Οι ατάλαντοι ουρακοτάγκοι που διαφεντεύουν με έπαρση και αλαζονεία το σύγχρονο ελληνικό θέατρο, και που με βλάσφημους λογισμούς αυτοαποκαλούνται «δάσκαλοι» και «κορυφαίοι ηθοποιοί», καθώς και κτήτορες του δικαιώματος να ασχημονούν σεξουαλικά ενάντια στους συναδέλφους τους, δεν είναι τίποτε άλλο από την αντανάκλαση του σύγχρονου εκπίπτοντος πολιτισμού.
Είναι αυτοί που ο Κάρολος Κούν δεν θα επέλεγε ούτε για ταξιθέτες στις θεατρικές του παραστάσεις, με όλο το σεβασμό μου στους αξιοπρεπέστατους ταξιθέτες.
Διότι όταν ο Κούν ανέβαζε, Ίψεν, Τζορτζ Μπέρναρντ Σω, Πιραντέλλο, Λόρκα, Τένεσι Ουίλιαμς, Μίλερ, Τσέχοφ, Μπρεχτ, Ιονέσκο, Μπέκετ, Πίντερ, Ντάριο Φο, Σεβαστίκογλου, Καμπανέλλη, Κεχαΐδη, Σκούρτη, Αναγνωστάκη, Αισχύλο, Αριστοφάνη, δεν μπορούσε να φανταστεί πως από εκεί και μετά και με τέτοια μαγιά θα φτάναμε να χειροκροτούμε και να θαυμάζουμε αυτούς τους ατάλαντους, χυδαίους και αμοραλιστές ουρακοτάγκους στον υπέροχο κατά τα άλλα κόσμο του σύγχρονου θεάτρου.
Αιμίλιε Βεάκη, Κατίνα Παξινού, Κυβέλη Ανδριανού, Αλέξη Μινωτή, Άννα Συνοδικού, Έλλη Λαμπέτη, Μελίνα Μερκούρη Μαρίκα Κοτοπούλη…… εμείς οι Έλληνες του 21ου αιώνα ζητούμε συγνώμη για την ανοχή μας και την αποδοχή μας αλλά και τον εφησυχασμό μας μπροστά στην εκχυδαισμό του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου.
Υ.Γ. Με αφορμή τη προφυλάκιση ενός σύγχρονου ταγού του Ελληνικού Θεάτρου