Μην αναζητάς τη λογική
στην καρδιά,
στα γεγονότα.
Τον έρωτα,
τον έχτισαν οι δρόμοι
κι οι νύχτες της έλλειψης.
Τον έρωτα,
τον γκρέμισε η Εποχή,
και τον ισωπέδωσαν,
οι γρήγοροι άνθρωποι,
οι ανάγκες του σώματος.
Εσύ, στο κέντρο.
Πάντοτε.
Μιλάς με την σιωπή σου
-ίσως και ν’ άλλαξες, με τον καιρο-
Μόνο να το βουλώνεις είχες μάθει.
Κοιτάς: καταστολή.
Νιώθεις: καταστολή.
Αγγίζεις: καταστολή.
Τώρα, πια, μίλησες κάπως ελεύθερα,
αντίκρισες την πραγματικότητα(;),
το δικό σου άπειρο,
μα, πάνω από όλα,
είδες τον εαυτό σου στον καθρέφτη
να σου ζητάει τον λόγο για το Πριν…
-πάλι καπνίζεις στη διαδρομή-
(Αθήνα, 4/12/2024)
