Στίχοι ανολοκλήρωτοι.
Κομμάτια δημιουργίας,
θραύσματα απελπισίας.
Είν’ ο πνιγμένος μας εαυτός.
Χαμένοι.
Χθες βράδυ,
πέταξα στον κάδο τα γραπτά μου
-κι ένα στυλό μαζί, κατά λάθος-
Ποιητής ή, απλά, άχρηστος;
Γραφιάς
ή κάποιος που εισβάλλει
σ’ έναν κόσμο που δεν ταιριάζει καν;
Σκέφτομαι πολλά,
λέω λίγα.
Μας πήρε ο διάολος τελευταία.
Χρόνια να νιώσουμε ησυχία.
Δρόμοι,
πλακόστρωτα.
Ποια μέρα,
το αίμα, θα χυθεί ‘κει πάνω;
Πότε, το πανηγύρι, θα τελειώσει;
Κεφάλαια κλείνουν,
εκκρεμότητες ανοίγουν.
Ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται.
Ο γόρδιος δεσμός, πρέπει να κοπεί.
-το ξέρω, κάνω επαναλήψεις-
(Αθήνα, 13/3/2025)
