Ποίηση ενδοσκόπησης … συνέχεια…
από την Μαρία Μουσοπούλου
και την ποιητική της συλλογή ΒΛΕΜΜΑ ΕΝΔΟΝ
[penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Ποίηση ενδοσκόπησης… (μέρος Ι)” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”8722″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”]
Ποίηση ενδοσκόπησης
Άτιτλο
Πελάγη σβησμένα ευτυχίας
σε μάτια απέραντα
που ως το άπειρο αγκαλιάζουν
το αδύναμό μου
σαρκίο.
Νοηματοδοτώντας τη λήθη του νόστου.
Άσχημο να ξεχνάει κάποιος
από πού ξεκίνησε
Ακόμη χειρότερο να προσπαθεί να
θυμηθεί πού θα καταλήξει.
Βράδυ
Νυχτώνει.
Πέφτει σκοτάδι στις καρδιές μας.
Ή μήπως όχι;
Ενώνεται με τα δικά μας σκοτάδια.
Πανοπτικόν.
Βλέπεις τα πάντα
χωρίς να σε βλέπουν.
Είσαι θεός ή μήπως είσαι
εσύ τελικά ο κομπάρσος;
Ήθος-έθος-εθισμός.
Το ήθος προκαλεί εθισμό;
Πρέπει να διακόψουμε τη σύνδεση…
Παπαροφιλοσοφίες με εθνικιστικό χριστιανοταλιμπάν περιτύλιγμα, χρυσόχρωμα σκατά πασαλειμμένα στα κούφια μυαλά σας….
Πόρτα
Μια πόρτα. Υπάρχει μια πόρτα.
Σ’ ένα κούφωμα, κάπου, κάπως, κάποτε.
Μπορείς όμως να καταλάβεις πάντα
αν η πόρτα είναι για να μπαίνεις ή
για να βγαίνεις;
Είναι θέμα οπτικής τελικά ή περιεχομένου
Μια ευκαιρία να γνωρίσουμε τον εαυτό μας…
