Ποιήματα Εποχής -7 | ΝΕΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΔΙΔΥΜΟ: Νατάσα Μακρή και ΘεόΔωρος Γ.Π.Μακρής
Επιμέλεια – παρουσίαση Θανάσης Μουσόπουλος
Δημιουργοί από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη (κυρίως) και όχι μόνο…
Αυτό τον καιρό στο fb δημοσιεύω κείμενά μου για την ποίηση φίλων ποιητών/ποιητριών που τους ζητώ να μου στείλουν 2-3 αδημοσίευτα ποιήματά τους. Θέλω να δούμε τι ποίηση γράφεται αυτό τον καιρό…
Το sparmatseto.gr αγκαλιάζει και προβάλλει αυτήν την σειρά
[penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Ποιήματα εποχής – 6 | Σέργιος Νικολαΐδης: από το πέτρινο δάσος στα ποιήματα της ερήμου” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”76443″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”]
Ποιήματα Εποχής -7 | ΝΕΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΔΙΔΥΜΟ: Νατάσα Μακρή και ΘεόΔωρος Γ.Π.Μακρής
Και στον έντυπο τύπο και στα κοινωνικά δίκτυα συναντώ εδώ και αρκετό καιρό δύο νέους ποιητές, που είναι αδέλφια, έχουν έντονη παρουσία στα δρώμενα της περιοχής μας και, πιστεύω, έχουν όμορφο λόγο και δυνατό περιεχόμενο. Τους παρακάλεσα να μου εμπιστευθούν κάποιες σύγχρονες δημιουργίες τους για να τις παρουσιάσω στη σειρά των κειμένων μου «Ποιήματα Εποχής», με παλιούς και νεότερους ποιητές και ποιήτριες.
Στο πρώτο αυτό κείμενό μου θα πω λίγα λόγια για τους δύο δημιουργούς και θα βάλω λίγα δείγματα. Θα συνεχίσω σε επόμενο κείμενό μου με άλλα ποιήματά τους.
Νατάσα Μακρή
Η Νατάσα Μακρή είναι δασκάλα στο 15ο Δημοτικό Σχολείο Ξάνθης, σε παιδάκια Ρομά, από επιλογή. Είναι πρόεδρος στον αθλητικό σύλλογο καλαθοσφαίρισης και αντιπτέρισης ΓΑΣ ΑΡΙΩΝ ΞΑΝΘΗΣ. Την ενδιαφέρει η πολιτική, είναι περήφανη για τα δύο παιδιά της και πιστεύει ότι «Το γράψιμο, και κυρίως η ποίηση, είναι η ψυχοθεραπεία μου, με χαλαρώνει και με κάνει να νιώθω δημιουργική».
Α
Γυναίκα
Το όνομα σου, γυναίκα, / στεφάνι αγριελιάς
κιονόκρανο ιωνικού ρυθμού / σε κίονα δωρικού.
Αίσθηση πληρότητας / σε συναίσθημα αγάπης.
Ψυχή που αιωρείται / σε νέφη άλογα κι αλόγιστα,
σ’ αναζητήσεις του εγώ, / συμπτύξεις με το άλλο…
Β
Μάχη άναρθρων κραυγών / σε κοινωνία αργόσχολων θεσμών,
χωρίς ρυθμό, με σνομπισμό, με αγρανάπαυση στιγμών, αθέμιτων υποταγών…
Κι εσύ μιλάς και προσδοκάς, / αλληλεγγύη στη ζωή,
αγάπη γι’ αυτόν που καρτερεί, / με ενσυναίσθηση πολλή…
Φρούδες οι σκέψεις σου, / θολές ελπίδες και οικτρές,
σε αναμφισβήτητες ζωές και βαυκαλίζεσαι μ’ αυτές…
ΘεόΔωρος Γ.Π.Μακρής
Ο ΘεόΔωρος Γ.Π.Μακρής γεννήθηκε στη Χρύσα Ξάνθης, Σπούδασε στο Ιατρικό πανεπιστήμιο της Φιλιππούπολης, έκανε ειδικότητα στο νοσοκομείο της Ξάνθης. Από το 2012 είναι μόνιμα στον Εχίνο με το βαθμό του επιμ Α . Έλαβε μέρος σε ιατρικά συνέδρια, σε εργασίες και δημοσιεύσεις. Μιλάει αγγλικά, γαλλικά, βουλγαρικά και έχει πτυχίο γνώσεων υπολογιστή. Από το 2019, γράφει ποίηση.
Α
Αφιερωμένο στους ΑΜΕΑ.
Σεβασμός σε αυτούς που νομίζουμε εμείς οι λεγόμενοι αρτιμελείς ότι έχουν μια αναπηρία!
Γιατί ξεπερνούν κάθε μέρα τον εαυτό τους!
Έχεις φωνή;
Τραγούδα σαν σιωπή! / Γιατί αυτοί που δεν έχουν φωνή μπορούν!
Έχεις ακοή;
Αφουγκράσου την γαλήνη! / Γιατί αυτοί που δεν έχουν ακοή μπορούν!
Έχεις μάτια ;
Κοίταξε το άπειρο! / Γιατί αυτοί που δεν έχουν μάτια μπορούν!
Έχεις χέρια ;
Αγκάλιασε το ηλιοβασίλεμα! / Γιατί αυτοί που δεν έχουν χέρια μπορούν!
Έχεις πόδια; / Τρέχα στο όνειρο!
Γιατί αυτοί που δεν έχουν πόδια μπορούν!
Έχεις ψυχή;
Αφαίρεσε τα μάτια, / τα χέρια, / τα πόδια,
την ακοή, / την ομιλία,
την όραση / και θα γίνεις υπεράνθρωπος!
Ένας άνθρωπος με ειδικές ικανότητες!
Β
Ένα όνειρο η ζωή.
Αγαπώ εμένα / γιατί εμένα έχω.
Θα ξυπνήσω μαζί μου. / θα ριγήσω μαζί μου.
Θα τελειώσω μαζί μου. / Θα οργώσω μαζί μου.
Θα αγκαλιάσω μαζί μου. / Θα χαρώ μαζί μου .
θα ποθώ μαζί μου. / Θα πετάξω μαζί μου.
Θα πεθάνω μαζί μου.
Ώσπου ήρθες εσύ / και ένιωσα μόνος.
Σε έψαχνα στους αγγέλους που πέφτουν. / Στις μέλισσες που βυζαίνουν τους ανθούς. / Στα πουλιά που ταΐζουν τους νεοσσούς τους. / Στις μάνες που ψυχορραγούν στα μνήματα των νεκρών στρατιωτών .
Γύρισα τον κόσμο και τον χρόνο. / Πέθανα και ξαναγεννήθηκα.
Προορισμός του ανθρώπου / είναι ν´αγαπά.
Ώσπου να σε βρω / θα γίνω τα φτερά των αγγέλων
για να ξαναπετάξουν.
Οι ανθοί στο στόμα των μελισσών. / Η τροφή στο στόμα των πουλιών. / Ακόμα και ο χαμένος γιος στη ψυχή κάθε μάνας θα γίνω / για να ακουμπήσω τον πόνο / για να ζεστάνω τις ραγισμένες καρδιές / να σταματήσω όλους τους πολέμους
και από ραγισμένος / και εγώ θα επανενωθώ.
Μέχρι να βρω εσένα / θα κάνω τον κόσμο καλύτερο.
Είμαι πολύ συγκινημένος με τις δημιουργίες και της Νατάσας και του Θεόδωρου. Εύχομαι να συνεχίσουν τον ωραίο αυτό δρόμο της ποίησης…
[penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Ποιήματα Εποχής – 8 | Ο σύγχρονος ποιητικός λόγος του Τζεμ” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”76640″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”]