Συντάκτης: Θανάσης Μουσόπουλος

Στις 23 Οκτωβρίου 1925 γεννήθηκε στην Ξάνθη ο Μάνος. Κάποια αποσπάσματα από κείμενά μου παραθέτω για τη ζωή και το έργο του. Είχα τη χαρά να συναντήσω κάποιες φορές το Μάνο Χατζιδάκι, στην Ξάνθη, και να συνομιλήσω μαζί του. Το 1979 που ήρθε στην πατρίδα του για να οργανώσει πολιτιστικές/μουσικές εκδηλώσεις και αργότερα, όταν μετά από χρόνια (1992) πραγματοποιήθηκε μια συναυλία. Από τα εφηβικά μου χρόνια πριν από τη δικτατορία άκουγα Μάνο και μου άρεσε. Πολλές φορές ακούγαμε, στο ραδιόφωνο, χωρίς να ξέρουμε ποιου είναι το τραγούδι. Μεγαλώνοντας συνειδητοποίησα την αξία και το εύρος του. Όταν άρχισα να ασχολούμαι…

Θυμάμαι με συγκίνηση την 20 Σεπτεμβρίου 1971 – τη μέρα που έφυγε από τη ζωή ο Γιώργος Σεφέρης – φοιτητής τότε εγώ και με τον καθηγητή Γιώργο Σαββίδη στη λογοτεχνία – έγραψα ένα κείμενο με τίτλο “Γιατί ξύπνησαν οι γάτες και τα φίδια…” στις 21 Σεπτεμβρίου 1971 – Δημοσιεύεται στο βιβλίο μου “Προσεγγίσεις – Η Τέχνη σκεύος” έκδοση “Θρακικά Χρονικά” του 1977 «Ο Γ. Σεφερης έθεσε τη βάση για την ελεύθερη ποίηση», έχει πει ο Οδυσσέας Ελύτης για τον Γιώργο Σεφέρη (13 Μαρτίου 1900 – 20 Σεπτεμβρίου 1971). O Γιώργος Σεφεριάδης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στη Σμύρνη…

Ο Δημήτριος Βικέλας έγραψε, πλην το λογοτεχνικών, πλήθος άλλων έργων. Το μυαλό του ήταν καρφωμένο στη μόρφωση του λαού. Σε ένα κείμενό του, 1890, με τη μορφή επιστολής γράφει: «Φίλε, ΣΗΜΕΡΟΝ εἴχομεν ἐξετάσεις εἰς τὸ μικρὸν χωρίον μας. Γνωρίζεις πόσον ἐνδιαφέρομαι εἰς τὰ τῆς κατωτέρας ἐκπαιδεύσεως. Γνωρίζεις ὅτι ἐπ’ αὐτῆς στηρίζω τὰς ἐλπίδας μου περὶ τῆς μελλούσης τοῦ ἔθνους ἡμῶν προόδου, ὥστε δὲν θ’ ἀπορήσῃς ὅτι τυχὼν ἐνταῦθα ἠθέλησα νὰ ἴδω ἰδίοις ὀφθαλμοῖς τί καὶ πῶς διδάσκονται οἱ παῖδες τῶν χωρικῶν μας». [penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Δημήτριος Βικέλας: δημιουργός της θεωρίας και της πράξης (μέρος Ι)” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″…

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΒΙΚΕΛΑΣ (1835 – 1908): Παρόλο που ήθελα να κλείσω την σειρά αυτών των αναγνώσεων και κειμένων στα τέλη του Αυγούστου, κάπου εκεί ένιωσα επιτακτική την ανάγκη να μιλήσω για έναν συμπατριώτη και συμμαθητή του Εμμανουήλ Ροΐδη, έναν πολύπλευρο δημιουργό, τον Δημήτριο Βικέλα. Μιλώντας για τους δημιουργούς του 19ου αιώνα, όπως επί του προκειμένου για τον Βικέλα, προβάλλεις ένα χαρακτηριστικό πολύ συνηθισμένο τότε: είχαν μια ζωή εξωστρεφή, πολύπλευρη, πολυτάξιδη και ποικίλη. Έτσι εκών άκων πήρα λίγες μέρες και από τον Σεπτέμβριο, για να μιλήσουμε για έναν δημιουργό της Θεωρίας και της Πράξης. Αξίζει τον κόπο… Ο Δημήτριος Βικέλας είναι πεζογράφος,…

Γιορτάζοντας τα εκατό χρόνια ελεύθερης ζωής της Ξάνθης, οφείλουμε τιμητικά να αναφέρουμε όσους κατά την διελθούσα εκατονταετία συντέλεσαν στην ανάδειξη των ιστορικών και άλλων στοιχείων της Ξάνθης και της ευρύτερης περιοχής. Ξεχωριστή θέση κατέχει ο Πέτρος Γεωργαντζής στα εμβληματικά πρόσωπα της εκατονταετίας. Είχα την ευκαιρία να συνεργαστούμε σε πολλές περιπτώσεις και στο Δήμο και στη Στέγη Γραμμάτων και Καλών Τεχνών, όταν ήμαστε και οι δύο δημοτικοί  σύμβουλοι. Σε διαφορετικούς συνδυασμούς, το καλό της πόλης όμως είναι κοινό – σε γενικές γραμμές. Στο γλωσσικό διαφωνούσαμε, αλλά μπορούσαμε να συνεννοηθούμε… Για τρεις λόγους τον εκτιμώ και τον ξεχωρίζω: Πρώτα πρώτα για τις…

Της Αλίνα Ρέιες Έχω ενοχληθεί που σε κάποια «διαφήμιση» το βιβλίο χαρακτηρίζεται ως «ερωτικό μυθιστόρημα». Όχι ότι είναι κακό πράγμα το ερωτικό κείμενο, απλώς για τη συγκεκριμένη περίπτωση ο χαρακτήρας του βιβλίου είναι πολύ ευρύτερος. Ποιο είναι το περιεχόμενο του μυθιστορήματος; «Ιανουάριος 1944: η μαύρη σκιά καλύπτει ακόμα την Ευρώπη. Κλεισμένη σε στρατόπεδο, μια γυναίκα, η Μίλενα Γιέσενσκα, θυμάται τα νιάτα της, την προπολεμική Πράγα, τις λογοτεχνικές συζητήσεις στα καφέ, τους πολιτικούς της αγώνες αλλά κυρίως εκείνον, τον Φραντς Κάφκα, το μεγαλοφυή συγγραφέα, τον άντρα που κυριευόταν από πανικό στη θέα της σάρκας της γυναίκας που αγαπούσε. Καθώς αφηγείται τη…

Ο Μίλτον Χατούμ γεννήθηκε στο Μανάους της Βραζιλίας το 1952. Είναι καθηγητής της λογοτεχνίας στο Ομοσπονδιακό Πανεπιστήμιο του Αμαζονίου. Τα δύο του μυθιστορήματα, το “Relato de um certo Oriente” και “Dois Irmaos” (“Τα αδέρφια”), κέρδισαν το βραβείο Jabuti (1990 και 2001) και τα δικαιώματά τους έχουν πουληθεί στις ΗΠΑ και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Ζει στο Σάο Πάολο. Τα δυο αδελφια Μανάους, Βραζιλία: ένα λιμάνι στις όχθες του Ρίο Νέγκρο, περικυκλωμένο από την απέραντη ζούγκλα του Αμαζονίου. Εκεί στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, ένας νεαρός Λιβανέζος έμπορος, ο Χαλίμ, παντρεύτηκε τη Ζάνα, κόρη μιας οικογένειας μαρωνιτών. Ο έρωτάς…

Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος γέμισε με νεοελληνικά διηγήματα που γράφτηκαν στα τέλη του 19ου και στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα, από τη σειρά «Η πεζογραφική μας παράδοση» των εκδόσεων Νεφέλη. Επαναλαμβάνω κάτι που είχα γράψει στο πρώτο δημοσίευμα: «Τις τελευταίες δεκαετίες υπάρχει η εκδοτική συνήθεια να δημοσιεύονται πεζογραφήματα με ορισμένη θεματολογία και μέγεθος. Συνήθως πρόκειται για μυθιστορήματα, ενώ οι νουβέλες και τα διηγήματα σπανίζουν. Είναι τα λεγόμενα ευπώλητα. Όχι ότι δεν υπάρχουν άξια έργα ανάμεσα στα πολυδιαφημιζόμενα. Το πρόβλημά μου είναι ότι προβάλλονται τα πρόσφατα, ενώ αγνοούμε τα παλιότερα. Μου μοιάζουν με τα κινηματογραφικά έργα της σύγχρονης παραγωγής,…

Κλείνουμε τον κύκλο αφιερωμάτων στον Πλάτωνα Ροδοκανάκη με αποσπάσματα από την «Ξενούλα». [penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Πλάτων Ροδοκανάκης | εκατό χρόνια από το θάνατο του σμυρνιού δημιουργού (μέρος Ι)” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”6230″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”] «Ξενούλα» […] Ντυμένη στα κουρέλια, σαρανταπέντε ίσαμε πενήντα χρονών αυτό το σκιάχτρο κάθε βρώμας κι’ ασκημιάς, είχε την ιδέα πως μπόρεγε ν’ αρέση και κυριευόμενη από μιαν ασθενική ψυχοπάθεια, προσπάθαγε με κάθε τρόπο να προφυλάξη την τιμή της από τις επιθέσεις που για χάζι τις κάναν όσοι γνώριζαν την κωμικήν αλαφράδα της. Η τιμή της ήτανε το πιο ευαίσθητο σημείο της…

Η Σώτη Τριανταφύλλου είναι ιστορικός και συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Αθήνα (Φωκίωνος Νέγρη) το 1957. Το 1980 αποφοίτησε από το Φαρμακευτικό τμήμα της ΦΜΣ (Καποδιστριακό Πανεπιστημιο). Συνέχισε τις σπουδές της σε διδακτορικό επίπεδο (Αμερικανική Ιστορία και Πολιτισμός στο Παρίσι και Ιστορία των Αμερικανικών Πόλεων στο New York University). Έχει κάνει μεταδιδακτορική έρευνα στη Φιλοσοφία των Μαθηματικών και στη Ρωσική Ιστορία. Έχει εργαστεί, ως ερευνήτρια, στο Centre d’Études Nord-Américaines στο Παρίσι. Πέρα από τη συγγραφική της δραστηριότητα (μυθοπλασία, δοκίμια, βιβλία για παιδιά και εφήβους), εργάζεται ως μεταφράστρια από τέσσερις γλώσσες, ως επιμελήτρια εκδόσεων, ως αρθρογράφος σε εφημερίδες (Athens Voice, Πολίτης) ενώ έχει…