“What is this that stands before me?
Figure in black which points at me,
turn around quick and start to run,
find out I’m the chosen one.
Oh No…”
Black Sabbath,
“Black Sabbath”
Toni Iommi, Geezer Butler, Bill Ward, Ozzy Osbourne… “Και εγένετο metal!”
Φλεβάρης του 1970 ήταν όταν, οι Black Sabbath, κυκλοφόρησαν τον πρώτο τους, ομώνυμο δίσκο, φέρνοντας την κοσμογονία, τον “σκληρό ήχο” που σημάδεψε πολλούς από εμάς.
55 χρόνια μετά, ο Ozzy, πέρασε στην αιωνιότητα. Η φωνή που, όχι μόνο υπήρξε αυτή ενός εκ των “πατέρων της metal μουσικής”, αλλά και ένα κομμάτι της ζωής όλων όσοι γοητευτήκαμε από αυτό το μουσικό είδος.
Σαν να “ξηλώθηκε” ένα τεράστιο κομμάτι της εφηβείας μας, των νεανικών μας χρόνων.
Η φωνή του Ozzy έντυσε ουκ ολίγες στιγμές: άλλη μια μέρα στο Γυμνάσιο με το “Paranoid”, την πρώτη μέρα των πανελλαδικών εξετάσεων με το “N.I.B”, την εγγραφή στο Πανεπιστήμιο με το “Bark at the moon”, ένα σπασμένο πόδι στο νοσοκομείο με το “Let it die”… Όλα, να παίζουν μέσα από τα ακουστικά που είχαμε στα αυτιά… Ή το λογότυπο της μπάντας, των Sabbath, στο μπουφάν, τη στιγμή που δίναμε άλλο ένα μάθημα στην εξεταστική του Α’ εξαμήνου…
Ένα συγκρότημα που γέννησε ένα ολόκληρο είδος, που έγινε βίωμα για εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο… Ε, η φωνή αυτή, πέρασε, μετά τον Dio, τον Lemmy, τον Di Anno, κι άλλους πολλούς, στην αιωνιότητα…
Δεν χωράνε άλλες λέξεις σε μία τέτοια απώλεια. Μόνο, οι στίχοι από το “Paranoid”, για άλλη μία φορά, έτσι όπως τους ψιθυρίζαμε και τότε, έφηβοι με τζιν μπουφάν και ραφτά…
“Finished with my woman
’cause she couldn’t help me
with my mind,
people think I’m insane because
I am frowning all the time…”
