Πώς η Sylvia Robinson έδωσε φωνή σε τρεις αγνώστους και άλλαξε για πάντα τον ρυθμό του κόσμου.
Ήταν Σεπτέμβριος του 1979 όταν ήρθε ο ξάδερφός μου Γιώργος από τη Γερμανία. Ήταν διαφορετικός από ότι τον θυμόμουν. Είχε κάτι στον τρόπο που κινούνταν και κάτι στον τρόπο που μιλούσε που έδειχνε πως εκεί έξω ο κόσμος κινούνταν με άλλο ρυθμό. Ένα απόγευμα καθόμαστε στη σκιά και άρχισε να απαγγέλλει στίχους. Δεν τραγουδούσε ακριβώς. Έλεγε τις λέξεις γρήγορα και με ρυθμό πάνω από μια μελωδία που έβγαινε από το μαγνητόφωνό του. Hip hop hooray. I said a hip hop the hippie the hippie to the hip hip hop. Τον κοίταζα και δεν καταλάβαινα τι ήταν αυτό που άκουγα. Ήταν η πρώτη φορά που άκουσα τους Sugarhill Gang. Δεν το ήξερα τότε αλλά άκουγα το μέλλον.
Πίσω από εκείνους τους στίχους κρυβόταν μια ιστορία που άξιζε να σας διηγηθώ.
Ήταν ένα βράδυ ‘σαν όπως όλα τα άλλα στο Χάρλεμ. Τα φώτα της πόλης έκαιγαν και η μουσική έβγαινε από τις πόρτες των κλαμπ και χανόταν στον νυχτερινό αέρα. Μέσα σε ένα από αυτά τα κλαμπ μια γυναίκα καθόταν και άκουγε. Δεν χόρευε και δεν μιλούσε. Απλά άκουγε.
Αυτό που άκουγε ήταν ένας DJ που έπαιζε δίσκους βινυλίου και μιλούσε πάνω τους. Έριχνε λέξεις στον αέρα με ρυθμό και με θράσος και με μια περίεργη χαρά που δεν έμοιαζε με τίποτα άλλο που είχε ακούσει ως τότε. Οι περισσότεροι στο κλαμπ το απολάμβαναν και το ξεχνούσαν. Η Sylvia Robinson όμως το πήρε μαζί της σπίτι.
Η γυναίκα πριν τον θρύλο
Η Sylvia Robinson γεννήθηκε ως Sylvia Vanderpool στις 29 Μαΐου 1935 στη Νέα Υόρκη. Εγκατέλειψε το σχολείο στα δεκατέσσερά της και ηχογράφησε το πρώτο της single για την Columbia Records το 1950 με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Little Sylvia.
Για ένα διάστημα φάνηκε πως δεν θα πετύχει στη μουσική βιομηχανία. Πήρε δουλειά ως δακτυλογράφος και σκεφτόταν σοβαρά να γίνει νοσοκόμα. Τότε γνώρισε τον κιθαρίστα Mickey Baker που έψαχνε μια τραγουδίστρια για να συνεργαστεί μαζί του.
Το 1956 το ντουέτο Mickey & Sylvia ηχογράφησε το “Love Is Strange” το οποίο ανέβηκε στην κορυφή των R&B charts και έφτασε στο νούμερο έντεκα των pop charts. Ήταν μια λαμπρή αρχή που όμως δεν κράτησε πολύ. Οι διαφορετικές φιλοδοξίες τους οδήγησαν σε χωρισμό στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Ο Baker ήθελε απλώς να παίζει και να τραγουδά. Η Sylvia ήθελε κάτι περισσότερο.
Αργότερα παντρεύτηκε τον Joseph Robinson και μαζί ίδρυσαν τη δισκογραφική εταιρεία All Platinum το 1967. Το 1973 η Sylvia επέστρεψε ως σόλο καλλιτέχνης με το “Pillow Talk” που έγινε μεγάλη επιτυχία και την ανέδειξε σε ιέρεια της ντίσκο εποχής. Φαινόταν πως η ζωή της είχε βρει τον ρυθμό της. Μέχρι εκείνο το βράδυ στο κλαμπ του Χάρλεμ.
Τρεις άγνωστοι και ένα όνειρο.
Η All Platinum βρισκόταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και έτσι η Sylvia και ο Joe αποφάσισαν να κλείσουν την εταιρεία και να ξεκινήσουν από την αρχή. Ονόμασαν τη νέα τους εταιρεία Sugar Hill Records παίρνοντας το όνομα από μια γειτονιά στο Χάρλεμ. Ήταν μια νέα αρχή και η Sylvia ήξερε ακριβώς με τι ήθελε να την γεμίσει.
Έστειλε τον γιο της Joey να ψάξει στις γειτονιές και ο Joey βρήκε τον Big Bank Hank σε μια πίτσαρία του Νιου Τζέρσεϊ. Βρήκε επίσης τον Master Gee και τον Wonder Mike από την ίδια περιοχή.
Ο Hank θυμάται πως η Sylvia τους ζήτησε να κάνουν ακρόαση και ο Wonder Mike που ήταν τυχαία απέναντι στον δρόμο ήρθε κι αυτός. Άρχισαν να ραπάρουν ο ένας απέναντι στον άλλον και η Sylvia τους κοίταζε. Μετά είπε ήρεμα πως βρήκε το γκρουπ της. Τους ονόμασε Sugarhill Gang και τους έβαλε κατευθείαν στο στούντιο.
Το καλοκαίρι του 1979 ηχογράφησαν το “Rapper’s Delight” σε μία μόνο λήψη. Το αποτέλεσμα ήταν ένα κομμάτι σχεδόν δεκαπέντε λεπτών χτισμένο πάνω στο “Good Times” των Chic. Κανείς από τους τρεις δεν ήξερε αν αυτό που έκαναν είχε κάποιο νόημα.
Το τραγούδι πούλησε 14.000.000 αντίτυπα και μετέτρεψε τη Sugar Hill Records σε πολυεκατομμυριούχα δισκογραφική εταιρεία. Έγινε το πρώτο εμπορικά επιτυχημένο hip-hop single και μπήκε στο Top 40 και μετέτρεψε ένα μουσικό στιλ του Bronx σε παγκόσμια πολιτισμική δύναμη.
Τρία χρόνια αργότερα η Sylvia υπέγραψε τους Grandmaster Flash and the Furious Five και παρήγαγε το “The Message” το 1982. Το τραγούδι για τη ζωή στο γκέτο έγινε ένα από τα πιο δυνατά κοινωνικά σχόλια της εποχής του. Η Sugar Hill Records έκλεισε το 1985 εν μέρει λόγω του ανταγωνισμού από νέες εταιρείες όπως η Def Jam. Η Sylvia Robinson πέθανε στις 29 Σεπτεμβρίου 2011 σε ηλικία 76 ετών.
Τι χρωστά η rap μουσική στη Sylvia Robinson.
Η απάντηση είναι απλή και τεράστια ταυτόχρονα. Χωρίς τη Sylvia Robinson το hip-hop θα παρέμενε για πολλά ακόμα χρόνια μια υπόθεση των δρόμων και των πάρτι. Μια τέχνη χωρίς δίσκους χωρίς διανομή χωρίς κοινό έξω από τις γειτονιές που τη γέννησαν.
Η Sylvia έκανε κάτι που κανείς άλλος δεν τολμούσε. Είδε εμπορική αξία σε έναν ήχο που η βιομηχανία αγνοούσε και αποφάσισε να τον βάλει σε βινύλιο. Ήταν η Sugar Hill Records που έβαλε πρώτη το hip-hop σε δίσκους και έτσι το έκανε πραγματικότητα για τον υπόλοιπο κόσμο.
Το “Rapper’s Delight” μετέτρεψε το hip-hop σε εμπορικό μοντέλο και έγινε το πρότυπο που ακολούθησαν αργότερα καλλιτέχνες όπως ο Kanye West και ο Jay-Z και η Missy Elliott. Κάθε ράπερ που πούλησε ποτέ έναν δίσκο στέκεται πάνω στα θεμέλια που έχτισε αυτή η γυναίκα.
Η *rap μουσική της χρωστά την ύπαρξή της στον κόσμο έξω από το Bronx. Της χρωστά την πρώτη της ηχογράφηση και την πρώτη της επιτυχία και την πρώτη της απόδειξη πως μπορεί να ζήσει και να αναπνέει και να πουλά δίσκους. Της χρωστά την πεποίθηση πως αξίζει να ακουστεί.
Και αυτό δεν είναι λίγο. Είναι τα πάντα.
*Rap: ένα ελαφρύ χτύπημα στον αέρα, εκ του ελληνικού “ραπίζω”.