Sparmatseto
Βιβλίο

ΒΛΕΜΜΑ ΕΝΔΟΝ από τη Μαρία Μουσοπούλου

Μια νέα ποιητική συλλογή από μια νέα και πολλά υποσχόμενη ποιήτρια.

 

Θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ενδοσκόπηση με μεγάλη δόση ψυχανάλυσης ή ίσως γνωριμία με τον εαυτό μας, προσωπικά νομίζω ότι είναι ένας εσωτερικός διάλογος. Ναι, αυτό είναι η ποιητική συλλογή ΒΛΕΜΜΑ ΕΝΔΟΝ της Μαρίας Μουσοπούλου. Με μια όμως πολύ σημαντική διαφορά σε σχέση με όλες τις άλλες παρόμοιες προσπάθειες: στη συγκεκριμένη συλλογή δεν γίνεται λόγος για τον εσωτερικό διάλογο που αναπτύσσει η ποιήτρια αλλά για τον εσωτερικό διάλογο που η ποίηση της Μαρίας αναγκάζει τον κάθε αναγνώστη να εκκινήσει με τον εαυτό του. Το σημείο εστιάσμου δεν είναι η δημιουργός αλλά ο αναγνώστης, αυτός πρέπει να ξανα-συστηθεί με τον ίδιο του τον εαυτό, με τον δικό του πυρήνα. Πρόκειται για έναν άθλο που μόνο γνήσιες δημιουργίες μπορούν να επιτύχουν, δημιουργίες που έχουν αφήσει πίσω τους τον εγωκεντρισμό και κοιτούν την ποίηση κατάματα….

 

…ή διαφορετικά όπως γράφει η Ελένη Εφραιμίδου:

«Λιτή, εξομολογητική, χαμηλότονη, με ρεαλιστικές και ενίοτε μεταφυσικές νύξεις, χωρίς  περιττούς συναισθηματισμούς, με ελεγχόμενη δραματικότητα παρ’ όλο το κοινωνικό και διαπροσωπικό ψεύδος που μας ταλανίζει, η Μαρία Μουσοπούλου, αισιοδοξεί μέσα στον κρύο καιρό του ψυχικού μας κόσμου, αναζητώντας μια αλήθεια που δεν είναι πάντοτε καλή…»

 

 

Η Μαρία Μουσοπούλου μας προτρέπει να στραφούμε στον εσωτερικό εαυτό μας και να τον γνωρίσουμε…. ΒΛΕΜΜΑ ΕΝΔΟΝ λοιπόν…

 

 

Καμιά φορά πηγαίνω στο παράθυρο

και τραβάω την κουρτίνα.

Προσποιούμαι πως κάποιον

περιμένω.

Προσπαθώ εναγωνίως να πείσω

τον εαυτό μου πως

άργησες κιόλας.

Προχθές αγκυλώθηκε το

χέρι μου κρατώντας την

κουρτίνα…

 

Και πάλι κάθομαι στον

καναπέ ανάβω ένα τσιγάρο,

πίνω μια γουλιά κρασί,

και πάλι πίσω στο παράθυρο.

 

Περιμένω εσένα τελικά,

εσύ είσαι αυτός ο κάποιος

που μου λείπει.

Εσύ είσαι αυτός ο κάποιος

που λείπει

από το μεγάλο έργο της ζωής

μου.

 

Η απουσία σου μόνο είναι

πάντα παρούσα,

φίλη καλή κι αχώριστη

του κάθε βήματός μου.

 

Προχθές πάλι εκεί που κοιτούσα

Συνειδητοποίησα ότι

Έχω ξεχάσει τη μορφή σου,

έχω ξεχάσει πώς ηχεί η φωνή σου στον άδειο

δρόμο,

έχω ξεχάσει τη μυρωδιά του

σώματός σου, ξινίλα, ιδρώτας

και μια ανεπαίσθητη νότα κανέλας.

Δεν ξέρω γιατί, έχω συνδυάσει

τη μυρωδιά του έρωτα με

την κανέλα.

 

Σκέψου πως όταν μαγειρεύω

βάζω σε όλα μου τα φαγητά

κανέλα.

Όταν θυμάμαι βέβαια

να μαγειρέψω.

 

Ο δρόμος που λες ήταν

άδειος κι εγώ σε είχα

ξεχάσει.

Έστω για λίγο ήταν σαν

μια γεύση ελευθερίας.

 

Μάλλον γι’ αυτό έμεινε έτσι

εκεί το χέρι μου, σ’ αυτή την άβολη

στάση το χέρι μου για τόσην

ώρα κι αγκυλώθηκε,

είχα ξεχάσει τι περιμένω…

Μαρία Μουσοπούλου

 

09Μάιος7:30 μ.μ.Παρουσίαση ποιητικής συλλογής Μαρίας ΜουσοπούλουΠοίηση 7:30 μ.μ. Σμηναγού Μητράκη 29 ΕτικέτεςΜαρία Μουσοπούλου,Ποίηση

Σχετικά άρθρα

Βασιλική Νευροκοπλή: “Τα παραμύθια παραμένουν πάντα επίκαιρα”

Βασίλειος Μακέδος

16η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης (Πρόγραμμα Εκδηλώσεων)

Θράκη Μνήμη για το Μέλλον

Ο ιστότοπος sparmatseto.gr χρησιμοποιεί cookies για να βελτιώσει την εμπειρία σας. Υποθέτουμε ότι είστε εντάξει με αυτό, αλλά μπορείτε να εξαιρεθείτε αν το επιθυμείτε. Αποδοχή Περισσότερα

X