Συντάκτης: Θανάσης Μουσόπουλος

Πολλοί μύθοι αναγνωστικοί (θερινοί μάλλον) υπάρχουν. Συνήθως επιβάλλονται από διάφορες «εμπορικές» επιλογές. Το καλοκαίρι διαβάζουμε νέες κυκλοφορίες πολυσέλιδων, χωρίς προβληματισμό, μυθιστορημάτων. Ποίηση δεν ενδείκνυται σε παραθαλάσσιες καταστάσεις. Και τα τοιαύτα. Πηγαίνουμε κόντρα σε τούτες τις συνήθειες. Ο Ιούλιος επιφύλασσε μια ευχάριστη ποιητική έκπληξη: την πρώτη ποιητική συλλογή του Κομοτηναίου πανεπιστημιακού Σπύρου Κιοσσέ με τον τίτλο «Το Κάτω Κάτω της Γραφής», εκδ. Μελάνι, Ιούνιος 2018.  Την ίδια χρονιά μάλιστα εκδόθηκε και ένα δεύτερο σημαντικό βιβλίο του «Εισαγωγή στη δημιουργική ανάγνωση και γραφή του πεζού λόγου – Η συμβολή της αφηγηματολογίας», από τις εκδόσεις Κριτική, με πρόλογο της καθηγήτριας Γλωσσολογίας, ήδη νέας…

Ο μεγάλος θρακιώτης και οικουμενικός δημιουργός Κώστας Βάρναλης πολλές φορές μας συντρόφευσε στον περίπατό μας στην αρχαιοελληνική γραμματεία, και μάλιστα στη δραματική ποίηση. Στα δύσκολα χρόνια της κατοχής διασαλπίζει την πίστη του στην αξία και διαχρονική χρησιμότητα των αρχαίων προγόνων μας. “Η διδασκαλία των κλασικών κειμένων στα σχολεία ένα έχει κυριότατο σκοπό : τη γνώση του αρχαίου πολιτισμού από τις πηγές. Αυτό δεν πρέπει να το ξεχνάμε. Κ΄ οι πηγές αυτές είναι οι θαυμασιότερες πνευματικές κ΄ αισθητικές πηγές της ανθρωπότητας (…) Δεν μπορεί κανείς να καταλάβει καλά το νεότερο πολιτισμό, αν δεν ξέρει από πού αυτός ξεκίνησε για να φτάσει…

O Jostein Gaarder είναι ένας ιδιαίτερα αγαπητός μου συγγραφέας. Το τελευταίο βιβλίο  που με κράτησε συντροφιά τον φετινό Αύγουστο  είναι το έργο του «Μέσα από το σκοτεινό καθρέφτη» που κυκλοφόρησε στη γλώσσα μας πριν από είκοσι χρόνια, σε μετάφραση Μαρίας Αγγελίδου, από τις εκδόσεις Νέα Σύνορα – Α.Α.Λιβάνη. Ο καθρέφτης και το διπλό πάνε μαζί.  Τα έχω συναντήσει στο παρελθόν πολλές φορές,  και με συγκίνησαν. Στο βιβλίο  του Ζαν Πιέρ Βερνάν «Μύθος και σκέψη στην Αρχαία Ελλάδα», στην κινηματογραφική ταινία του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν «Μέσα από τον σπασμένο καθρέφτη», στην ποίηση του Γιώργου Σεφέρη και του Τίτου Πατρίκιου και,  τελευταία,  στο…

Οι Πόντιοι μού είναι ιδιαίτερα αγαπητοί για πολλούς λόγους. Η ιστορία και ο πολιτισμός τους που είναι ζωντανός στις δύσκολες μέρες μας, η γλώσσα και εν γένει η δημιουργικότητά τους με συγκίνησαν συχνά κατά το παρελθόν Πάνω από δέκα χρόνια πριν, το 2008, παρουσιάστηκε ένας τόμος με τον τίτλο «Διαδρομές Ποντίων», αφιερωμένος στη μνήμη του Γιώργου Ταβουλτσίδη. Του τόμου αυτού την επιμέλεια μου ανέθεσε το Δ.Σ. του Συλλόγου Ποντίων ν. Ξάνθης, πράγμα πολύ τιμητικό για μένα. Τον Θεόδωρο Ρωμανίδη, πρόεδρο εδώ και πολλά χρόνια του Συλλόγου Ποντίων, φιλοπρόοδο και εργατικό συνομήλικό μου, τον συναντώ στο πολιτιστικό κίνημα καθημερινά, με κείμενα…

Ο ποιητής Γιώργος Κωτούλας αγαπούσε ιδιαίτερα τον Μάνο στον οποίο αφιέρωσε ένα ποίημα (που μελοποίησε θαυμάσια ο Άγγελος Μουρβάτης με τον τίτλο Ο Μάνος) ενώ στο τέλος του μοναδικού Θεατρικού που έγραψε εμφανίζεται ο μικρός Μάνος. Παραθέτω τα δύο αυτά κείμενα – μνημόσυνο και του Μάνου και του Γιώργου. Ποιητική συλλογή: «Η Κραυγή» Ο  γιός Με γρίφους άλυτους πιασμένους σε χορό. Με λίγε Γκάτσος, Σεφέρης, Ελύτης και Σικελιανός, Γιάννης Τσαρούχης και της Ξάνθης μας ο γιός. Πέτρος Γρανίτης και ο ύμνος της ΕΠΟΝ. ο ασπροκόρακας με πιάνο και ακορντεόν σκλάβοι αδούλωτοι και κωμοτραγωδίες, με Χόρν, Ντασέν, πολύτροπο…

Όταν βρίσκομαι σε τούτο το «Μεγάλο σπίτι» όπου έζησε κάποια παιδικά χρόνια ο Μάνος Χατζιδάκις, είμαι ιδιαίτερα συγκινημένος… Θυμάμαι – πήγαινα στο απέναντι πέμπτο σχολείο στον Άη Βλάση – το 1957 ήμουν Δευτέρα Δημοτικού, στις 25 Μαρτίου έπιασε φωτιά το αρχοντικό στον τελευταίο όροφο και στις 26 που πήγαμε σχολείο είδαμε μαυρίλες γύρω γύρω. Το κτήριο τούτο από τότε ήταν μέσα στην  καθημερινή μου ζωή, μεταμορφωμένο ως πρόσφατα. Είμαι συγκινημένος γιατί – αυτές τις μέρες συμπληρώθηκαν δύο χρόνια από τη θανή του – ήταν όραμα και πράξη του Γιώργου Παυλίδη.  Πολλοί / πολλές δούλεψαν για να μπορούμε σήμερα να γιορτάζουμε…

Ο Γιώργος Κωτούλας (1956 – 2017) εκτός από τις άλλες δημιουργικές του ασχολίες ασχολήθηκε με την ποίηση και τη στιχουργία. Το 2010 κυκλοφόρησε η πρώτη του ποιητική συλλογή «Δύο φράσεις Άγραφες». Την ίδια χρονιά εκδόθηκε η δεύτερη συλλογή «Μεταξύ ακαθάρτου και γάργαρου». Το Φλεβάρη του 2012 εκδόθηκε «Η Κραυγή». Τέταρτη συλλογή το 2013 «Ασύνδετοι παφλασμοί». Την ίδια χρονιά εκδόθηκε η ποιητική συλλογή «Τρεκλισμένα βήματα». Το 2015 παρουσίασε το θεατρικό έργο «Οι δύο όψεις ενός Καπνόφυλλου – Ξάνθος και Ξανθίππη». Το 2018 οι Γραφικές Τέχνες Δαλακάκη εξέδωσαν ‘τιμής ένεκεν’ τη συλλογή «Βελασμοί Ονείρων», που είχε ολοκληρωθεί αρχές του 2016. Πολλοί στίχοι…