαίσια της εποχής εκείνης και σκεπτόμενη το γεγονός πως τα κόμιξ έχουν διαχρονικά και μεγάλο αριθμό παιδιών αναγνωστών.
Στην ιστορία “Ο λοφιοφόρος αετός”, διακρίνουμε έντονη βία στην ιστορία, η οποία αποτυπώνεται στην εικόνα που ο ορκισμένος και μεταμφιεσμένος εχθρός του Μίκυ Μάους, Μαύρο Φάντασμα, τον κυνηγάει με τσεκούρι. Σε μία καταδίωξη που θα οδηγήσει τον ίδιο να χάνεται σε έναν γκρεμό…για λίγο, διότι το Μαύρο Φάντασμα δεν πεθαίνει ποτέ..
Το Μαύρο Φάντασμα δεν αποκαλύπτει ποτέ το πρόσωπό του, το αίσθημα του Μίκυ Μίννι Μάους σε πολλές ιστορίες βρίσκεται στο πλευρό του, υπάρχει εμβάθυνση στις φιλίες του Μίκυ. Ειδικότερα σε εκείνη με τον αρχηγό της αστυνομίας, Ο’ Χάρα, τον οποίο στηρίζει στα αδιέξοδα των υποθέσεων που μοιάζουν να μην ξεδιαλύνονται. Μέχρι να τις αναλάβει ο ίδιος..
Σειρά που έπαιξε προκλητικά με τους πιο μύχιους φόβους μας, άγγιξε το απαγορευμένο και δεν δίστασε ακόμα και αυτό, να μπλέξει στις ιστορίες του μυστικές οργανώσεις, καθωσπρέπει που υποκύπτουν στον κακό σύμβουλο της απληστίας, αιρέσεις, κρατικά συμφέροντα. Ακόμα και μέσα από την εικονογράφηση, οι νουάρ ιστορίες του Μίκυ Μυστήριο γοητεύουν ακόμα και τους πιο απαιτητικούς αναγνώστες αστυνομικών ιστορίών, ακόμα και εκείνους που έχουν εντρυφήσει στα βίπερ και η Αγκάθα Κρίστι είναι στο μυαλό τους ως όνομα περισσότερο από των προσφιλών τους προσώπων.
Ίσως ο πιο διάσημος ποντικός της ιστορίας, ένα από τα σύμβολα του 20ου αιώνα και αγαπημένος πρωταγωνιστής ιστοριών κόμιξ που διασκέδασε παιδιά και ενήλικες που κράτησαν μέσα στην ψυχή τους ζωντανό το παιδί που ήταν κάποτε. Τώρα φοράει το καπέλο και την καμπαρντίνα του και δε διασκεδάζει πια; αλλά χάνεται στο βούρκο του εγκλήματος, κυκλοφορεί στο άντρο των κακοποιών, βλέπει αθώους να γίνονται ένοχοι και ένοχοι να αποδεικνύονται αθώοι.
Τώρα το παζλ δεν είναι παιδί παιχνίδι; αλλά αστυνομικός γρίφος του οποίου τα κομμάτια καλείται να συναρμολογήσει στο μυαλό του και να οδηγηθεί στο άπλετο φως.
Η σειρά είναι ένα αριστούργημα που μέσα από την πολύχρωμη εικονογράφηση η οποία “αλαφραίνει” τη βαρύτητα των ιστοριών, δημιουργεί μία ευχάριστη ατμόσφαιρα. Η οποία έρχεται σε αντίθεση με τη σκοτεινότητα πολλών υποθέσεων που απειλούν ζωές, περιουσίες, μέχρι και Κράτη και Κυβερνήσεις..