Μέσα στα υγρά φιλιά σου
και στην ταραχή που νιώθω.
Μέσα στο σώμα σου.
Σβηστό το φως.
Το σπέρμα που κυλά,
η λάμψη
των ματιών σου στο σκοτάδι.
Ένωση.
Έγινε η ζωή,
από ημιτελής, ολόκληρη.
-μοιάζεις με όνειρο-
Στιγμή.
Μια τελευταία ανάσα,
αγκομαχώντας ακόμη.
Έρωτας:
η πάλη της ολοκλήρωσης
ή μήπως, απλά,
η πάλη της σάρκας;
Το τσιγάρο, μετά…
Σκύβω στο τασάκι,
τεντώνομαι,
η ισορροπία χάνεται,
πέφτω στο πάτωμα,
ψάχνω τη γόπα.
Ξάφνου,
κοιτάζω γύρω.
τσιγάρο, χάμω, δεν υπάρχει.
Μήτε καύτρα,
μήτε η μορφή σου στο κρεβάτι.
Κενός ο χώρος,
ήταν όνειρο…
(Αθήνα, 12/11/2024)
