Γράφεις,
μουτζουρώνεις,
σκίζεις, πετάς.
Και πάλι από την αρχή…
Έξω, η νύχτα έπεσε,
μα εσύ “το χαβά σου”:
αποτυπώνεις τις κραυγές σου στο χαρτί,
δίχως να μπορείς να βγάλεις άχνα.
Βρισκόμενος στα όρια του περιθωρίου.
Ποτό, τσιγάρο, χαρτί, στυλό…
Λες πως έγινες γραφιάς,
για ν’ αποφύγεις το κενό,
το άλμα στην ανυπαρξία.
Αθήνα,
Φλεβάρης – Σεπτέμβρης 2022
