Ο οργασμός, το τελικό στάδιο της σεξουαλικής συνεύρεσης, αποτελεί στιγμή ανεπανάληπτης ευχαρίστησης και συνεισφοράς στη διαιώνιση του είδους. Η έκσταση που συνοδεύεται από έκκριση υγρών, ένωση γενετικού υλικού και ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής, αποτελεί μία από τις σημαντικότερες ανθρώπινες εμπειρίες.
Ο Αριστοτέλης πολλά χρόνια πριν δώσουμε την ονομασία οργασμός και όταν η γυναικεία σεξουαλικότητα δεν είχε μελετηθεί ακόμα καθώς θεωρούταν συνδεδεμένη αποκλειστικά με την ανδρική ικανοποίηση, περιέγραψε τον οργασμό ως κατάσταση στην οποία ο γυναικείος κόλπος αποβάλλει υγρά.
Ακόμα και στην εποχή μας, ο γυναικείος οργασμός καλύπτεται με ένα πέπλο φόβου, αντιμετωπίζεται ως ταμπού. Ακόμα θεωρούμε ότι η σεξουαλικότητα της γυναίκας δεν μπορεί να είναι ελεύθερη, αυτόνομη.
Ο Μπερνίνι (Gian Lorenzo Bernini, 1598-1680) στην έκσταση της Αγίας Τερέζας (Ecstasy of Saint Teresa) δεν προσφέρει απλώς ένα αριστούργημα ύψιστης αισθητικής και συνώνυμο του μπαρόκ κινήματος. Αλλά την αρτιότερη γλυπτική αποτύπωση της οργασμικής κατάστασης που θα μπορούσε να ερμηνευτεί και ως πρόκληση λαμβάνοντας το θρησκευτικό περιεχόμενο που το περιβάλλει.
Η καλόγρια Αγία Τερέζα της Άβιλα έρχεται σε εκστατική κατάσταση στον ύπνο της, ενδεχομένως διότι τα όνειρά της κινούνται πιο ελεύθερα από την καθημερινότητά της την οποία ελέγχει ο αυστηρός κώδικας θρησκευτικής ηθικής.
Ο άγγελος ετοιμάζεται να την τρυπήσει με ένα δόρυ, όσο εκείνη είναι βυθισμένη στην ευχαρίστηση και αποκομμένη από την επαφή με τον εξωτερικό κόσμο.
Φυσικά, θα μπορούσαμε να ξεφύγουμε από τη σεξουαλική θεώρηση και να αντιμετωπίσουμε το γλυπτό ως μία αποτύπωση του θείου έρωτα. Άνθρωποι που αφοσιώνονται στο Θεό βιώνουν έναν έρωτα αγνό, απαλλαγμένο από σαρκικές επιδιώξεις και ηδονές. Ωστόσο, η έκδηλη σεξουαλικότητα του γλυπτού αποτελεί σημείο αναφοράς εδώ και αιώνες..
Η Αγία Τερέζα καταστέλλει τις σεξουαλικές της επιθυμίες, καθώς οι θρησκευτικές της απόψεις θεωρούν ότι πρέπει να βιώνονται μόνο σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο, του γάμου. Πριν ο Φρόυντ έρθει στον κόσμο και μας ανοίξει ένα παράθυρο γνώσης στην κατανόηση των ονείρων ως βουτιά στο ασυνείδητο, εκείνη φαίνεται να έρχεται σε επαφή με όλα αυτά που της γεννούν ενοχή και αίσθηση κρυφής απόλαυσης στην καθημερινή ζωή.
Η θεατρικότητα του γλυπτικού αριστουργήματος, η καλλιέργεια της αίσθησης ότι φέρνει μία αυστηρά προσωπική στιγμή στον έξω κόσμο, η εμφανής απελευθερωμένη γυναικεία επιθυμία, το καθιστούν σημείο αναφοράς για την αυτοέκφραση που βρίσκει τρόπο να ξεσπάσει. Ακόμα και σε κατάστασης ακινησίας και απουσίας πλήρους συνείδησης και επαφής με τον έξω κόσμο..