Ακόμα και αν ο χώρος της ζωγραφικής μπορούμε να πούμε ότι είναι ανδροκρατούμενος σε μεγάλο βαθμό, όταν οι γυναίκες ασχολήθηκαν με αυτή άφησαν ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα.
Η Μαίρη Κασάτ με την υψιπετή της παρουσία, την κλασάτη εμφάνιση και τη γυναικεία της ευαισθησία, έφερε στο προσκήνιο της τέχνης της γυναίκα στη νέα εποχή.
Τη γυναίκα που εργάζεται, που προσπαθεί να χωρέσει τον εαυτό της μέσα σε μία ασφυκτική πραγματικότητα, τη γυναίκα που παραμένει μητέρα και φροντίζει τα παιδιά της.
Η στενή της φιλία με τον Έντγκαρ Ντεγκά και η σύμπραξη με το Ιμπρεσιονιστικό κίνημα της εποχής, ήταν τα δύο γεγονότα που τη βοήθησαν να αναρριχηθεί στο χώρο της τέχνης και να θεωρείται μία μεγάλη γυναίκα ζωγράφος του 19ου αιώνα.
Μεγάλη κυρία του Ιμπρεσιονισμού, η Μαίρη Κασάτ αποτυπώνει με ευαισθησία και ρεαλισμό τη σχέση ανάμεσα στη μητέρα και το παιδί, τη γυναίκα που αυτοφροντίζεται ή εκείνη που που διασκεδάζει και αφήνεται στις χαρές της ζωής.
Η Κασάτ και ο Ντεγκά υπήρξαν δύο καλλιτέχνες με κοινές πορείες ζωής; μποέμ τύποι που δεν παντρεύτηκαν ποτέ, σπούδασαν και οι δύο στην Ιταλία, με μοίρα και των δύο ίσως να συσχετιστούν με ένα ιδιαίτερο, καλλιτεχνικό πάντρεμα που τελικά μπορεί να παραλληλιστεί με συντροφικότητα.
Ο Ντεγκά άφησε εποχή με τα μοναδικά έργα του με χορεύτριες μπαλέτου, ενώ η Κασάτ στο μεγαλύτερο μέρος των πινάκων της ασχολείται με τη σχέση μητέρας και παιδιού.
Στον πίνακα Μητρότητα, παρατηρούμε την αγνότητα με την οποία το παιδί θηλάζει, δεν υπάρχει ακόμα σε αυτό το σεξουαλικό ένστικτο τόσο ανεπτυγμένο ώστε η θηλή να δημιουργεί κάποια ερωτική σκέψη. Ο μαστός είναι τροφός ζωής και ο πίνακας αποτυπώνει τη στιγμή του θηλασμού τρυφερά και αυθόρμητα.
Η Κασάτ ζωγράφισε στιγμές των γυναικών της εποχής της, από τις πιο απλές μέχρι τις πιο κοινωνικά προβεβλημένες. Προσδοκούσε η γυναικεία οντότητα να αποκτήσει υπόσταση στην τέχνη, με την ίδια να επιθυμεί να αποτυπώνει τις χαρές, τα βάρη και τις ευθύνες που φέρει η ύπαρξή της.
Η Κασάτ υπήρξε ιδιαίτερα καλλιεργημένη γυναίκα, η οποία πίστευε ότι τα ταξίδια πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της μόρφωσης ενός ατόμου. Πολύγλωσση και πολυταξιδεμένη, η ίδια από κόρη ανώτερης μεσαίας τάξης έγινε μεγάλη κυρία του καλλιτεχνικού κινήματος του Ιμπρεσιονισμού, στο πλευρό των Μαρί Μπρακεμόν και Μπερτ Μοριζό.
Ο πίνακας Διαβάζοντας τη Le Figaro, αναδεικνύει τη γυναίκα που θέλει να ενημερώνει, να συμμετέχει στα δρώμενα και να σχηματίζει κοινωνική άποψη. Κυρίες με βεντάλιες αποτυπώνονται να παρακολουθούν θέατρο ή να παρατηρούν από τα θεωρεία, ως μία καλλιτεχνική μεταφορά της ζωής γυναικών ανώτερης κοινωνικής τάξης σε πίνακες.
Η Μαίρη Κασάτ έφερε στο προσκήνιο τις εκφάνσεις της ζωής μίας γυναίκας, τη δυναμική των ρόλων της και την ποικιλομορφία των ενασχολήσεων και ενδιαφερόντων. Ως μία μεγάλη κυρία της τέχνης, κατάφερε να αφήσει μία κληρονομιά ευαισθητοποίησης, ενσυναίσθησης και καλλιτεχνικής τόλμης.