Εσύ
[αναθεωρήσεως συνέχεια]
Τι σου είν’ αυτά τα μάτια, φίλε μου…
Γεμάτα με φως,
χωρίς σκοτάδι,
δίχως κανένα ψεγάδι…
Τι σου είν’ αυτά τα χέρια, αδερφέ…
Ν’ απορείς με τη θέρμη,
την τελειότητά τους…
Είναι που νιώθεις,
πλέον,
άνθρωπος.
Είναι που χαμογελάς
-χρόνια ανέκφραστος, νεκρός-
Είναι που
πρώτη φορά
είδες το μέλλον
όμορφο.
Έρωτας,
εθισμός
και μέθη.
Αγάπη:
Το “Εμείς”
π’ αντικατέστησε το “Εγώ”.
Για σένα,
όμως,
στο μυαλό σου,
υπάρχει το “Εσύ”.
Εσύ είσαι το ταξίδι,
Εσύ η Ιθάκη,
μια αγκαλιά,
ένα χαδάκι,
και λίγο φρέσκο,
ζεστό ψωμάκι…
Αθήνα, 14/4/2024
