Ακόμα και αν υπάρχουν άνθρωποι που απορρίπτουν τη θεϊκή φύση του Ιησού Χριστού, δέχονται μία αποδεδειγμένη αλήθεια: ότι υπήρξε η απόλυτη ενσάρκωση της αγάπης, ότι δίδαξε τη συγχώρεση, την ανοχή και την ελεημοσύνη ακόμα και απέναντι στους χειρότερους εχθρούς μας.
Ωστόσο, όταν ο Ιησούς έδιωξε τους εμπόρους από το ναό, έδειξε για πρώτη φορά και ένα διαφορετικό πρόσωπο; μία αυστηρή συμπεριφορά που είχε σκοπό να προστατέψει την ιερότητα του ναού ως μέρος επικοινωνίας με το Θεό και όχι ως χώρος απληστίας για περισσότερο χρήμα και εμπόριο.
Ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (Ελ Γκρέκο) είναι μία από τις προσωπικότητες για τις οποίες η Ελλάδα αξίζει και πρέπει να είναι υπερήφανη. Με τόπο καταγωγής την Κρήτη θεωρείται μία μεγάλη μορφή της Ισπανικής Αναγέννησης, ζώντας το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του εκτός της Ελλάδας.
Μέσα από αιώνες αμφιταλάντευσης ανάμεσα στην αποδοχή και την αποδοκιμασία, ο Θεοτοκόπουλος ανήκει πλέον στις κορυφαίες μορφές της τέχνης, ενώ για πολλούς θεωρείται ένας από τους προδρόμους της μοντέρνας τέχνης.
Αν κάτι χαρακτηρίζει το έργο του Ελ Γκρέκο είναι η αποτύπωση θρησκευτικών θεμάτων, κυρίως θέματα που αφορούν στιγμές από τη ζωή και τη σταύρωση του Ιησού Χριστού.
Ο διωγμός των εμπόρων από το ναό είναι μία από τις πιο σκληρές στιγμές στην επίγεια ζωή του Ιησού Χριστού. Ο Ιησούς φτιάχνοντας ένα μαστίγιο διώχνει τους εμπόρους, τους επιτιμά με αυστηρό ύφος και αναποδογυρίζει τα τραπεζοκαθίσματά τους.
Ο Ελ βρισκόμενος σε μία ώριμη στιγμή στην καλλιτεχνική του δημιουργία δημιουργεί στη Ρώμη τον συγκεκριμένο πίνακα.
Η κίνηση όλων των κεντρικών προσώπων, η αυστηρότητα που είναι εμφανής στο πρόσωπο του Ιησού μας βάζει και εμάς να γινόμαστε κοινωνοί μίας καλλιτεχνικής δημιουργίας που δημιουργεί διάδραση συναισθημάτων και ένταση.
Το αξιοσημείωτο με τον πίνακα αυτό είναι οι τέσσερις αποστασιοποιημένες από τη δράση των υπόλοιπων προσώπων μορφές που βρίσκονται δεξιά και απαθανατίζουν τον Τιτσιάνο, τον Μιχαήλ Άγγελο,τον Τζούλιο Κλόβιο που ήταν προστάτης του ζωγράφου, ενώ η τέταρτη μορφή παραμένει αμφιλεγόμενη.
Ο συγκεκριμένος πίνακας του Ελ Γκρέκο ανήκει στους πιο ρεαλιστικούς του πίνακες, με τον πρωταγωνιστή Ιησού να κρατάει έντονα το μαστίγιο και να διατηρεί ένα αυστηρό, σκληρό ύφος.
Πίνακας που αποδίδει εξαιρετικά ένα συναισθηματικά φορτισμένο γεγονός, μία στιγμή που ο ίδιος ο Χριστός εμφανίζεται σκληρός, απαιτητικός και συγκεκριμένος, με μία διαφορετική έκφραση της αγάπης του.