Ποίηση ενδοσκόπησης από τη Μαρία Μουσοπούλου…
[penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Ποίηση ενδοσκόπησης… (μέρος Ι)” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”8722″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”]
1.
Υπάρχουν δυο όψεις στα
πράγματα.
Η μία είναι αυτή που
συνηθίζει ο κόσμος,
πικραίνεις, πικραίνεσαι,
πληγώνεις πληγώνεσαι,
βλέπεις, βλέπεσαι,
δίνεις, παίρνεις,
Ο νόμος της αγοράς ή
ο νόμος της ζούγκλας.
Υπάρχει και η άλλη όψη,
Ονειρεύεσαι….
2.
Αυτός ο καιρός, η βροχή,
το κρύο,
πολύ μου αρέσει.
Όχι για τους συνηθισμένους
λόγους των ανθρώπων,
ότι τάχατες φέρνει κοντά
τον κόσμο, ότι κάθονται λέει
πολλοί μαζί για να ζεσταίνονται,
όχι.
Για άλλο λόγο εμένα μου αρέσει.
Γιατί αυτό το κρύο
μοιάζει το κρύο της ψυχής μου.
3.
Όταν ξημερώνει, λένε,
φωτίζεται η αλήθεια.
Όμως αυτό, η αλήθεια δηλαδή
που φωτίζεται,
είναι πάντα κάτι καλό;
Μετά τη μεγάλη κοσμοχαλασιά
την μαύρη νύχτα,
το φως πόνους θα φέρει
σ’ αυτούς που θα ψάξουν
τι έμεινε όρθιο,
-αν έμεινε-.
Παρ’ όλ’ αυτά
αγαπάμε το φως.
Ποίηση ενδοσκόπησης από τη Μαρία Μουσοπούλου…
[penci_related_posts dis_pview=”yes” dis_pdate=”no” title=”Ποίηση ενδοσκόπησης… (μέρος ΙΙΙ)” background=”#eee” border=”” thumbright=”no” number=”1″ style=”grid” align=”none” withids=”9064″ displayby=”recent_posts” orderby=”rand”]
