Άτιτλο ΙΙ | Ένα ποίημα του Γρηγόρη Καραγιαννίδη.

Άνθρωποι:

δεν ησυχάζουμε ποτέ,

δεν ηρεμούμε ποτέ.

Ειπώθηκε πως

η ζωή νικά τον θάνατο.

Ψέμα.

Ο θάνατος ξεπερνά

την ασχήμια των γεγονότων,

τον βασανισμό της ανθρώπινης υπάρξεως,

τούτη τη βαρβαρότητα,

που με θράσος αποκαλούμε “ζωή”.

Εμπρός, λοιπόν,

να ξεφύγουμε από την ύλη!

Ανοίξτε μας να φύγουμε!

Λύτρωση;

Όχι…

Και να πεθάνεις,

υπάρχουν τα έξοδα κηδείας.

Ταλαίπωρο πτώμα!

Κι εκεί,

στην αφθαρσία,

άφραγκο θα περιπλανιέσαι!

Σώθηκε τουλάχιστον η ψυχή σου;

Άγνωστο…

-Δεν ησυχάζεις, μάλλον, πουθενά-