Στάση Παράδεισος, στο Μαρούσι.
Αν κάποιος είναι πιο παρατηρητικός, κοντά στους κάδους απορριμάτων, θα παρατηρήσει μία προτομή.
Δε θα μπορούσε αυτή η μορφή να είναι άλλη από τον σπουδαίο Μαρουσιώτη ερμηνευτή Νίκο Γούναρη, ο οποίος απεικονίζεται με το εγκάδριο χαμόγελο που τον διέκρινε, το μπουζουκάκι του και το μουστάκι του.
Φιλοτεχνημένο από τον γλύπτη Νίκο Ίκαρη, βρίσκεται κοντά στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου, πίσω από το οποίο ήταν η οικία του μεγάλου ερμηνευτή.
Αν και ο Γούναρης γεννήθηκε στο Πήλιο το 1915, έζησε και έδρασε στο Μαρούσι, στο οποίο κυριάρχησε καλλιτεχνικά στο ελαφρύ τραγούδι. Αυτός ο ρομαντικός τροβαδούρος κατάφερε να αγγίξει τα πιο ευαίσθητα, λεπτά αισθήματα των Ελλήνων, ενός λαού που φημίζεται για το πόσο έντονα και παθιασμένα θέλει να ξεσπάει τις καψούρες του.
Η επιρροή του ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ο ίδιος ο Βασίλης Τσιτσάνης να έχει δηλώσει πως όσο υπάρχει Γούναρης το λαϊκό τραγούδι δε θα μπορέσει εύκολα να εδραιωθεί ως βασικός τρόπος ψυχαγωγίας του Έλληνα και ως κύριο άκουσμά του.
Φυσικά, το λαϊκό τραγούδι κατάφερε να κυριαρχήσει στις περισσότερες καρδιές των Ελλήνων, ειδικότερα μετά τη δεκαετία του ’60. Ενδεχομένως σε αυτό να διαδραμάτισε ρόλο και η πρόωρη απώλεια του ίδιου του μεγάλου ερμηνευτή το 1965 σε ηλικία μόλις 50 ετών.
Πολλές ρομαντικές καρδιές θα σιγοτραγούδησαν Λίγα λουλούδια αν θέλεις στείλε μου ή Αυτός ο Άλλος ή Άστα τα μαλλάκια σου. Τραγούδια που εξέφρασαν τον ερωτικό καημό αλλά όχι με αυτό τον “χύμα” τρόπο πολλών λαϊκών ασμάτων. Διότι ακόμα και στον έρωτα μπορεί να υπάρξει και τρυφερότητα και επίπεδο και γλυκάδα.
Ακόμα μία σημαντική πτυχή της πορείας του είναι η συνεισφορά του στην Αντίσταση και η προσφορά του στον αγώνα της απελευθέρωσης.
Για όσους συχνά πυκνά περνάμε από το Μαρούσι, παρατηρούμε αυτή την ολίγον κρυμμένη προτομή που τόσο πετυχημένα αποδίδει την ευαισθησία και το μουσικό του μεράκι.
Είτε με δική του πορεία, είτε ως μέλος του Τρίο Μπελκάντο, ο Νίκος Γούναρης σημάδεψε μία γενιά, χώρισε μουσικά στα δύο μία χώρα και τραγούδησε τόσο κομψά, όμορφα και ανάλαφρα τα ομορφότερα ανθρώπινα συναισθήματα…