Συντάκτης: Θανάσης Μουσόπουλος

Το βιβλίο του Τάσου Κωνσταντινίδη «Δύο διαφορετικές μέρες – ΙΙ. Σεβασμός στη διαφορετικότητα» Α. Είμαι χαρούμενος και ευγνώμων που μου δίνεται η ευκαιρία να δημοσιοποιήσω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου, με την ευκαιρία της παρουσίασης του δεύτερου βιβλίου του φίλου Τάσου Κωνσταντινίδη με τίτλο «Δύο διαφορετικές μέρες» και υπότιτλο «Σεβασμός στη διαφορετικότητα». Το πρώτο βιβλίο του είχε υπότιτλο «Ένα βιβλίο κατά των νταήδων». Στην παρουσίαση του βιβλίου εκείνου μίλησα για τη βία και την αγάπη. Είναι τιμή και χαρά που στα δύο βιβλία έγραψα Πρόλογο, όπως και ότι έχω την τιμή της παρουσίασης στο κοινό των δύο…

Σε λίγες μέρες κλείνει το 2019. Τελειώνει και το έτος το αφιερωμένο στον Κωστή Παλαμά, με την ευκαιρία των 160 χρόνων από τη γέννησή του. Στο τραπέζι της γέννησης του Χριστού, στο χριστουγεννιάτικο, καλεσμένος μας ο Κωστής Παλαμάς. Ας τον φροντίσουμε. Στα έξη του χρόνια έχασε τη μάνα του και σε ένα μήνα κοντά έχασε και τον πατέρα του. Ας τον φροντίσουμε. Θα μας ανταποδώσει με όμορφους επίκαιρους στίχους. Ο Κωστής Παλαμάς (Πάτρα, 13 Ιανουαρίου 1859 – Αθήνα, 27 Φεβρουαρίου 1943) ήταν Έλληνας ποιητής, πεζογράφος, θεατρικός συγγραφέας, ιστορικός και κριτικός της λογοτεχνίας. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές,…

Μυθιστόρημα «Ναϊρί» απο τη Χαρά Κεσεγιάν Τη συνάδελφο κυρία Χαρά Κοσεγιάν τη γνώρισα μέσα από τον τόμο «Από το Αραράτ στον Όλυμπο», που περιέχει θέματα αρμενικής λαογραφίας. Στο εν λόγω πολυσήμαντο έργο η κυρία Κοσεγιάν δημοσιεύει ένα άρθρο σύγκρισης των ελληνικών και αρμενικών ακριτικών τραγουδιών. Αναφέρεται στις σχέσεις μεταξύ των ελληνικών και αρμενικών ηρωικών επών των μέσων χρόνων, ενώ η συγγραφέας προτείνει επέκταση των ερευνών, έτσι που να «αποκαλυφθούν οι διαφαινόμενες σχέσεις που καταδεικνύουν την πολιτιστική συγγένεια και πιστοποιούν την πολιτιστική όσμωση δύο λαών, οι οποίοι συχνά στην ιστορία ακολούθησαν παράλληλες πορείες, είχαν κοινές επιλογές και σε αρκετές περιπτώσεις κοινή…

Ο Κωστής Παλαμάς (1859 – 1943), του οποίου φέτος συμπληρώθηκαν 160 χρόνια από τη γέννησή του, αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο του νεοελληνικού πολιτισμού. Με το πλήθος του έργου του ως ποιητής, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, διηγηματογράφος και θεατρικός συγγραφέας, ο Παλαμάς επανακαθόρισε τα όρια του εθνικού στο γλωσσικό και δημιουργικό επίπεδο. Παρότι εθνικός, αυτό δεν τον εμπόδισε να είναι ένας ευρωπαίος και παγκόσμιος δημιουργός, όπως σημειώνει σε κείμενό του ο Roger Milliex «έγινε παγκόσμιος επειδή ήταν ριζωμένος» (εννοεί ριζωμένος στην πατρίδα του).   Ο Ροζέ Μιλλιέξ (1913 – 7 Ιουλίου 2006) ήταν Γάλλος διανοούμενος και φιλέλληνας με πολύ σημαντική πνευματική και πολιτιστική δραστηριότητα στην Ελλάδα. Στην πολυσέλιδη «Νέα Εστία» – Χριστούγεννα 1943 που κυκλοφόρησε με…

Ο Κωστής Παλαμάς αποτελεί για τον ελληνικό πολιτισμό ένα από τους πυλώνες των νεότερων χρόνων. Θα μας βοηθήσουν στην προσέγγισή μας ένας ιστορικός και ένας γραμματολόγος, από τα πιο έγκυρα ονόματα και οι δύο. Πολύ χαρακτηριστικά ο Νίκος Γ. Σβορώνος στην «Επισκόπηση της Νεοελληνικής Ιστορίας» (Θεμέλιο, 1976, σελ. 134) σημειώνει:  «Η κορυφαία προσωπικότητα είναι εδώ ο ποιητής Κωστής Παλαμάς (1859 – 1943· το σπουδαιότερο μέρος του έργου του τοποθετείται μεταξύ 1886 – 1920), που ξαναπαίρνοντας τη σολωμική παράδοση, κοιτάζει κατά μέτωπο την εθνική αλήθεια και μεταφράζοντας την κίνηση της ελληνικής ψυχής, κατορθώνει να υψωθεί σε πανανθρώπινη θεώρηση. Γύρω από τον Παλαμά συγκεντρώνεται…

Η δέκατη ποιητική συλλογή του Θωμά Βουγιουκλή, μέσα στα σαράντα χρόνια που δημοσιεύει ποίηση, στο εξώφυλλο εκτός των άλλων περιέχει και την απορία του: είναι «ποιήματα;». Από παλιά και σε άλλες συλλογές του διαπίστωσα ότι έχει μια τάση για μικρά κείμενα. Τα μικροκείμενα – όπως χαϊκού, οι παροιμίες, τα γνωμικά – είναι μια ενδιαφέρουσα μορφή του γραπτού λόγου. Η διάκριση ανάμεσα σε πεζό και ποιητικό λόγο στα κείμενα αυτά είναι συμβατική. Στον Θωμά Βουγιουκλή τα, έστω μέσα σε εισαγωγικά, ποιήματα των Λιτο.Γραφιών κινούνται σε πολλούς άξονες ή επίπεδα. Θα περιοριστώ σε μια επιλογή στη βάση δύο θεμάτων, που τα…

Θα κλείσουμε την αναφορά μας στα Αφηγήματα του Εμμανουήλ Ροΐδη με δύο πιο «λαϊκά» θα λέγαμε κείμενα, το πρώτο μάλιστα με τον τίτλο «Η Μηλιά» (Πρώτη δημοσίευση: «Ακρόπολις Χριστουγεννιάτικη», 1895 ) είναι το μόνο γραμμένο στη δημοτική. Ο ίδιος ο Ροΐδης σημειώνει για το διήγημά του αυτό : «Αυτό το παραμύθι ήκουσα πολλάκις κατά τους παιδικούς μου χρόνους εις την Ιταλίαν, την ουσίαν και όχι τα επεισόδια. Τα έγραψα χωρίς την παραμικράν αξίωσιν ή καν πρόθεσιν ακριβούς ψυχαρισμού». Το δεύτερο διήγημα είναι «Το ξεστούπωμα», γνωστό από τα Κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, στην καθαρεύουσα αλλά με λαϊκό θέμα.…

Στη συνέχεια θα παραθέσουμε ένα απόσπασμα από την «Iστορία ενός σκύλου» του Εμμανουήλ Ροΐδη, που μας μεταφέρει στην πατρίδα του συγγραφέα. [penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Εμμανουήλ Ροΐδης | Ανεπανάληπτος Μαέστρος του Λόγου (μέρος Ι)” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”7461″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”] Η αρχή του διηγήματος: «Ως να ήτο χθεσινή ενθυμούμαι την ήδη τεσσαρακονταετή του σκύλου εκείνου ιστορίαν. Ήμην τότε μαθητής της πρώτης τάξεως του ελληνικού σχολείου εις το Eλληνοαμερικανικόν Λύκειον του μακαρίτου Xρήστου Eυαγγελίδου. Eρχόμενος εξ Iταλίας δεν ευρέθην όσον εφοβούμην εις την Σύραν ξενιτευμένος. Πολλοί τω όντι απέμενον ακόμη εις την υμνηθείσαν υπό του Oρφανίδου…

Ολοκληρώνοντας τον περίπατό μας στο έργο του Εμμανουήλ Ροΐδη, θα εστιάσουμε το ενδιαφέρον μας στα διηγήματά του, όπως παρουσιάζονται στον τόμο «Αφηγήματα» (σελ. 253) στη σειρά των εκδόσεων Νεφέλη «Η πεζογραφική μας παράδοση». Ο τόμος περιέχει 20 κείμενα. Το πρώτο είναι το γνωστό «Ψυχολογία Συριανού συζύγου», που δημοσιεύθηκε το 1894. Ο τόμος περιλαμβάνει κείμενα λίγο πριν – λίγο μετά από αυτό το διήγημα. Τα διηγήματα του Ροΐδη διαδραματίζονται στην Αθήνα και στην Ερμούπολη και στηρίζονται κυρίως σε προσωπικά του βιώματα. Είναι εμφανής σε όλα η κριτική του διάθεση εναντίον της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας. Χαρακτηριστικό είναι ότι πολλά έχουν ήρωες…

Μέσα από συνεντεύξεις του Νίκου Καρούζου μπορούμε να σχηματίσουμε μια πιο σαφή εικόνα για τον άνθρωπο και τη σκέψη του, πάνω σε διάφορα θέματα. – Η Τέχνη, σαν ανάβαση προς το πνεύμα, σημαδεύει τους πολιτισμούς όσο, στ’ αλήθεια, τίποτ’ άλλο στον κόσμο. Σ’ αυτό το σημείο θα χαρακτήριζα την τέχνη σαν τη στενότερη συγγένισσα της θρησκείας, ο δρόμος της ωραιότητας οδηγεί σε μια σύντηξη του υποκειμένου με το αντικείμενο, στην κατάλυση της νοητικής Ειμαρμένης της ανθρώπινης υπάρξεως. – Κανένας καλλιτέχνης δεν εγκαταλείπει και ψυχικά την παιδική ηλικία. – Ό,τι ακούμε απόλυτα μέσα μας δεν είναι μεταδόσιμο. – Κάθε άνθρωπος ελεύθερος δύναται…