Μέσα από συνεντεύξεις του Νίκου Καρούζου μπορούμε να σχηματίσουμε μια πιο σαφή εικόνα για τον άνθρωπο και τη σκέψη του, πάνω σε διάφορα θέματα.
– Η Τέχνη, σαν ανάβαση προς το πνεύμα, σημαδεύει τους πολιτισμούς όσο, στ’ αλήθεια, τίποτ’ άλλο στον κόσμο. Σ’ αυτό το σημείο θα χαρακτήριζα την τέχνη σαν τη στενότερη συγγένισσα της θρησκείας, ο δρόμος της ωραιότητας οδηγεί σε μια σύντηξη του υποκειμένου με το αντικείμενο, στην κατάλυση της νοητικής Ειμαρμένης της ανθρώπινης υπάρξεως.
– Κανένας καλλιτέχνης δεν εγκαταλείπει και ψυχικά την παιδική ηλικία.
– Ό,τι ακούμε απόλυτα μέσα μας δεν είναι μεταδόσιμο.
– Κάθε άνθρωπος ελεύθερος δύναται τη θεολογία του, τίποτα δεν τον εμποδίζει. Τα δογματικά ή εκκλησιαστικά πλαίσια σε μια τέτοια περίπτωση δεν υφίστανται.
– Το δικό μου ενδιαφέρον είναι νά ’βγω απ’ την ατομικότητα (το μη-εγώ οραματιζόμενος).
– Είχα πάντα την κοινωνική διάσταση. Πώς θα μπορούσε να γινότανε κι αλλιώς. Είμαστε κοινωνία, είμαστε ιστορία. Συνυπάρχουμε, συνοδυνώμενοι.
– Προσωπικά συλλογιέμαι πως τα εκατομμύρια και εκατομμύρια των δυστυχισμένων της Γης δεν έχουν ανάγκη ούτε απ’ τα προϊόντα της κοινωνικής ποίησης. Θέλουν εκείνο που απ’ τη φύση τους ανήκει: τη δυνατότητα μιας ζωής που να είναι ανθρώπινη.
– Οι όποιες γραφές μας μονάχα ενοχή θεμελιώνουν μέσα μας, την ενοχή κατέναντι της ανθρώπινης δυστυχίας.
– Στην Ελλάδα όσοι είναι να προχωρήσουν προχωρούν ολομόναχοι.
– Κι ο πιότερο χοντοκομμένος άνθρωπος θα’τανε δυνατό να γνωριστεί με την αγάπη και να παραμείνει σ’ αυτήνε (ενδεχομένως) αν αποφάσιζε τρία πράγματα εκ περιτροπής κάθε βδομάδα. Πρώτο: να πηγαίνει μερικές ώρες μονάχος του μέσα στη φύση. Δεύτερο: να επισκέπτεται μερικές ώρες μονάχος του ένα νοσοκομείο, να κάθεται σε μια γωνιά και να συλλογιέται τη δοκιμασία της αρρώστιας. Τρίτο: να πηγαίνει μερικές ώρες μονάχος του σε ένα κοιμητήρι. Λέτε να’ναι ρομαντικό κάτι τέτοιο;
– Η ποίηση καταρχήν, είναι μια ηθική των λέξεων. Ωστόσο είναι και καθεαυτό ηθική υπόθεση. Η ποίηση και η τέχνη είναι καθεαυτό ηθικές υποθέσεις, γιατί τείνουν στην υπερύψωση. Εγώ ονομάζω υπερύψωση το να ανεβάσει ο άνθρωπος το πεπρωμένο του πιο πάνω από τη ζωοδία που τον διέπει.
Επιμέλεια Θανάσης Μουσόπουλος