Τέλεια ατελείς Λένε πως είμαστε ποιητές,ενώ δεν είμαστε τίποτε. Όντα τελειωμένα,χαμένοι στον κόσμο μας,παράταιροι. Όλοι λες και βγήκαμεαπό γραμμή παραγωγής”αντίστροφοι…
Browsing: Γρηγόρης Καραγιαννίδης
Θέατρο Νο -Καλή σας ημέρα! Πώς είστε; -Καλά είμαι! Εσείς; (Πώς να είμαι; Μου ήρθε εντολή κατασχέσεως) -Καλά κι εγώ.…
Τζόγος Τζόγος η ζωή, οι στιγμές, ρουλέτα. Η κατάσταση, “κόκκινο – μαύρο”. Ως συνήθως, βέβαια, η μπίλια έχει την τάση…
Εσπερινός Εσπερινός, ηλίου δύσις. -τελειώνει το πακέτο- Το μόνο «εισόδημα», οι κλήσεις, περιουσία με αρνητικό πρόσημο. Οι ελπίδες σώνονται, τα…
Γράφεις, μουτζουρώνεις, σκίζεις, πετάς. Και πάλι από την αρχή… Έξω, η νύχτα έπεσε, μα εσύ “το χαβά σου”: αποτυπώνεις τις…
Χτύπος τηλεφώνου. “Χρωστάτε τόσα.” Τον πιάνει φόβος. Έχει σιχαθεί το τραγούδι που ο ίδιος έβαλε στο κινητό για ήχο κλήσης,…
Σε θυμάμαι Σε θυμάμαι, όπως ο εξόριστος τη Γυάρο, τη Μακρόνησο, τον Αη-Στράτη. Όπως ο Γερμανός Κομμουνιστής το Νταχάου, ο…
“Πού το βρήκατε αυτό το χαρτονόμισμα κύριε;” Ο υπάλληλος της τράπεζας του απηύθυνε το ερώτημα με περισσή αυστηρότητα, σχεδόν φωνάζοντας.…
93ο λεπτό Έπαιζες με σύστημα 4-4-2 -επιθετικογενές κι αισιόδοξο- Στο ημίχρονο έχανες έχοντας φάει τρία γκολ. Στο…
Αναπάντητα μηνύματα Τη φίλησε κάποιο βράδυ, κι ήταν τα χείλη της υγρά, κόσμοι παράξενοι κι ανέκφραστοι. -Κράμα…