Συντάκτης: Μαρία Μουσοπούλου

Ποίηση Ενδοσκόπησης από την Μαρία Μουσοπούλου [penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Μαρία Μουσοπούλου: Ποίηση ενδοσκόπησης” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”9316″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”] Ποίηση Μαρία Μουσοπούλου Στον Γ. Αχτίδες φωτός από ηλιοβασιλέματα Στα μάτια σου χάνονται, φέρνουν γαλήνη της ψυχής ή όχι; Θαλασσινή η αύρα στα μαλλιά σου, Στα χέρια σου. Μάταιες προσευχές σε θεούς συνταξιοδοτημένους, καιρό και καιρό τώρα. Ψυχή παιδική, αγνή και αμόλυντη, μολύνθηκες από την αγάπη μου, μολύνθηκες από αυτό που εγώ ζητώ ν’ αποκαλώ αγάπη. Σε κόσμους παράλληλους με ματωμένα λουτρά από μια παρθενία. Παρθενικός ο υμένας που δεν εβουλήθη να…

Ποίηση ενδοσκόπησης … συνέχεια… από την Μαρία Μουσοπούλου   και την ποιητική της συλλογή ΒΛΕΜΜΑ ΕΝΔΟΝ [penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Ποίηση ενδοσκόπησης… (μέρος Ι)” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”8722″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”] Ποίηση ενδοσκόπησης Άτιτλο Πελάγη σβησμένα ευτυχίας σε μάτια απέραντα που ως το άπειρο αγκαλιάζουν το αδύναμό μου σαρκίο. Νοηματοδοτώντας τη λήθη του νόστου. Άσχημο να ξεχνάει κάποιος από πού ξεκίνησε Ακόμη χειρότερο να προσπαθεί να θυμηθεί πού θα καταλήξει. Βράδυ Νυχτώνει. Πέφτει σκοτάδι στις καρδιές μας. Ή μήπως όχι; Ενώνεται με τα δικά μας σκοτάδια. Πανοπτικόν. Βλέπεις τα πάντα χωρίς να σε…

Ποίηση Ενδοσκόπησης από την Μαρία Μουσοπούλου από την ποιητική της συλλογή Βλέμμα Ένδον [penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Ποίηση ενδοσκόπησης… (μέρος Ι)” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”8722″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”] Στην Ευγενούλα Ο δρόμος μακρύς που διάλεξες να πας, και δύσκολος. Γεμάτος αγκάθια. Κι εμένα έτσι αγαπητή μου, ο δρόμος. Θα μου πεις, εσύ έχεις το παιδάκι σου, εσύ θα μου το πεις που παιδί δεν έχεις. Θα σου πω τότε κι εγώ, τυχερή και άξια που δεν έχεις παιδί γιατί αυτή η ψυχή δεν διάλεξε τον δύσκολο τούτο δρόμο μου ή, αν θέλεις, δρόμο μας. Κι όμως…

Ποίηση Ενδοσκόπησης από την Μαρία Μουσοπούλου από τη ποιητική συλλογή ΒΛΕΜΜΑ ΕΝΔΟΝ [penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Ποίηση ενδοσκόπησης… (μέρος Ι)” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”8722″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”] 1 Είμαστε και κάτι ποιητές που έχουμε κάνει τον πόνο επάγγελμα προσοδοφόρο. Γράφουμε για την απουσία, την προδοσία, την ντροπή σαν να είναι παλιές μας συμμαθήτριες και φίλες. Πόσο γελιόμαστε όμως! Πόσο γελιόμαστε! Γινόμαστε εμείς, μέσα στα προτάγματα των καιρών μας νταβατζήδες τελικά της ψυχής μας! 2 Ψυχιατρική μονάδα Νέο περιβάλλον. «Πιο φιλικό» προς τους «αρρώστους». Είναι να μην πάρεις φόρα. Το «Στίγμα»…

Ποίημα αφιέρωμα της Μαρίας Μουσοπούλου στην Κική Δημουλά Στην Κική Δημουλά Φτώχυνε σήμερα η γειτονιά των ποιητριών, πλούτυνε η γειτονιά των αγγέλων. Δε μ’ αρέσουν οι αποχαιρετισμοί γι’ αυτό μου είναι δύσκολο Κική να σου πω «Καλό ταξίδι». Μην ανησυχείς καλή μου φίλη, θα φροντίσω εγώ να ποτίζω τις γλάστρες σου, θα προσέχω τους έρωτές σου, ιδίως τους ουσιαστικούς, τους εύθραυστους. Δε θα σου πω αντίο, θα σου πω «θα ξαναβρεθούμε», εξάλλου η σκέψη των ποιημάτων σου θα ‘ναι πάντα σε μια άκρη του μυαλού μου. Έφυγες για να μη δεις αυτά…

Ποίηση ενδοσκόπησης από τη Μαρία Μουσοπούλου… [penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Ποίηση ενδοσκόπησης… (μέρος Ι)” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”8722″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”] 1. Υπάρχουν δυο όψεις στα πράγματα. Η μία είναι αυτή που συνηθίζει ο κόσμος, πικραίνεις, πικραίνεσαι, πληγώνεις πληγώνεσαι, βλέπεις, βλέπεσαι, δίνεις, παίρνεις, Ο νόμος της αγοράς ή ο νόμος της ζούγκλας. Υπάρχει και η άλλη όψη, Ονειρεύεσαι…. 2. Αυτός ο καιρός, η βροχή, το κρύο, πολύ μου αρέσει. Όχι για τους συνηθισμένους λόγους των ανθρώπων, ότι τάχατες φέρνει κοντά τον κόσμο, ότι κάθονται λέει πολλοί μαζί για να ζεσταίνονται, όχι. Για άλλο λόγο εμένα μου αρέσει.…

…από την ποιητική συλλογή ΒΛΕΜΜΑ ΕΝΔΟΝ της Μαρίας Μουσοπούλου | Ποίηση ενδοσκόπησης…. Καμιά φορά πηγαίνω στο παράθυρο και τραβάω την κουρτίνα. Προσποιούμαι πως κάποιον περιμένω. Προσπαθώ εναγωνίως να πείσω τον εαυτό μου πως άργησες κιόλας. Προχθές αγκυλώθηκε το χέρι μου κρατώντας την κουρτίνα… Και πάλι κάθομαι στον καναπέ ανάβω ένα τσιγάρο, πίνω μια γουλιά κρασί, και πάλι πίσω στο παράθυρο. Περιμένω εσένα τελικά, εσύ είσαι αυτός ο κάποιος που μου λείπει. Εσύ είσαι αυτός ο κάποιος που λείπει από το μεγάλο έργο της ζωής μου. Η απουσία σου μόνο είναι πάντα παρούσα, φίλη καλή…