Ο Αδαμάντιος Κοραής γεννήθηκε στις 27 Απριλίου 1748 στη Σμύρνη, από οικογένεια Χιωτών εμπόρων.
Νωρίς απέκτησε μια πολυπολιτισμική παιδεία, μαθαίνοντας αρχαία και νέα ελληνικά, λατινικά, εβραϊκά, και γαλλικά. Παρά την επιθυμία του πατέρα του να ακολουθήσει το εμπόριο, αυτός εντάχθηκε στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ της Γαλλίας, όπου σπούδασε ιατρική (1782–1787). Η παραμονή του στη Δυτική Ευρώπη τον έφερε σε επαφή με τις ιδέες τον Διαφωτισμό, κάτι που θα διαμόρφωνε το έργο του.
Ο Κοραής αναδείχθηκε σε κεντρικό πρόσωπο του Νεοελληνικού Διαφωτισμού μιας και πίστευε ότι η αναβίωση της ελληνικής ταυτότητας θα επιτευχθόταν μέσω της μόρφωσης και της επιστροφής στις ρίζες της κλασικής αρχαιότητας. Για το σκοπό αυτό, εξέδωσε την «Ελληνική Βιβλιοθήκη» (1805–1826), μια σειρά κριτικών εκδόσεων αρχαίων κειμένων (όπως του Ομήρου, Ηροδότου, και Πλάτωνα) με εισαγωγές και σχόλια στα νέα ελληνικά. Με αυτόν τον τρόπο, έκανε προσιτή τη γνώση στους σύγχρονους Έλληνες και ενίσχυσε τη συλλογική τους αυτογνωσία.
Οι γλωσσικές του απόψεις ήταν επαναστατικές: προώθησε τη «καθαρεύουσα», μια μορφή της ελληνικής γλώσσας που ενσωμάτωνε αρχαιοελληνικά στοιχεία, με στόχο να «εξευγενίσει» τη δημοτική και να δημιουργήσει μια γλωσσική συνέχεια ανάμεσα στο παρόν και το παρελθόν. Η καθαρεύουσα έγινε το εργαλείο της εκπαίδευσης και της διοίκησης στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος, ωστόσο η προσέγγισή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις που διατηρούνται έως σήμερα.
Παρά το ότι έζησε στο Παρίσι, από το 1788 μέχρι το θάνατό του, ο Κοραής υπήρξε πνευματικός ηγέτης της Επανάστασης του 1821. Μέσω επιστολών και δημοσιευμάτων ενίσχυε το ηθικό των επαναστατών και προέτρεπε σε μια δημοκρατική οργάνωση του αγώνα. Υποστήριζε ότι η απελευθέρωση της Ελλάδας δεν θα έπρεπε να στηριχθεί μόνο στη στρατιωτική δύναμη, αλλά και στη διαφώτιση του λαού και στην υιοθέτηση φιλελεύθερων πολιτικών αρχών.
Ο Κοραής μας άφησε ένα διπλό κληροδότημα: αφενός, ενίσχυσε τη συνείδηση της ελληνικής ιστορικής συνέχειας, και αφετέρου, εισήγαγε στο εθνικό κίνημα τις ιδέες του Διαφωτισμού (ελευθερία, λογική, προοδευτισμός). Παρά τις μετέπειτα κριτικές για τη γλωσσική του πολιτική, η προσφορά του ως μεγάλου «διανοητικού διαμεσολαβητή» ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση παραμένει αδιαμφισβήτητη. Το όνομά του συνεχίζει να κοσμεί πανεπιστήμια, δρόμους, και πολιτιστικές ιδρύσεις, ενώ τα κείμενά του αποτελούν θεμέλιο της νεοελληνικής λογιοσύνης.
Ο Κοραής απεβίωσε στο Παρίσι στις 6 Απριλίου του 1833, λίγο μετά τη γέννηση του ελληνικού κράτους. Ως «Πατέρας του Ελληνικού Εθνους», η δράση του ενώνει τη λόγια παράδοση με τον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία, θυμίζοντας ότι η πολιτισμική αναγέννηση είναι το θεμέλιο κάθε ελεύθερης κοινωνίας.