Συντάκτης: Αντώνιος Βαρβατσούλιας

Κάθε χρόνο, η 8η Μαρτίου γιορτάζεται ως Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας σε όλο τον κόσμο. Η ημέρα αυτή τιμά τα πολιτιστικά, πολιτικά και κοινωνικοοικονομικά επιτεύγματα των γυναικών σε διάφορους τομείς. Είναι μια σημαντική ευκαιρία για όλους όσοι συμμετέχουν στον αγώνα για την ισότητα και την ισότητα των φύλων. Η σύλληψη της ημέρας εντάσσεται στον παγκόσμιο αγώνα για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και εργασίας για τις γυναίκες. Ιστορία Η Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας έχει πλούσια ιστορία. Προέκυψε από τις δραστηριότητες των εργατικών κινημάτων στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη στις αρχές του 20ού αιώνα. Η πρώτη Εθνική Ημέρα της Γυναίκας γιορτάστηκε στις…

Είναι τόσο μεγάλος ο πόνος και η θλίψη για όλους αυτούς που τόσο άδικα χάθηκαν. Είναι τόση, μεγάλη η οργή για την ανευθυνότητα των υπευθύνων και τον τρόπο που χειρίζονται τις ζωές μας. θα ‘θελα να μιλήσω, να φωνάξω, να ουρλιάξω, μα απ’ τα χείλη μου δε βγαίνει ανάσα. Ας μιλήσει λοιπόν η ποίηση για όλα αυτά που το στόμα μου δεν μπορεί να βγάλει. Ένα μικρούλι τόσο δα μνημόσυνο, στη νιότη που χάθηκε εκεί, απάνω στις γραμμές. Ένα βράδι στο σταθμό-ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ Τι θλιβερό πράμα ο Σταθμός,που μόλις να’χει φύγει το τραίνο.Ούτε στιγμή, μολίς που εδώστις ράγιες του βαριά σταματημένο…

Η βραβευμένη αυτή ταινία μικρού μήκους είναι η 77η παραγωγή του NFB (Εθνικό Κινηματογραφικό Συμβούλιο του Καναδά) που προτάθηκε για Όσκαρ. Δύο πλοία συγκρούονται σε ένα λιμάνι, μια έκρηξη διαλύει μια πόλη και ένας ναύτης εκτοξεύεται στον ουρανό. Με τα αυτιά του να βουίζουν, το αίμα να πάλλεται και τα στήθη του να φουσκώνουν, εκτοξεύεται ψηλά στον ουρανό, πάνω από το χάος και προς το μεγάλο άγνωστο. Ένα τολμηρό μείγμα κωμωδίας, αγωνίας και φιλοσοφίας, ο Ιπτάμενος Ναύτης είναι ένας συναρπαστικός στοχασμός πάνω στο θαύμα και την ευθραυστότητα της ύπαρξης. Η ταινία είναι εμπνευσμένη από την απίστευτη αληθινή ιστορία ενός ναυτικού…

Ο τίτλος της έκθεσης «FEMINA» δείχνει ανάγλυφα το τι θα δει ο φιλότεχνος στην νέα της έκθεση, που όπως λέει η επιμελήτρια της έκθεσης – εικαστικός, Ράνια Καπελιάρη «η καλλιτέχνης δουλεύει αυθόρμητα με το ένστικτο ενεργό βασισμένη κυρίως στο σχέδιο και το χρώμα ελάχιστα πλασμένο ….. επεξεργάζεται το γυναικείο πρότυπο της Μητέρας ,της Τροφού, της Ομορφιάς, της Φύσης και της βίαιης κοινωνίας μας». Τα έργα της Ήρας Παπαδάτου εστιάζουν στην προώθηση της φιλελεύθερης θεώρησης αναφορικά με την γυναικεία σεξουαλικότητα και επεξεργάζονται θέματα όπως αυτά της κοινωνικής θέσης της γυναίκας, αυτοδιάθεσης του σώματος της και της αναπαραγωγικής ικανότητας της. «H σειρά…

Η Τσικνοπέμπτη είναι η Πέμπτη που κατά τη διάρκεια της Αποκριάς που σηματοδοτεί την έναρξη του τελευταίου Σαββατοκύριακου,  της δεύτερης εβδομάδας των Αποκριών, της καλούμενης Κρεατινής, όπου τα πιστά μέλη της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας επιτρέπεται να φάνε κρέας πριν αρχίσουν τη νηστεία της Σαρακοστής. Σύμφωνα με την παράδοση, την ημέρα αυτή όλοι ετοιμάζουν και απολαμβάνουν τα αγαπημένα τους πιάτα με κρέας και συνήθως ένα σύννεφο καπνού εκεί που μαγειρεύεται ή ψήνεται. Αυτό δίνει στην Τσικνοπέμπτη μια από τις άλλες κοινές ονομασίες της, “Τσίκνο (καπνιστή) Πέμπτη” ή “Καπνιστή Πέμπτη”. Από ορισμένους αποκαλείται επίσης “Πέμπτη του μπάρμπεκιου” ή “Πέμπτη της σχάρας”. Η Τσικνοπέμπτη είναι…

Το “Paths of Hate” είναι μια ταινία μικρού μήκους γεμάτη με εντυπωσιακές και ελκυστικές αερομαχίες. Τόσο ως προς τη δομή της όσο και ως προς τις καινοτόμες στυλιζαρισμένες εικόνες με βάση τα τρισδιάστατα γραφικά, η ταινία μικρού μήκους μοιάζει με κόμικ που ζωντανεύει. Πρόκειται για μια σύντομη ιστορία σχετικά με τους δαίμονες που κοιμούνται βαθιά στην ανθρώπινη ψυχή και έχουν τη δύναμη να σπρώχνουν τους ανθρώπους στην άβυσσο του τυφλού μίσους, της οργής και του θυμού. Η ταινία απέσπασε πολλαπλά βραβεία, μεταξύ των οποίων το βραβείο καλύτερης ταινίας κινουμένων σχεδίων και το ειδικό βραβείο της κριτικής επιτροπής στο μεγαλύτερο γεγονός…

Kυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μετρονόμος το βιβλίο «Θάνος Μικρούτσικος – Κυνηγώντας την ουτοπία. 16 αναγνώσεις του έργου του» που επιμελήθηκε ο Ηρακλής Οικονόμου. Τα κεφάλαια κινούνται πάνω σε τρεις κύριους άξονες: κοινωνία – ποίηση – μουσική, και εστιάζουν αντίστοιχα στις κοινωνικο-πολιτικές και ιστορικές αλληλεπιδράσεις του δημιουργού, τη σχέση του με τον ποιητικό λόγο, και τα ποικίλα μουσικά είδη στα οποία αυτός δραστηριοποιήθηκε με πυξίδα την ανανέωση της μουσικής φόρμας. Έμπειροι πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και διακεκριμένοι μελετητές της ελληνικής μουσικής υπογράφουν κείμενα που διαπνέονται από αγάπη για το έργο του Θάνου Μικρούτσικου, χωρίς όμως να χάνουν την επιστημονική και κριτική οπτική τους. Κοινό εύρημα όλων των κεφαλαίων, όπως…

Η τηλεόραση δίνει στον καθένα μια εικόνα, αλλά το ραδιόφωνο γεννά εκατομμύρια εικόνες σε εκατομμύρια εγκεφάλους.Peggy Noonan, χρονογράφος Στη σύγχρονη κοινωνία, τα ραδιόφωνα αποτελούν συνηθισμένη τεχνολογία για το αυτοκίνητο, το σπίτι, το γραφείο και γενικά μας συντροφεύει σε όλες τις δράσεις μας. Στην πραγματικότητα, στον σημερινό κόσμο δύσκολα θα βρει κανείς κάποιον που να μην έχει ακούσει, δει ή χρησιμοποιήσει ραδιόφωνο στη ζωή του. Ωστόσο, αυτό δεν συνέβαινε πάντα. Πριν από τον 19ο αιώνα, η ασύρματη ραδιοεπικοινωνία αποτελούσε αντικείμενο φαντασίας. Ακόμα και μετά την ανάπτυξη του ραδιοφώνου στα τέλη του 1800, χρειάστηκαν πολλά χρόνια μέχρι τα ραδιόφωνα να γίνουν ευρέως…

Πρόκειται για την αληθινή ιστορία του πρώτου έρωτα δυο νέων στη Θεσσαλονίκη τα χρόνια της γερμανικής Κατοχής, ενός έρωτα που διακόπτεται βίαια όταν η Τζιοκόντα, μαζί με την οικογένειά της παίρνει, όπως και πάρα πολλοί άλλοι Εβραίοι της πόλης, το δρόμο χωρίς επιστροφή, το δρόμο για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. «Το μυθιστόρημα του μήνα. Σ’ αυτό το σύντομο βιβλίο των 102 σελίδων συμπυκνώνεται ένα κεφάλαιο της Ιστορίας -η περιπέτεια των Εβραίων της Θεσσαλονίκης- αλλά χωρίς τις συνηθισμένες φρικιαστικές εικόνες του πολέμου. Ο πόλεμος αποδομείται, γίνεται σύμβολο. Και ο Νίκος Κοκάντζης ζωγραφίζει το πορτρέτο της γενιάς του με τη σοφία εκείνων που…

Πάντα επίκαιρη και με το ανήσυχο βλέμμα της στραμμένο στην πολιτική, η Λούλα Αναγνωστάκη, στο έργο της «Σ’ εσάς που με ακούτε» που θα παρουσιαστεί, σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, από την Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών. Η παράσταση Βερολίνο, 2001 ή 2023. Βερολίνο, τώρα. Σε μια πόλη σύμβολο του ταραγμένου παρελθόντος της Ευρώπης, επικρατεί πολιτική και κοινωνική αναστάτωση αλλά και η λήθη που “προσφέρει” η καθημερινότητα. Αύριο, θα γινεί μια τεράστια ειρηνική συγκέντρωση. Αύριο, όλοι θα πρέπει να μιλήσουν. Όλοι θα πρέπει να δηλώσουν τη θέση τους, στον νέο κόσμο.…