Σιωπή:είναι κι αυτήμια επιλογή “στο πρόγραμμα”που λένε. “Σε σέβομαι” μα, “σε σκέφτομαι” -αυτά δεν αλλάζουν- Δεν μιλάς,μα αισθάνεσαι. “Όλα καλά”:…
Browsing: Γρηγόρης Καραγιαννίδης
Το τηλεφώνημα,πήγαινε να πει “έχω μεγάλη ανάγκη να σ’ ακούσω” Στον κάθε χτύπο,χτυπούσε κι η καρδιά. -κοινή η έκφραση- Εκεί…
Στίχοι ανολοκλήρωτοι. Κομμάτια δημιουργίας, θραύσματα απελπισίας. Είν’ ο πνιγμένος μας εαυτός. Χαμένοι. Χθες βράδυ, πέταξα στον κάδο τα γραπτά μου…
Γλιστράη μπίλια του στυλόεπάνω στο χαρτί. Κι έγραψε λέξεις,κατά λάθος. -επέδρασε το ποτό- Βγήκε η οργή,η θλίψη, η γνώμη που…
-ολίγη αυτοκριτική- Το “γιατί ζω;”, το έχω αναρωτηθεί πολλές φορές στη ζωή μου. Πώς στο διάβολο έλαχε και γεννήθηκα, όντας…
Ξυπνώ άλλο ένα πρωί. Δίπλα μου, άδεια κουτάκια. Πάλι, το σταχτοδοχείο γεμάτο. Έχω χρόνια να κοιμηθώσε δικό μου κρεβάτι. Μόνο…
“Έλα…” του είπε μια βραδιά,χρόνια αφού τον είχε διώξει. Αυτός πήγε κι η ανάμνησηέγινε ξανά πραγματικότητα. Η μια φορά,έγινε δυο,…
Ζωήτων ανατροπών,των εξαφανίσεων,των επανεμφανίσεων, της λύτρωσης. Του θύτη,του θύματος,των αναμνήσεων,της ετεροχρονισμένης μετανοίας. Ζωή με τραύματα,γεμάτη σημεία μελανά,βρώμικη. Ζωή με πάθη,και…
Σκοποβολή Κρατάς πιστόλι κι η κάθε σφαίρα του,γράμματα, η ζωή μου όλη. Το τείνεις προς το μέρος μου, αρνούμαι. Κανείς…
Τα σημάδια Στο μυαλό,παίζουν μουσικές δίχως στίχο· εικόνες και σκηνές. Εκείνη τη στιγμή αντικρίζειςπως, απλά, η αλήθεια δεν υπάρχει. Μόνο…