Το κακό είχε γίνει στις 7 του Ιούνη, στην Πάντοβα: ξαφνικά, τραύλιζε ενώ μιλούσε. Προσπαθούσε να συνεχίσει, ο κόσμος από κάτω ανησυχούσε, μα τον ενθάρρυνε. Μάταια όμως. Αποσύρθηκε υποβασταζόμενος, υπό τους ήχους των χειροκροτημάτων, και τις φωνές που σχημάτιζαν το όνομά του.
«En-ri-co, En-ri-co…»
4 ημέρες πάλευε με το εγκεφαλικό. Σε κώμα, αναίσθητος, με την αιμορραγία να του πνίγει τον εγκέφαλο.
Ώσπου, το μεσημέρι της 11ης Ιούνη…
«E morto»
Το έκτακτο πρωτοσέλιδο της Unita.
«E morto»: «Πέθανε»…
Ο Γραμματέας δεν ήταν πια εδώ. Το χαμόγελο και οι ιδέες, έσβησαν εκείνο το μεσημέρι. Ο Ιστορικός Συμβιβασμός, η εγκατάλειψή του, η στροφή στα κινήματα, όλα τελείωσαν τη μέρα τούτη…
«E morto»… Το Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, άρχισε κι αυτό να πεθαίνει στις 11 του Ιούνη…
Κι ο κόσμος έμεινε με το «αν»…
[Σαν σήμερα, πριν 39 χρόνια, τη Δευτέρα 11 Ιούνη του 1984, πεθαίνει ο Γενικός Γραμματέας του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (P.C.I.), Enrico Berlinguer.]
