Συντάκτης: Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Εκτίμηση και απόκριση. Πέρασαν σχεδόν 43 χρόνια από εκείνο το πρωινό  του Σεπτέμβρη του 1978 όταν πρωτάκια τότε  μας υποδέχτηκαν στο νεοϊδρυθέν 3ο Μεικτό Γυμνάσιο Ξάνθης άξιοι δάσκαλοι-καθηγητές : Γεωργαντζής-Ξανθοπούλου-Σειράς-Μαθηκολώνης-Χαλκοπούλου-Χατζοπούλου-Γαζίδου-Ποιμενίδου-Πετράς-Χατζημιχαήλ και άλλοι πολλοί εκλεκτοί. Αυτήν την διαχρονική ποιότητα ευτύχησα να διαπιστώσω  και να προσεγγίσω ξανά στην εκδήλωση που ετοίμασε  το εκπαιδευτικό και μαθητικό δυναμικό του 3ου Γυμνασίου το απόγευμα του Σαββάτου 18 του Δεκέμβρη 2021, στην Αίθουσα Πολιτισμού «ΒΙΡΓΙΝΙΑ ΤΣΟΥΔΕΡΟΥ» του Ιδρύματος Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, με θέμα «100 Χρόνια από την Παλιά στην Νέα Πατρίδα» με κεντρικό ομιλητή τον Αναπληρωτή Καθηγητή του Τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου…

Η Sofonisba Anguissola (1532-1625) ήταν η πρώτη γυναίκα καλλιτέχνης της Αναγέννησης που απέκτησε διεθνή φήμη κατά τη διάρκεια της ζωής της. Είχε την ικανότητα να δημιουργεί ρεαλιστικά, εκλεπτυσμένα πορτρέτα που ήταν ταυτόχρονα διανοητικά, ελκυστικά και κολακευτικά. Χρησιμοποίησε αυτοπορτρέτα για να προβάλει και να ορίσει τον εαυτό της και στη συνέχεια έστρεψε αυτή την ικανότητα στη δημιουργία επίσημων πορτρέτων του ισπανικού βασιλικού οίκου που διαφήμιζαν την ικανότητά τους να κυβερνούν. Περιγράφηκε ως θαύμα της φύσης και το έργο της ως θαύμα της τέχνης. Κατά ειρωνικό τρόπο, αυτές οι περιγραφές την χαρακτήρισαν ως μια παράξενη ανωμαλία και εκτόξευσαν την φήμη της στα…

Η Έµιλυ Ντίκινσον είναι η κορυφαία Αµερικανίδα ποιήτρια του 19ου αιώνα· µαζί µε τον Γουόλτ Γουίτµαν, αποτελούν τους δύο διακριτούς πυλώνες της αµερικανικής ποίησης. Η ποίησή της, αν και γράφτηκε στα µέσα του 19ου αιώνα, προαναγγέλλει τον µοντερνισµό και τα λογοτεχνικά ρεύµατα που ακολούθησαν, ενώ άσκησε ισχυρή επίδραση σε σηµαντικούς Αµερικανούς και αγγλόφωνους ποιητές του 20ού και του 21ου αιώνα. Αυτό που την κάνει να ξεχωρίζει δεν είναι µόνο η ιδιαίτερη τεχνοτροπία της Ντίκινσον: η πυκνότητα του λόγου, η ελλειπτική σύνταξη, η επίµονη εστίαση της ποιήτριας στις λέξεις, που επιτυγχάνεται µε τα κεφαλαία και τις περίφηµες «παύλες» της. Ούτε είναι…

(Στον αγαπημένο μου φίλο Βασίλη Κέκκερη) Πριν απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα, ας διευκρινίσουμε πρώτα κάποια πράγματα. Ως τέχνη ορίζεται, από το λεξικό της Οξφόρδης, ως η έκφραση ή η εφαρμογή της ανθρώπινης δημιουργικής ικανότητας και φαντασίας, συνήθως σε μια οπτική μορφή, όπως η ζωγραφική ή η γλυπτική, που παράγει έργα τα οποία εκτιμώνται κυρίως για την ομορφιά ή τη συναισθηματική τους επιρροή. Έτσι, βασικά η τέχνη είναι η ανθρώπινη δραστηριότητα που επικεντρώνεται στην παραγωγή συναισθημάτων με την έκφραση υλικών ή άυλων έργων μέσω της δημιουργικότητας. Σκεφτείτε το αγαπημένο σας τραγούδι ή τον αγαπημένο σας πίνακα ζωγραφικής, πώς σας κάνουν…

Ο Άρθουρ Τσαρλς Κλαρκ (Arthur Charles Clarke) ήταν μια από τις σημαντικότερες και πιο επιδραστικές μορφές της επιστημονικής φαντασίας του 20ού αιώνα. Πέρασε το πρώτο μισό της ζωής του στην Αγγλία, όπου υπηρέτησε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως χειριστής ραντάρ, πριν μεταναστεύσει στην Κεϋλάνη το 1956. Ο Κλαρκ αποφοίτησε από το King’s College του Λονδίνου, όπου απέκτησε άριστα στη Φυσική και τα Μαθηματικά. Ήταν πρώην πρόεδρος της Βρετανικής Διαπλανητικής Εταιρείας, μέλος της Ακαδημίας Αστροναυτικής, της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας και πολλών άλλων επιστημονικών οργανώσεων. Συγγραφέας σχεδόν 100 βιβλίων, ο κ. Κλαρκ ήταν ένθερμος υποστηρικτής της ιδέας ότι το πεπρωμένο της ανθρωπότητας…

—Τι γίνεται όταν ένα παιδί, ο Τιμ, δεν τρώει φρούτα και τι του μαθαίνει το ταξίδι του στη Φρουτοπολιτεία; —Πώς μπορεί να επιβιώσει ένα πουλάκι και μια αράχνη στην Τεχνο-χώρα, όπου δεν ζουν γήινα έμβια όντα; —Γιατί στη φύση και μάλιστα στις οικογένειες σαλιγκαριών το φύλο είναι ζήτημα επιλογής; —Πώς δυο παππούδες, παλιοί μαθηματικοί, ο  Ευκλείδης και ο Αρχιμήδης, εμπνέουν την κατασκευή μιας σύγχρονης γεωμετρικής κατοικίας; —Τι περιλαμβάνει ένα αστρικό ταξίδι στον μακρινό πλανήτη Αφροδίτη; —Ένας δράκος-ρομπότ μπορεί να γίνει ο κατοικίδιος φίλος ενός παιδιού; —Ποιο είναι το μυστικό του ιδιόρρυθμου γείτονα στην Τοσκάνη της Ιταλίας, το οποίο καλείται να…

Μικρή φιλολογία Η γλώσσα που κατάκτησα ελληνική. Αλλά το φως της με τυφλώνει και διαβάζω με γυαλιά ηλίου αποφεύγοντας τα μεγάλα κείμενα που σε φυλακίζουν για πάντα. Tο μυστικό της ευτυχίας είναι η θυσία. Tο να υπηρετείς έναν στόχο με όλες τις δυνάμεις σου. Kαι όσο πιο μικρός και ασήμαντος, φαινομενικά, είναι, τόσο πιο ξεκάθαρα φαίνεται πως είναι επιλεγμένος. Aπό σένα. Δεν υπάρχουν ασήμαντα πράγματα, μόνο ασήμαντοι άνθρωποι. Δεν υπάρχουν άχρηστα ταξίδια, μόνο ανάξιοι ταξιδιώτες. Oρισμένα πράγματα γράφονται μόνο με το χέρι. Tο νόημα δεν είναι δοσμένο· κερδίζεται· με μάχες. Mάχες με τον εαυτό σου. Oλοκάρπωσις. Nα δοθείς ολόκληρος. Nα…

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Books with Shoes το παιδικό βιβλίο της Βίκυς Σγουρέλλη «Τη νύχτα που τα παπούτσια ζωντανεύουν». Στη χώρα της Φαντασιοπληξίας υπάρχει ένα μοναχικό, τριώροφο κατάστημα παπουτσιών. Το βράδυ συμβαίνει κάτι μαγικό… Τα παπούτσια ζωντανεύουν! Ο Λούκι είναι ένα παιδικό αθλητικό μποτάκι, που ξυπνώντας, ανακαλύπτει έντρομος, ότι ο αδελφός του δεν είναι δίπλα του! Σε τι περιπέτειες θα μπλεχτεί ο Λούκι για να ανακαλύψει τι απέγινε ο αδελφός του; Οι ζωγραφιές, που δένουν αρμονικά με το κείμενο, είναι της ζωγράφου Μαρίας Καρατζά. Το βιβλίο είναι διαθέσιμο στη σελίδα www.bookswithshoes.gr και σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία. Με κάθε αγορά από την…

Ποιήματα για τις λέξεις που αντιστέκονται, τη μοναξιά· της καθημερινότητας το θλιμμένο γύρω, τον έρωτα που διαφεύγει και τον χρόνο που γλιστρά· τα παιδιά που μεγαλώνουν, και τον πρόσφυγα που ψάχνει να βρει το όνομά του στη γλώσσα μας· τους φίλους, τη γειτονιά, το ποδήλατο, την ελευθερία, το καλοκαίρι, τις ρώγες σταφυλιού· τη μάνα, τη νοσταλγία, τα ερωτήματα της ύπαρξης, το άδηλο αύριο· με λοξό, απρόοπτο και πολύσημο λόγο –ποιητικό. Βιογραφικό συγγραφέα Ο Μιχάλης Μελαχροινούδης γεννήθηκε στη Γερµανία. Σπούδασε στο Ρέθυµνο και έχει Διδακτορικό στις Επιστήµες της Αγωγής. Ζει και εργάζεται στη Χίο. Είναι παντρεµένος µε τη Vanda Sofia…

«Πιο κέντρο δεν γίνεται!» «Από το σπίτι-ορμητήριο της οδού Ερμού για ατέλειωτες περιπλανήσεις και εντυπώσεις από την καθημερινότητα.» Από το σπίτι-ορμητήριο της οδού Ερμού για ατέλειωτες περιπλανήσεις και εντυπώσεις από την καθημερινότητα. Οκτώβριος 1948, και στην κατάφωτη σάλα φίλοι και συγγενείς, μια μέρα ονομαστικής γιορτής συγκεντρώνονται για να χορέψουν και να γλεντήσουν, αλλά και να ξεχάσουν τις δύσκολες και στενάχωρες μέρες που πέρασαν στην Κατοχή και τον Εμφύλιο. Στο Ζάππειο, καλοκαιρινά βραδάκια του ’50, με ένα καινούργιο ξεχωριστό πατίνι για ατέλειωτες βόλτες ανάμεσα στους αμέριμνους περιπατητές. Με ένα πατίνι, που καταστράφηκε και μετά με ένα άλλο που φτιάχτηκε από τους…