Ἄνδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον, ὃς μάλα πολλὰ
πλάγχθη, ἐπεὶ Τροίης ἱερὸν πτολίεθρον ἔπερσε·
πολλῶν δ’ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω,
πολλὰ δ’ ὅ γ’ ἐν πόντῳ πάθεν ἄλγεα ὃν κατὰ θυμόν,
ἀρνύμενος ἥν τε ψυχὴν καὶ νόστον ἑταίρων.
O George Danek καθηγητής πανεπιστημίου της Βιέννης και ο Stefan Hagel της Αυστριακής Ακαδημίας των Επιστημών, επιχείρησαν να καταγράψουν με την μέγιστη δυνατή ακρίβεια την ηχητική αναπαράσταση μιας απαγγελίας, στα αρχαία ελληνικά.
Το παρακάτω απόσπασμα αποτελείται από τους στίχους 267-299 της 8ης ραψωδίας της Οδύσσειας, όπου ο Δημόδοκος τραγουδάει για τον έρωτα του Άρη για την Αφροδίτη.
Η μελωδία που ακούγεται δεν είναι ακριβής, αλλά χρησιμοποιήθηκαν μουσικολογικές θεωρίες για την κατά προσέγγιση αναπαραγωγή της, έχοντας και ως δεδομένο πως οι ποιητές έπαιζαν μουσικά όργανα, όπως η φόρμιγξ, μια λύρα τεσσάρων χορδών, στην οποία αυτοσχεδίαζαν, όπως αυτοσχεδίαζαν και στους στίχους….
πηγή: mixanitouxronou.gr