Συντάκτης: Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Γραμμένο τη δεκαετία του 1890 και πρωτοδημοσιευμένο στις 15 Ιανουαρίου 1903 (δημοσιεύτηκε σε σειρές ως τις 15 Ιουνίου της ίδιας χρονιάς) στο περιοδικό Παναθήναια, η «Φόνισσα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη επικεντρώνεται στην Χαδούλα, μια φτωχή γυναίκα “μόλις εξήντα ετών”, η οποία έχει ζήσει ελάχιστα πράγματα στη ζωή της εκτός από το να υπηρετεί τους άλλους. Όπως εξηγεί η ίδια στο πρώτο κεφάλαιο, υπηρέτησε τους γονείς της όταν ήταν παιδί και, στα δεκαεπτά της, έγινε σκλάβα του άντρα της και των παιδιών της στη συνέχεια. Τώρα είναι «δούλα» των εγγονών της. (απόσπασμα) Ἅμα ἀπῆλθεν ἡ Ἀμέρσα, ἡ Φραγκογιαννού, ζαρωμένη πλησίον τῆς γωνίας,…

ΛΕΥΚΟ (9/11/2018) Σελίδα λευκή, -“στέρεψες” μου είπανε- και το μελάνι, άθικτο. -αεργία-.   Ώρες που μοιράζονται μεταξύ τσιγάρου, περιπάτου, θλίψης κι απουσίας.   Απουσίας που γεννά θλίψη, θλίψης που γεννά σιωπή, σιωπής που γεννά κενή σελίδα.   Η μνήμη όμως εκεί. Τ’ αντίθετο: γεμάτη κι αναλλοίωτη. Ίσως το μόνο πράγμα που εργάζεται εδώ.   Μνήμη, και μια συνειδητοποίηση: “Δε θα γυρίσει ποτέ. Δεν ήταν ποτέ εδώ. Παρ’ το απόφαση”.   “Απόφαση”: ό,τι δυσκολότερο. Γιατί με την απόφαση στερεύει η ελπίδα. Κι εγώ δε παύω να ελπίζω -μάταια-.   Κι έτσι,λευκό. Το χρώμα του θανάτου, τα γραπτά μου, το χρώμα της…

Μεσημέρι Αυγούστου.  Μπήκε και ο Αύγουστος… Άλλος ένας μήνας που βράζουμε όσοι μείναμε στην Αθήνα. Το μόνο που σκέφτομαι, είναι το χωριό, η Γενισέα, που θα τη δω λίγο πριν τον Δεκαπενταύγουστο. Προσπαθώ να κάνω υπομονή… Μάταια. Η ανυπομονησία του εσωτερικού μετανάστη να δει τον τόπο του… Τελειώσαμε νωρίς στην εφημερίδα σήμερα. Από το μεσημέρι. Δεν άντεχα άλλο με τέτοια κάψα… Κι έτσι φουριόζος κατεβαίνω σχεδόν όλη την Πανεπιστημίου με τα πόδια… Στην Ομόνοια, σκέφτομαι να πάρω τον Ηλεκτρικό μέχρι το Θησείο. Μετρώ τα ψιλά: 615 Δραχμές. Δεν είναι καιρός για έξοδα τώρα… Συνεχίζω με τα πόδια επί της Πειραιώς…

Ο Στίβεν Φράι αναδιηγείται τους ελληνικούς μύθους με τρόπο μοναδικό. Παρακολουθούμε με δέος τη γέννηση της σοφής Αθηνάς από το σχισμένο στα δύο κεφάλι του μεγάλου Δία και κατεβαίνουμε, μαζί με την καταδικασμένη Περσεφόνη, στο ερεβώδες και μοναχικό βασίλειο του Κάτω Κόσμου. Ένα ρίγος τρόμου μάς διαπερνά καθώς η Πανδώρα ανοίγει το πιθάρι των μοχθηρών δεινών και απολαμβάνουμε το ξετύλιγμα της θρυλικής ερωτικής ιστορίας του Έρωτα και της Ψυχής. Ο Μύθος καθιστά αυτές τις εκπληκτικές ιστορίες, τις βαθιά κι εκθαμβωτικά ανθρώπινες, εξαιρετικά οικείες στον σύγχρονο αναγνώστη. Μια νέα αφήγηση των αρχαίων ελληνικών μύθων. Οι θεοί και οι θεές των Ελλήνων…

Ο Λειτουργισμός (ή φονξιοναλισμός), στη φιλοσοφία, είναι μια θεωρία που σχετίζεται με την ουσιαστική φύση του νου – μια μεταφυσική θεωρία με ενδεχομένως δραματικές συνέπειες για την κοινωνία μας στο εγγύς μέλλον. Ένα από τα ισχυρότερα κίνητρα του λειτουργισμού, είναι η υπόθεσή πως η τεχνητή νοημοσύνη θα μπορούσε πράγματι να έχει συνείδηση.  Σύμφωνα με τις περισσότερες εκδοχές του λειτουργισμού, κάθε μηχανή που μπορεί να κάνει ό,τι και ένας ανθρώπινος νους, πρέπει να θεωρείται ότι έχει νοητικές προεκτάσεις, όπως δηλαδή και ένας άνθρωπος. Το τεστ Turing Το Test Turing προτάθηκε το 1950 από τον Άλαν Τούριγκ, τον Βρετανό επιστήμονα που…

Ο Σίνκλαιρ Λιούις υπήρξε ο πρώτος Αμερικανός συγγραφέας που τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1930 και το μυθιστόρημά του «Μπάμπιτ» υπήρξε ένας από τους κύριους λόγους απονομής του βραβείου. Ο «Μπάμπιτ» είναι μια παρωδία της αμερικανικής κουλτούρας. O κεντρικός ήρωας είναι ο μεσήλικας Ρεπουμπλικανός μεσίτης ακινήτων Τζορτζ Φ. Μπάμπιτ, υπερήφανο μέλος του Εμπορικού Επιμελητηρίου, της Αθλητικής Λέσχης, της Λέσχης των Μπούστερ και της Λέσχης Προστασίας της Άλκης. Περιπλανιέται στον κόσμο του, τον κόσμο της Ζένιθ, παραπαίοντας από επιχειρηματικές συζητήσεις σε ενδοοικογενειακές προστριβές, από τυχοδιώκτες ευαγγελιστές ιεροκήρυκες σε υπερβολικά φιλικούς επισκοπελιανούς ιερείς, από διαλέξεις γκουρού της Νέας Σκέψης στη…

Ενενήντα τέσσερα πολύτιμα έργα του Θεόφιλου, δανεισμένα από τις συλλογές του Μουσείου Θεόφιλου-Δήμου Μυτιλήνης, της Εθνικής Πινακοθήκης, της Α.Σ.Κ.Τ., της Βουλής των Ελλήνων, της Alpha Bank, του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, του Μουσείου Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου, της Εταιρίας Λεσβιακών Μελετών και από τους συλλέκτες κ. Ευάγγελο και κ. Κατίγκω Αγγελάκου, κ. Ευάγγελο Μυτιληναίο, κ. Μπάμπο και κ. Άντζελα Οικονομίδη, κ. Μαρίνα Ηλιάδη, κ. Μανώλη Περατικό και άλλους, ολοκληρώνουν τη φυσιογνωμία της μεγάλης αυτής έκθεσης. Συγκεκριμένα, σαράντα δύο αντιπροσωπευτικά έργα του Θεόφιλου προέρχονται από το Μουσείο Θεόφιλου, από την περίφημη δωρεά του Στρατή Ελευθεριάδη-Tériade, ο οποίος ίδρυσε στη Μυτιλήνη το Μουσείο Θεόφιλου…

Στην Αθήνα, την περίοδο της γερμανικής κατοχής, η Ροζάνα, φοιτήτρια της Σχολής Καλών Τεχνών, που υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τις σπουδές της, είναι μνηστευμένη με τον Λεωνίδα, αξιωματικό του ναυτικού και μέλος της Αντίστασης, αυτοεξόριστο στο Κάιρο. Την ερωτεύεται όμως ο Γιόχαν Κλάους, Γερμανός αξιωματικός των Ες Ες. Όσο και αν η Ροζάνα προσπαθεί να τον αποκρούσει, εκείνος την εξαναγκάζει να γίνει μέλος της οργάνωσης φίλων του Χίτλερ «ΜΠΟΥΝΤ» και πιεστικά προσπαθεί να την πείσει να τον ακολουθήσει στο Βερολίνο για να φοιτήσει στην περίφημη Σχολή Νυφών· έπειτα, σκοπεύει να την παντρευτεί, παρέχοντάς της ασυλία. Η Ροζάνα δεν ενδίδει, αλλά ούτε…

«Μια βροχή χαλάζι». Το τελευταίο τραγούδι που ηχογράφησε ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας σε μουσική του φίλου του Ζαφείρη Κουκουσέλη και στίχους της Λίνας Δημοπούλου μόλις κυκλοφόρησε από τον Μετρονόμο. Ένα τραγούδι για το άγριο κυνηγητό των προσφύγων από τους φασίστες, με την συγκλονιστικά τρυφερή και δυναμικά άγρια ερμηνεία του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, να μετατρέπεται σε μια  κραυγή ελπίδας, που ο ίδιος όμως δεν πρόλαβε να ακούσει. Στίχοι Σάπια βάρκα μαύρο χιόνι Η ελπίδα σου Κι απ’ τα δάκρυα θολώνει Η πυξίδα σου   Που θα πας τι ζητάς Ποιον συναντάς Μην κοιτάς μη ρωτάς Μην απαντάς   Μια βροχή χαλάζι Πέραμα και Γκάζι Γέμισε με κλάμα κι αίμα η…

Ερμηνεύουν: Παντελής Θαλασσινός, Κώστας Θωμαΐδης, Βιολέτα Ίκαρη, Βασίλης Κορακάκης, Γιάννης Κότσιρας, Παντελής Κυραμαργιός, Γιώργος Μάκρας, Μανώλης Μητσιάς, Δήμητρα Μπουλούζου, Γιώργος Νταλάρας, Αντώνης & Θοδωρής Ξηντάρης, Δέσποινα Ραφαήλ, Κατερίνα Τσιρίδου «Τα χέρια» είναι η νέα μουσική εργασία του Βαγγέλη Μαχαίρα και του Δημήτρη Λέντζου με τραγούδια κυριολεκτικά χειροποίητα. Οι δημιουργοί, από άποψη, θέση και ιδεολογία μάς προτείνουν δώδεκα σύγχρονα λαϊκά τραγούδια, απλά και λιτά, φτιαγμένα με μεράκι, που αποτελούν έναν ενιαίο κύκλο. Οι μελωδίες του Βαγγέλη Μαχαίρα εμπνευσμένες με καταγωγή και προοπτική. Οι στίχοι του Δημήτρη Λέντζου λυρικοί και καίριοι. Οι ενορχηστρώσεις του ίδιου του συνθέτη διαφορετικές, μα τόσο δεμένες, μεταξύ τους. Έτσι μαζί με τις σπουδαίες και εξαιρετικές ερμηνείες…