Σαμψών
“Αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων!”
Καθώς τους παρέσυρες όλους, παίρνοντάς τους, μαζί σου, στο διάβολο! Όλοι μαζί ή κανείς. Κι αφού θέλησαν να σε στείλουν αυτοί, τους πήρες μαζί σου.
Εκμεταλλεύτηκαν την αδυναμία σου, για να σε καταστήσουν έκθεμα ζωολογικού κήπου, ζώο του τσίρκου. Ναι, τιμώρησε την έπαρση του ανθρώπου, μεγάλε! Δίδαξέ μας, στους αιώνες των αιώνων, πως, δεν πρέπει να εμπιστευόμαστε κανέναν, ούτε καν “τους δικούς μας ανθρώπους”! Δώσε μας, παράδειγμα, αιώνιο!
Ο Δυνατός που εξαπατήθηκε, ξέπεσε, κι αντίκρισε τη χυδαιότητα του ανθρώπου.
Ιστορία αιώνια. Πάντοτε, η ζωή, θα εμπεριέχει τη Δαλιδά, τους Αλλοφύλους, που, περιμένουν καρτερικά την πτώση του ατόμου.
Άλλωστε, το είπαν και “στα μέρη μας”, στη δική μας πλευρά της Μεσογείου:
“Δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται”.
(Αθήνα, 4/7/2025).
