Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν άφησε πίσω του μόνο μία στρατιωτική αυτοκρατορία που άλλαξε τη μορφή του κόσμο και μετέφερε το Ελληνικό πνεύμα στα πέρατα της οικουμένης.
Αλλά και μία αθάνατη ρήση που είναι εξαιρετικά αφιερωμένη στα πρόσωπα τα οποία έχουν σκοπό ζωής να μας μορφώσουν και από εύπλαστο πηλό μέσω της ουσιαστικής παιδείας και όχι των αποστειρωμένων γνώσεων, εκπαιδεύουν τους νέους: τους δασκάλους.
Ο μεγάλος στρατηλάτης δεν είχε μόνο ένα στρατιωτικό μυαλό. Πίσω από τον ίδιο κρυβόταν μία μεγάλη μορφή της Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας, ο Αριστοτέλης. Ο οποίος τροφοδότησε την αποφασιστική και ορμητική εφηβική ψυχή του με όλες τις απαραίτητες πνευματικές αξίες που θα έπρεπε να συνοδεύουν έναν στρατηλάτη.
Το ευ ζην το οφείλω στους δασκάλους μου”.
Μία φράση που αναδεικνύει τη βαθιά επιρροή των δασκάλων μας στα διαπαιδαγώγηση του εσωτερικού μας κόσμου και την απόκτηση ενός στέρεου εσωτερικού ηθικού κώδικα.
Σκεφτόμουν όλους εκείνους τους δασκάλους και τους καθηγητές μέσα στις αίθουσες των δημόσιων σχολείων, οι οποίοι προσπαθούν καθημερινά να ξεπερνούν τις τραγικές παραβλέψεις στην ασφάλεια των δημόσιων σχολείων, απόρροια της Κρατικής αδιαφορίας.
Και ακόμα περισσότερο, όλων εκείνων των παιδιών με την απουσία του απαραίτητου σεβασμού και της ενσυναίσθησης, φέρονται στους ίδιους με έναν τρόπο που φτάνει στα όρια της συναισθηματικής και σωματικής κακοποίησης.
Είναι γεγονός ότι η δημόσια παιδεία στην εποχή μας έχει απαξιωθεί αρκετά. Καταλυτικό ρόλο σε αυτή την αύξηση της δυσαρέσκειας απέναντί της είναι η άνθιση της παραπαιδείας. Οι σχολικές αίθουσες πλέον θεωρούνται ένα “αναγκαίο κακό” για την κατάκτηση ενός απολυτηρίου με τη συνδρομή των καθηγητών στο δημόσιο σχολείο για τις Πανελλήνιες εξετάσεις να θεωρείται μηδαμινής αξίας.
Όλο αυτό το αρνητικό κλίμα, δυσχεραίνει το έργο εκείνων που προσπαθούν να επιβιώσουν σε αντίξοες συνθήκες, προσπαθώντας να ενθαρρύνουν την αγάπη για τη μάθηση και να ανταπεξέλθουν στις ανάγκες ενός ψυχοφθόρου συστήματος που με τις απαιτήσεις του, φέρνει όλους τους συμμετέχοντες στα όριά τους.
Είναι καιρός να δώσουμε την απαιτούμενη προσοχή στους διδάσκοντες των δημόσιων σχολείων οι οποίοι δίνουν έναν άθλο επιβίωσης απέναντι σε ένα κλίμα απαξίωσης και έντονης εφηβικής οργής που στην εποχή μας έχει λάβει απειλητικές διαστάσεις. Όλους εκείνους τους εκπαιδευτικούς που προσπαθούν να παραμείνουν ζωντανοί σε ένα περιβάλλον που τις περισσότερες φορές είναι νοσηρό και επικίνδυνο στα όρια του θανάτου, χωρίς υπερβολή.
Η ομορφιά της ζωής οφείλεται σε εκείνους που προσπάθησαν να μας μεταγγίσουν γνώσεις. Είναι καιρός οι δυσκολίες που βιώνουν πολλοί, πολλοί δάσκαλοι και καθηγητές μέσα σε κλειστές αίθουσες, να έρθουν στο προσκήνιο και να υπάρξει η απαιτούμενη αντιμετώπιση και αντίσταση.