“ΣΚΗΝΗ ΔΕΥΤΕΡΗ: [εσωτερικό ενός μπαρ, νυχτερινές ώρες. Η Άννα κάθεται στο σκαμπό, μόνη. Μπαίνει ο Αλεξανδρίδης από την πόρτα. Τον…
Browsing: Γρηγόρης Καραγιαννίδης
Άραγε, πόση διαστροφή μπορεί να κρύβεται πίσω από τον καθωσπρεπισμό; Πόσες επιθυμίες κρύβονται πίσω από προκαταλήψεις και την υποτιθέμενη τήρηση…
Είναι όμορφανα πεθαίνει κανείς καλοκαίρι. Τα πάντα καταπράσινα,η φύση σε οργασμό. Οι εργάτεςδεν θα παιδευτούν -όπως συμβαίνειτον χειμώναμε το παγωμένο…
Συζητούσανοι γραφειοκράτες το μέλλονκαι το δίκιοτου εργάτη. Μιλούσανανέλυανπρότειναν. Ταυτόχρονα, έπιναντον καφέ τους, έτρωγανκουλουράκια, κάπνιζαντσιγάρα ακριβάκαι πούρα. Και σε μια γωνιά,…
Η μυρωδιά «μου κάρφωσε» τη μύτη ενώ περπατούσα στον δρόμο. Κάτι γνώριμα «ανάμεικτο», ανάμεσα σε ποπ-κορν, ψημένο καλαμπόκι και μαλλί της…
Το κακό είχε γίνει στις 7 του Ιούνη, στην Πάντοβα: ξαφνικά, τραύλιζε ενώ μιλούσε. Προσπαθούσε να συνεχίσει, ο κόσμος από…
Αντιλαμβάνεσαι πόσο σε κοροϊδεύει ένα μαγαζί τη στιγμή που πίνεις την πρώτη γουλιά από το ημίγλυκο κρασί που αγόρασες από…
ΑΤΙΤΛΟ ΙΙΙ Ζώντας (;) εξόριστος, χίλια χιλιόμετρα μακριά περίπου -νοσταλγία χωρίς νόστο- χωρίς σκοπό θαμμένος -προοικονομία;- σε σελίδες βιβλίων, χαρτιά,…
Γράφω με κόκκινο στυλό. Όχι γιατί είμαι δάσκαλος, που διορθώνει γραπτά. Όχι γιατί είμ’ εκκεντρικός που από ιδιοτροπία, να πρωτοτυπήσει…
Άτιτλο ΙΙ Άνθρωποι: δεν ησυχάζουμε ποτέ, δεν ηρεμούμε ποτέ. Ειπώθηκε πως η ζωή νικά τον θάνατο. Ψέμα. Ο θάνατος ξεπερνά…