Η αδελφοκτονία του Άβελ φανερώνει ότι ακόμα και ο πιο ισχυρός δεσμός, ο αδελφικός, δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην πρόκληση του Κακού.
Ο Ουίλιαμ Μπλέικ με το σκοτεινό του ύφος, την ποιητική του ευφυία, την ποιητική του έμπνευση και θρησκευτική ευλάβεια, άφησε εποχή στο κίνημα του Ρομαντισμού.
Η πτώση του ανθρώπου, η Ενοχή, το θρησκευτικό ατόπημα, όλα μπορούν να ειδωθούν σε έναν πίνακά του όπως ο Αδάμ βρίσκει το σώμα του Άβελ.
Ο Μπλέικ αγάπησε πολύ τα θρησκευτικά θέματα και τα αποτύπωνε συχνά με αυστηρή έκφραση και σκοτεινό φόντο.
Η έκπληξη του γονέα στη συνειδητοποίηση ότι το παιδί τους εγκλημάτισε, η πύρινη λάβα που κυνηγά τον αδελφοκτόνο Κάιν, η ανθρώπινη ενοχή και πτώση είναι ζωγραφισμένα τόσο ρεαλιστικά, τόσο δραματικά, τόσο σκληρά.
Η αποτύπωση των δύο φύλων εκφράζεται επίσης διαφορετικά. Η Εύα συνθλίβεται όταν διαπιστώνει την τέλεση του φόνου από το σπλάχνο της και, μάλιστα, με θύμα τον αδελφό του. Θρηνεί επάνω στο άψυχο σώμα του, φανερώνοντας τη γυναικεία ευθραυστότητα.
Ο Αδάμ κοιτάζει έντρομος και ακίνητος τον Κάιν που πλέον βιώνει τη συνέπεια της πτώσης και του εγκλήματός του. Ο Κάιν σε έντρομη κατάσταση, προσπαθεί να διαφύγει της καταστροφικής συνέπειας των πράξεών του.
Το έντονο πορτοκαλί σύμβολο του θυμού, το μαύρο φόντο που υποδηλώνει το σκότος που έχει πέσει η ανθρώπινη φύση μετά την πτώση, στο τρομερά ταλαντούχο χέρι του Μπλέικ αποκτά μία μαγική αποτύπωση που τραβάει το ανθρώπινο μάτι.