Η μοντέρνα τέχνη στον 20ο αιώνα είναι ταυτισμένη με έναν καλλιτέχνη, τον Πάμπλο Πικάσο (Pablo Picasso 1881-1973).
Οι πίνακές του οι οποίοι προώθησαν μία καινούργια καλλιτεχνική αποτύπωση η οποία δε στηρίζεται αποκλειστικά στον ρεαλισμό, παραμένουν σημεία αναφοράς σε παγκόσμιο επίπεδο.
Κεντρικός άξονας του έργου του η κυρίαρχη παρουσία του Κυβισμού, ενός καλλιτεχνικού κινήματος που παρουσιάστηκε στην Ευρώπη τον 20ο αιώνα και είχε ως φιλοσοφία την απεικόνιση των αντικειμένων με μία πιο αφηρημένη όψη.
Ωστόσο, για εμένα, ο αγαπημένος μου πίνακας του μεγάλου Ισπανού καλλιτέχνη που έζησε μία ζωή γεμάτη τέχνη και έρωτες, παραμένει το Παιδί με το Περιστέρι.
Θα έλεγα ότι είναι ένας από τους πιο ρεαλιστικούς πίνακες του μεγάλου δημιουργού, σήμα κατατεθέν της μπλε εποχής του και με εμφανή την επιρροή από άλλες μεγάλες μορφές της τέχνης. Ανάμεσα σε αυτούς ο μέγιστος Βίνσεντ Βαν Γκονγκ.
Θεωρώ ότι είναι ένας από τους πιο καλλιτεχνικά ευαίσθητους πίνακες του επαναστάτη καλλιτέχνη, με πρωταγωνιστές τα δύο διαχρονικά σύμβολα ειρήνης και αγνότητας.
Το παιδί και το περιστέρι (Child with a Dove, 1901)
Ένα μικρό κορίτσι ντυμένο στα λευκά και με κοντά μαλλιά, κρατάει και με τα δύο του χέρια ένα περιστέρι. Το λευκό ως χρώμα συμβολίζει την αγνότητα, διότι η παιδική ψυχή παραμένει ακόμα αμόλυντη από την κακία του κόσμου και έχει άγνοια του κακού.
Το λευκό και το άσπρο χρώμα κυριαρχούν, η υπέρλογη καλλιτεχνική φαντασία για λίγο υποχωρεί με έναν πίνακα που για τα δικά του δεδομένα φαντάζει απλός και ρεαλιστικός. Αλλά κρύβει μία απίστευτη ευαισθησία, μία απλότητα που τελικά κερδίζει ακόμα και αν δεν προβαίνει σε καλλιτεχνική υπέρβαση.
Το γεγονός ότι ο Πικάσο δημιούργησε αυτό τον πίνακα στα 20 του χρόνια, το 1901, φανερώνει ότι ο ίδιος ακόμα δεν είχε κατασταλάξει στην καλλιτεχνική του ταυτότητα που ταυτίστηκε με τη Μοντέρνα Τέχνη. Αλλά ξεκίνησε με πίνακες πιο ρεαλιστικούς και απλούς, μέχρι να κατασταλάξει στην ταυτότητα με την οποία τον γνωρίζουμε όλοι πλέον.