Συντάκτης: Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Oμαδική έκθεση χαρακτικής στον χώρο τέχνης ETCH INK με έργα των Αντιγονη Βαλέρη, Βαλεντίνη Μαυροδόγλου, Έλενα Προβατά, Έρη Αγρίου σε επιμέλεια της Έλλης Λεβεντάκη To ΚΕΝΤΡΟ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ- PANDOLFINI & ΣΙΑΤΕΡΛΗ  Α.Μ.Κ.Ε. σας καλωσορίζει στην ομαδική έκθεση χαρακτικής «Αρχείο σε Κίνηση: Σύγχρονες προσεγγίσεις μιας ιστορικής διαδρομής» με έργα των Αντιγόνη Βαλέρη, Βαλεντίνη Μαυροδόγλου, Έλενα Προβατά και Έρη Αγρίου σε επιμέλεια της Έλλης Λεβεντάκη, που παρουσιάζεται στον χώρο τέχνης ETCH INK. Τέσσερις νέες χαράκτριες αφορμώνται από την πλούσια συλλογή χαρακτικών έργων και το ιστορικό αρχείο του Κέντρου Χαρακτικής Αθηνών διανοίγοντας γέφυρες επικοινωνίας ανάμεσα σε παρελθόν και παρόν, προτείνοντας παράλληλα νέους τρόπους…

Ο Δήμος Αρταίων και η Εταιρεία Μελέτης, Έρευνας και Προβολής της Νεοελληνικής Τέχνης – Εργαστήριο Γιάννης Μόραλης συνδιοργανώνουν την έκθεση «Γιάννης Μόραλης – Στη γενέτειρα». Ο Γιάννης Μόραλης υπήρξε ένας από τους κορυφαίους Έλληνες εικαστικούς δημιουργούς του 20ού αιώνα, μια πολύπλευρη καλλιτεχνική προσωπικότητα – ζωγράφος, γλύπτης, χαράκτης, σκηνογράφος – που επηρέασε καθοριστικά το τοπίο της μεταπολεμικής τέχνης στην Ελλάδα τόσο με το έργο του όσο και με τη διδασκαλία του. Η έκθεση πραγματεύεται τη ζωή και το έργο του ζωγράφου, παρουσιάζοντας αντιπροσωπευτικά έργα από όλες τις περιόδους δημιουργίας του, ακόμα και από την παιδική του ηλικία. Ζωγραφικά έργα, σχέδια και χαρακτικά,…

Θέλοντας να συμπαρασταθούν στο πένθος της φίλης τους, η Λιάνα και η Πέπη έρχονται στο Πήλιο, στο εξοχικό της Δέσποινας που έχασε τον άντρα της μετά από σύντομη, σοβαρή αρρώστια. Eυάλωτες από το πρόσφατο πένθος και οι τρεις, αφήνουν για τον αναγνώστη μισάνοιχτη την πόρτα της ζωής τους, σαν να τον καλούν να μοιραστεί μαζί τους τη στυφή γεύση της απουσίας. Η Ιφιγένεια Θεοδώρου μάς δίνει στιγμές από το παρελθόν, σκηνές που διατρέχουν τον πρότερο βίο τους, φευγαλέες ριπές μιας καθημερινότητας που φωτίζουν αισθήματα και πράξεις. Και μας αφήνει μετά να καθίσουμε μαζί τους στο μπαλκόνι ή στο καθιστικό, καθώς…

Εκουσίως Περνοδιαβαίνουν μέρες, διαβάζοντας, σε καραντίνα εκούσια.   Οι δύο πρώτες πέρασαν, κι η τρίτη, αυτή που μόνοι μας μπήκαμε -πριν μας βάλουν-.   Φίλοι,γνωστοί,αγάπες χάθηκαν σε διαδικτυακά γραμμένες λέξεις.    Τώρα, το πρωινό, παραμονεύοντας τη μέρα, τον ήλιο. Δίχως όρεξη να ‘χουμε να ξεμυτίσουμε απ’ το σπίτι. O Γρηγόρης Καραγιαννίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1992, και μεγάλωσε στον τόπο καταγωγής του, τη Γενισέα του Νομού Ξάνθης. 

«Απευθύνεται σε καλλιτέχνες, θεατρολόγους, θεατροπαιδαγωγούς, εκπαιδευτικούς, φοιτητές προπτυχιακών και μεταπτυχιακών πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, δραματικών και μεταλυκειακών σχολών, σε δια βίου εκπαιδευόμενους ή ενδιαφερόμενους ενήλικες και λάτρεις του θεάτρου και των παραστατικών τεχνών γενικότερα.» Η Ποιητική της αποστασιοποίησης αποτελεί μία εισαγωγική κριτική μελέτη κάθετης ανάγνωσης και μύησης στο μπρεχτικό θεατρικό σύμπαν. Μία αναψηλάφηση στις καταβολές, στη διαρκώς εξελισσόμενη και διαλεκτική υπόσταση του οραματιστή «μίας νέας επιστημονικής εποχής» και στην πρωτοποριακή θεατρική του μέθοδο (αποστασιοποίηση, V-effect, επικο-διαλεκτικό θέατρο). Στο πλαίσιο αυτό τεκμηριώνεται η ανακαινιστική ματιά και συμβολή του στη νηφάλια εξέταση του ιστορικού και κοινωνικοπολιτικού συγκείμενου μέσα από ενεργητικές κριτικοστοχαστικές και αναστοχαστικές διαδικασίες,…

Μπορεί να νοµίζουµε ότι έχουµε ξεµπερδέψει µε το παρελθόν, αλλά το παρελθόν δεν έχει ξεµπερδέψει µε εµάς. Η αρχαία τραγωδία µάς επιτρέπει να έρθουµε πρόσωπο µε πρόσωπο µε ό,τι δε γνωρίζουµε για τον εαυτό µας. Στο βιβλίο αυτό ο Simon Critchley εξετάζει ό,τι νοµίζαµε πως γνωρίζαµε για τους ποιητές, δραµατουργούς και φιλοσόφους της αρχαίας Ελλάδας και µας τους παρουσιάζει υπό ένα φως καινούριο, απροσδόκητο και πρωτότυπο. Με τρόπο προκλητικό και επίκαιρο περιγράφει πώς η τραγωδία εξακολουθεί να εκφράζει τις συγκρούσεις και αντιφάσεις του κόσµου στον οποίο ζούµε σήµερα. Η τραγωδία παρουσιάζει έναν κόσµο όπου η ιδιωτική και η δηµόσια ζωή…

H Γκαλερί Ζουμπουλάκη εγκαινιάζει τη νέα ατομική έκθεση του Νίκου Λαγού, με τίτλο «Skulls & Hearts» την Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2021. Ο πυκνός και περίπλοκος κόσμος του Νίκου Λαγού απλώνεται εκ νέου στους καμβάδες της νέας σειράς (Νεκροκεφαλές & Καρδιές). Αυτή τη φορά, τα γεμάτα σύμβολα, χρώματα, εικόνες και νοήματα, γνώριμα έργα του, συνυπάρχουν με πιο λιτής γραφής έργα. Σε αυτά μοιάζει να αποκωδικοποιούνται λεπτομέρειες που χάνονται στην πυκνότητα των υπόλοιπων έργων, σαν ο καλλιτέχνης και ο θεατής να προσπαθούν να εντοπίσουν και να απομονώσουν κάτι που έχει ιδιαίτερη βαρύτητα. Αλλά και στα πιο σύνθετα έργα, το χρώμα κυριαρχεί και…

Είναι προφανές εδώ και καιρό πως ο Μανώλης Φάμελλος παίζει και τραγουδά (ή ερμηνεύει!) για ένα φανταστικό κοινό που ενίοτε, υποκαθιστά η ευσυνείδητη και πάντα πρόθυμη ομάδα της εταιρείας του. Χρόνια τώρα γράφει ή αντιγράφει στίχους που δεν αφήνουν περιθώρια για παρεξηγήσεις ακόμα και σε αυτούς που μοιάζουν ολοένα και περισσότεροι έτοιμοι για καυγά με την πρώτη ευκαιρία. Δεν είναι μυστικό πως η κρίση της πανδημίας που διαδέχτηκε την οικονομική κρίση έπληξε ανεπανόρθωτα την κατά τα άλλα συμπαθή τάξη των αποκομμένων από την πραγματικότητα και κακομαθημένων τραγουδοποιών μας. Ο ίδιος δεν αποτελεί εξαίρεση αν και κατά βάθος θα το ήθελε…

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός το νέο βιβλίο για παιδιά του βραβευμένου συγγραφέα Μάκη Τσίτα (Βραβείο Λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 2014) με τίτλο «Η πιο καλή απ’ όλες τις γιαγιάδες». Πρόκειται για ένα εξαιρετικό εικονογραφημένο βιβλίο γεμάτο τρυφερότητα, αγάπη και χιούμορ. Θέμα του η σχέση εγγονής και γιαγιάς. «Είναι τυχερά όσα παιδιά έχουν γιαγιάδες. Αλλά είναι ακόμη πιο τυχερά όσα έχουν μια γιαγιά σαν τη δική μου! Μαζί της περνάω πάντα υπέροχα: όταν πάμε στην παιδική χαρά, όταν φτιάχνουμε κουλουράκια ή μου μαγειρεύει το αγαπημένο μου φαγητό, όταν μεταμφιεζόμαστε ή παίζουμε επιτραπέζια, όταν διαβάζουμε βιβλία ή βλέπουμε παλιές φωτογραφίες, ή όταν…

Είκοσι τέσσερις «Παραλλαγές Αίνιγµα», όσα και τα γράµµατα της αλφαβήτου, σύντοµες και παράξενες ιστορίες, είκοσι τέσσερις µικρές ραψωδίες, είκοσι τέσσερα αστραπιαία µικροδιήγηµατα, µεγάλης έντασης και εξαιρετικής συµπύκνωσης που, κουβαλώντας στις πλάτες τους σελίδες µυθιστορηµάτων, συνοµιλούν µε την αλληγορία ή την παραβολή, ερωτοτροπούν µε τον κινηµατογράφο και τη χιµαιρική υλικότητα της µουσικής. Από τον «Αθάνατο» (α) που ανοίγει τη συλλογή έως την «Παράλληλη δράση» (ω) που την «κλείνει», δαγκώνοντας την ουρά της και ανοίγοντάς τη στην απεραντοσύνη, ο αναγνώστης καλείται να παρακολουθήσει –µε οδηγό τα διπλά λογοτεχνικά και κινηµατογραφικά µότο και τις αφιερώσεις που λειτουργούν ως τροχιοδεικτικά του νοήµατος– ένα υπόγειο…