“Σε θυμάμαι” | Ένα ποίημα του Γρηγόρη Καραγιαννίδη

Σε θυμάμαι

Σε θυμάμαι,
όπως ο εξόριστος τη Γυάρο,
τη Μακρόνησο,
τον Αη-Στράτη.

Όπως ο Γερμανός Κομμουνιστής
το Νταχάου,
ο ομοφυλόφιλος
το Μπούχενβαλντ,
κι ο Εβραίος
το Άουσβιτς.

Σε θυμάμαι,
όπως ένας ελληνοκύπριος
τον Ετζεβίτ,
κι ένας τουρκοκύπριος
τον Σαμψών.

Όπως ο ηττημένος αντάρτης
κάποιον Χίτη,
και ένα μέλος της Ε.Δ.Α.
τα τρίκυκλα.

Όπως ο Ρηγάς τον ΕΣΑτζή,
όπως οι εκπαιδευτικοί
τους ΟΝΝΕΔίτες στην Πάτρα…

Σε θυμάμαι,
σαν μια βραδιά στα Ίμια,
σαν ένας προδομένος Κούρδος
στο Ναϊρόμπι…

Τέλος,
σε θυμάμαι,
όπως θυμάται ο εξαθλιωμένος πολίτης,
το Καστελλόριζο του 2010.

Τί ήσουν για ‘μένα τελικά;
Τα συμπεράσματα δικά σου…