Ο οδοντίατρος ανοίγει το στόμα του ασθενούς, βλέπει το κενό που υπάρχει στο μπροστινό δόντι, εξαιτίας της τερηδόνας που έχει ξεκινήσει να εξαπλώνεται.
Τοποθετεί αμαγάλματα τα οποία καλύπτουν το κενό που έχει δημιουργηθεί σε ένα δόντι, ώστε αυτό να μην επεκταθεί και στο υπόλοιπο μέρος του, ώστε να θέλει ολοκληρωτική απονεύρωση.
Η συγγραφή θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μία άυλη οδοντιατρική, επειδή κάθε κείμενο επιχειρεί να καλύψει κάθε κενό, κάθε τρύπα που υπάρχει μέσα στην ψυχή μας. Μπαλώνει το μέρος το οποίο έχει ερημώσει, πριν εκείνο εξαπλωθεί παντού και ερημώσει τα πάντα.
Αν δεν υπάρξει μία συναισθηματική αντίδραση, τότε το ψυχικό κενό θα μεγεθυνθεί, όπως το δόντι που έχει υποστεί τερηδόνα και δεν το βλέπει σύντομα ένας οδοντίατρος. Η τερηδόνα θα εξαπλωθεί, αλλοιώνοντας ακόμα και το υγιές μέρος του δοντιού που έχει απομείνει.
Τα υγιή μας κομμάτια παλεύουν πάντοτε να κρατήσουν ζωντανά ακόμα και τα τραυματισμένα μέρη του, παρασυρμένα ίσως από ένα έντονο ένστικτο αυτοσυντήρησης.
Η πνευματική ή υλική αδράνεια, τραυματίζουν και το υγιές μέρος, επειδή ό,τι δεν αντιμετωπίζεται, πάντοτε διογκώνεται.
Η συγγραφή έρχεται ως θεραπεία να καλύψει το κενό που έχει δημιουργηθεί στην ανθρώπινη ψυχή; διότι οτιδήποτε ζει, μπορεί να τα καταφέρει και να αναδημιουργηθεί ξανά.
Έρχονται οι λέξεις και καλύπτουν το ψυχικό κενό πριν αυτό διογκωθεί και προκαλέσει αδιαπέραστο τραύμα που θα καλύψει κάθε στρώση της ψυχής. Είναι ένας πνευματικός οδοντίατρος που κάνει σφράγισμα σε εκείνη την τρύπα η οποία αν παραμείνει ανενόχλητη θα εξελιχθεί σε κενό αχανές.
Ναι, η συγγραφή είναι άυλη οδοντιατρική…και τα κενά της ψυχής εύκολα δε φαίνονται, για αυτό το έργο της είναι μεγαλειώδες..